บทที่ 190 เขาจะมา เขาจะมาแน่

"มาที่ทะเล แล้วจะได้พบกับคนที่ต้องการพบ"

ทะเล ?

ทะเลในเมืองซูเหรอ อยู่ที่ไหนกัน?

เซี่ยเชียนเกอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วทำการเสิร์ชหาบนอินเทอร์เน็ต หลังจากที่เธอมั่นใจแล้วว่าเมืองซูมีทะเลอยู่แค่แห่งเดียว เซี่ยเชียนเกอก็ทำการเปลี่ยนเสื้อผ้าและโทรศัพท์หาฝู้อวี้สิง ไม่รู้ว่าฝู้อวี้สิงกำลังยุ่งเรื่องอะไรอยู่ หรือว่าเขาปิดเสียงโทรศัพท์เอาไว้ ดังนั้นไม่ว่าเซี่ยเชียนเกอจะโทรไปอย่างไรเขาก็ไม่ได้รับสาย

เซี่ยเชียนเกอไม่รู้จะทำอย่างไรจริงๆ จึงทำได้เพียงขับรถไปยังทะเล เพื่อช่วยคุณท่านฝู้

......

ตอนที่เซี่ยเชียนเกอเดินทางมาถึงชายทะเล ที่นั่นช่างเงียบสงบ

ไม่มีคนแม้แต่คนเดียว

เธอถูกหลอกหรือไงกัน? คุณปู่ถูกฝู้เฉิงหยุนพามาที่นี่จริงๆ เหรอ? คุณปู่อยู่ที่จิงตูไม่ใช่หรือไง?

เขาไม่มีทางจะมาที่ เมืองซูได้

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ เซี่ยเชียนเกอก็รีบโทรศัพท์ไปหาคุณท่านฝู้เพื่อต้องการยืนยันให้แน่ใจว่า คุณท่านฝู้ถูกฝู้เฉิงหยุนจับตัวจริงหรือเปล่า ไม่นานต่อมาโทรศัพท์ก็ถูกรับสาย แต่คนที่รับสายไม่ใช่คุณท่านฝู้แต่กลับเป็นฝู้เฉิงหยุน

"เซี่ยเชียนเกอ แกไม่เชื่อใช่ไหมว่าไอ้เฒ่านั่นอยู่ในมือฉัน?"

เมื่อสักครู่ไม่เชื่อ ตอนนี้เธอก็ไม่เชื่อเช่นกัน

"ฝู้เฉิงหยุน ฉันไม่เชื่อจริงๆ ว่าคุณปู่อยู่ในมือของแก แกต้องการเงินห้าหมื่นล้านฉันให้แกได้ แต่ก่อนหน้านั้นฉันหวังว่าจะสามารถวิดีโอคอลกับคุณปู่ มีเพียงวิธีนี้ฉันจึงจะสามารถมั่นใจได้ว่าคุณปู่อยู่ในมือของแกและคุณปู่ยังปลอดภัยอยู่"

ฝู้เฉิงหยุนได้ยินประโยชน์ของเซี่ยเชียนเกอ ใบหน้าของเขาก็เผยเป็นรอยยิ้มอันประชดประชันขึ้น "ในเมื่อแกต้องการเห็นไอ้เฒ่านี่มากนัก ฉันก็จะสนองให้"

เมื่อพูดจบฝู้เฉิงหยุนก็วางสายไป

ผ่านไปครู่หนึ่ง วิดีโอคอลก็โทรมาที่โทรศัพท์มือถือของเซี่ยเชียนเกอ

เซี่ยเชียนเกอมองดูชายชราที่ถูกมัดมือมัดเท้าเอาไว้และปิดปาก อีกทั้งยังถูกน้ำทะเลซัดไปมา เซี่ยเชียนเกออยู่ที่ข้างถนนเธอมองไปทางทะเล และในที่สุดเธอก็มองไปตรงกลางทะเลพบว่าคุณท่านฝู้ถูกมัดไว้กับเรือยอร์ชที่ด้านข้าง

ไอ้ฝู้เฉิงหยุนสมควรตาย เขาลักพาตัวคุณปู่ไปจริงๆ!

เซี่ยเชียนเกอตะคอกออกมาด้วยน้ำเสียงอันดังว่า "ฝู้เฉิงหยุน แกทำกับคนชราแบบนี้ได้ยังไง! จิตใจของแกทำด้วยอะไรกัน จิตใต้สำนึกของแกโยนให้หมากินแล้วหรือไง!"

ฝู้เฉิงหยุนกล่าวด้วยความเย็นชาว่า "เซี่ยเชียนเกอ แกคิดผิดแล้ว จิตใต้สำนึกของฉันไม่ได้ถูกโยนให้หมากินหรอก แต่ถูกแกกับฝู้อวี้สิงกินไปแล้วต่างหาก จำเอาไว้นะ การที่ไอ้แก่นี่ถูกฉันลักพาตัวมา นั่นก็เป็นเพราะว่าแกกับฝู้อวี้สิงรังแกฉันจนหมดหนทาง"

"ฉันได้หลีกทางให้พวกแกครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ทำไมทุกครั้งพวกแกถึงได้ผลักฉันสู่หุบเหวจนไม่มีทางเดินต่อ? พวกแกรู้หรือไม่ว่ากว่าฉันจะขึ้นนั่งบนตำแหน่งประธานฝู้ซื่อกรุ๊ปได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย กว่าฉันจะมีวันนี้ได้มันง่ายที่ไหนกัน!"

