บทที่ 191 เขามาหาแกทุกครั้งทำอะไร?

"นายไม่มีความสามารถ แล้วก็ไม่มีความกล้าด้วย ฝู้เฉิงหยุน ก่อนหน้านี้ท่านเก้าของพวกเราบอก ว่าให้ฉันพาศพของนายกลับไปไว้ตรงหน้าของเขาภายในสิบนาที ตอนนี้เวลาผ่านไปสองนาทีแล้ว ดังนั้นหลังจากนี้ ฉันจะจัดการโค่นนายซะภายในแปดนาที!"

เย่หยิ่งพูดจบ ก็ใช้เชือกปีนขึ้นไปบนเรือยอร์ชของฝู้เฉิงหยุน

ฝู้เฉิงหยุนก็อึ้งงุนงง ตอนที่เย่หยิ่งปีนเชือก เขาไม่รู้จักที่จะใช้มีดตัดเชือก ตอนนี้ เย่หยิ่งปีนขึ้นมาบนเรือยอร์ชของฝู้เฉิงหยุนเรียบร้อยแล้ว เขาไม่มีโอกาสแล้ว

ฝู้เฉิงหยุนถือมีด จ่อที่คอของคุณท่านฝู้อย่างสั่นกระส่าย"เย่หยิ่ง นายอย่ามาบีบบังคับฉันนะ ไม่อย่างนั้น ฉัน ฉันจะฆ่าตาแก่นี่ซะ ฉันจะฆ่าจริงๆนะ"

ตอนนี้ฝู้เฉิงหยุนขนาดจะถือมีดยังไม่มั่นคงเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะฆ่าคน

เย่หยิ่งตรงเข้ามาหาฝู้เฉิงหยุนอย่างรวดเร็ว จับแขนของฝู้เฉิงหยุนเอาไว้ เขาแย่งชิงมีดในมือของเขามา ฝู้เฉิงหยุนล้มลงไปที่พื้นด้วยความหวาดกลัว ตอนที่เย่หยิ่งยื่นมือออกมาจับตัวของฝู้เฉิงหยุน ฝู้เฉิงหยุนก็คว้าแขนของคุณท่านฝู้เอาไว้

เขาคุกเข่าขอร้องอ้อนวอนต่อหน้าของคุณท่านฝู้"ปู่ครับ ผมผิดไปแล้ว ผมไม่ควรจะทำแบบนี้ แต่ผมก็ถูกบีบบังคับให้หมดหนทาง ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเมื่อวานฝู้อวี้สิงให้เย่หยิ่งมาหลอกผม ผมก็ไม่มีทางถูกต้อนจนจมมุมเนื่องจากไม่สามารถชดใช้เงินสามหมื่นห้าพันล้านคืนได้หรอกนะครับ"

"ปู่ จริงๆแล้วผมไม่เคยคิดที่จะทำร้ายท่านเลยนะครับ ผมไม่เคยจะทำร้ายท่านเลยจริงๆ ท่านดูสิถ้าเกิดผมจะทำร้ายท่านจริงๆ ป่านนี้ท่านอาจจะตายไปแล้วก็ได้นะครับ แต่ท่านยังไม่ตาย ท่านยังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นปู่ ท่านช่วยผมด้วยนะครับ อย่าให้เย่หยิ่งฆ่าผมได้ไหม? ไม่อย่างนั้น ตระฝู้ จะต้องสูญสิ้นแล้วจริงๆนะครับ"

"สูญสิ้นลงแล้วจริงๆ......"

ฝู้เฉิงหยุนพูดพลางร้องไห้ฟูมฟาย

ผู้ชายอกสามศอกทั้งคน ร้องไห้เหมือนกับเด็ก เย่หยิ่งใช้มีดจ่อไปที่คอของฝู้เฉิงหยุนด้วยสีหน้ารังเกียจ"หุบปากซะ!"

"บอกฉันมาว่าผู้ชายที่อยู่ในน้ำเมื่อตะกี้นี้ ใช่คนที่นายส่งไปไหม? นายต้องการจะฆ่าคุณนายของฉันใช่ไหม?"

ฝู้เฉิงหยุนส่ายหัวอย่างรุนแรง"ไม่ใช่ฉัน ไม่ใช่ฉัน!ไม่ใช่ฉันจริงๆ ตอนนี้ฉันค้างเงินก้อนโตขนาดนั้น จะไปเอาเงินจากไหนจ้างคนไปฆ่าเซี่ยเชียนเกอ?"

"ถ้าไม่ใช่นาย แล้วจะเป็นใครได้อีก?"

ฝู้เฉิงหยุนมองมีดที่เย่หยิ่งเอามาจ่อตรงคอของตัวเอง เขาพูดถามขึ้นอย่างอ่อนแอ"ถ้าเกิดฉันบอกนาย ว่าใครต้องการเอาชีวิตของเซี่ยเชียนเกอ นาย นายจะปล่อยฉันไปได้ไหม?"

ในตาของเย่หยิ่งเผยให้เห็นถึงความรู้สึกเยือกเย็น"ถ้าอย่างนั้นก็ต้องดูว่าคำพูดที่นายจะพูดออกมาต่อจากนี้มันเพียงพอที่จะปกป้องชีวิตนี้ของนายได้หรือไม่?"

ฝู้เฉิงหยุนกลืนน้ำลาย เขาพูดกับเย่หยิ่งด้วยสีหน้าจริงจัง"วันนี้ตอนเช้า มี มีผู้ชายคนหนึ่งโทรศัพท์มาหาฉัน เขา เขาบอกว่าเขารู้ว่าฉันล้มละลาย จากนั้นก็ช่วยฉันคิดหาวิธีหาเงิน ต่อมา ฉันก็มา มาหาปู่ที่ริมชายหาดตามคำสั่งของเขา

ต่อมา ผู้ชายคนนั้นก็ให้ฉันใช้ปู่ให้ไป ไปขอเงินห้าหมื่นล้านกับฝู้อวี้สิง ตอนนี้ฉันคิดว่า ฝู้อวี้สิงให้ความสำคัญกับปู่ขนาดนี้ เขาจะต้องให้เงินห้าหมื่นล้านกับฉันแน่นอน แต่ แต่ว่า ฉันโทรศัพท์หาฝู้อวี้สิงไม่ติด ฉันก็เลยต้องโทรหาเซี