"แต่พวกแกกลับไม่เห็นมัน พวกแกต้องการจะเหยียบฉันให้จมดิน ทำให้ฉันไม่เหลืออะไรเลยและตอนนี้ฉันก็ไม่เหลืออะไรแล้วจริงๆ พวกแกพอใจแล้วใช่ไหม มีความสุขแล้วสิ?"

ฝู้เฉิงหยุนผู้ชายคนนี้ทำอะไรไม่เป็นเลยนอกจากบ่นและโทษคนอื่นไปเรื่อยๆ ใช่ไหม

"ฝู้เฉิงหยุน นายจำเอาไว้นะไม่ใช่ฉันกับฝู้อวี้สิงที่ทำให้นายกลายเป็นสภาพแบบนี้ แต่เป็นตัวนายเองต่างหากที่ทำให้ทุกอย่างกลายมาเป็นแบบนี้ ถ้านายไม่รนหาที่ตายนายก็คงจะไม่สูญเสียทุกอย่างไป"

"ฉันรนหาที่ตายเหรอ? ฉันก็เพียงแค่ต้องการจะนั่งในตำแหน่งประธานให้มั่นคงก็เท่านั้นเอง แต่ทำไมพวกแกมักจะเตือนตอกย้ำฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าฉันเป็นเพียงแค่ไอ้โง่ ฉันมันไร้ประโยชน์ฉันไม่ควรค่าที่จะเป็นประธานของฝู้ซื่อกรุ๊ป!"

เซี่ยเชียนเกอขมวดคิ้วเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว "นายไม่คู่ควรที่จะเป็นประธานฝู้ซื่อกรุ๊ปตั้งแต่แรกแล้ว ฝู้เฉิงหยุนนี่เพิ่งผ่านไปไม่นานเองนายเกือบจะทำให้ฝู้ซื่อกรุ๊ปต้องล้มละลาย ถ้านายมีความสามารถจริงๆ ฝู้ซื่อกรุ๊ปไม่มีวันล้มละลายอย่างแน่นอน ฝู้เฉิงหยุนนายรีบปล่อยตัวคุณปู่มาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะทำให้นายสัมผัสถึงการตายทั้งเป็นว่ามันเป็นยังไง"

"ฉันจะรอ"

ฝู้อวี้สิงทิ้งท้ายไว้ประโยคนี้แล้ววางสายลง เซี่ยเชียนเกอมองไปยังเรือยอร์ชที่ห่างไกลจากเธอไปเรื่อยๆ เธอวิ่งไปที่ชายหาดแล้วมองดูทะเลที่อยู่ตรงหน้า เธอต้องการจะว่ายน้ำไปที่นั่นแต่เห็นได้ชัดว่ามันเป็นไปไม่ได้ เนื่องจากระยะทางไกลเกินไปรอให้เธอว่ายน้ำไปถึงที่นั่น ดีไม่ดีคุณปู่อาจจะทนไม่ไหวแล้วก็ได้

เซี่ยเชียนเกอมองไปรอบข้างและเห็นเรือลำหนึ่งซึ่งจอดอยู่ไม่ไกลนักเธอก้าวขึ้นไปที่เรือนั้นแล้วใช้พายพายเรือเข้าไปหาเรือยอร์ชของฝู้เฉิงหยุน

ตอนนี้ฝู้เฉิงหยุนกำลังเดินไปเดินมาอยู่ในเรือยอร์ช เมื่อเห็นเรือลำเล็กพายเข้ามาใกล้ ฝู้เฉิงหยุนก็ได้เผยอริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย มองไปทางเซี่ยเชียนเกอที่กำลังพายเรืออยู่กลางทะเล เขารีบลากคุณท่านฝู้มาที่ข้างเรือยอร์ช ก่อนที่เซี่ยเชียนเกอจะมาถึงแล้วจับตัวคุณท่านฝู้เอาไว้ ใช้มีดจี้ไปที่ลำคอของคุณท่านฝู้ ข่มขู่เซี่ยเชียนเกอว่า

"เซี่ยเชียนเกอ อยู่ที่นั่นอย่าขยับ ถ้าแกขยับเข้ามาอีกก้าวหนึ่ง ฉันจะฆ่าไอ้แก่นี่เสีย!"

เซี่ยเชียนเกอหยุดพายเรือ เธอมองไปที่ฝู้เฉิงหยุนที่พยายามดิ้นรน "ฝู้เฉิงหยุน ปล่อยคุณปู่เดี๋ยวนี้ และฉันจะไม่ทำให้นายต้องถึงกับตาย"

"เซี่ยเชียนเกอ ตอนนี้แกไม่มีคุณสมบัติพอที่จะมาเจรจาต่อรองเงื่อนไขกับฉัน แกแค่เอาเงินห้าหมื่นล้านโอนมาให้ฉัน ไม่อย่างนั้นฉันก็จะฆ่าไอ้แก่นี่แล้ว"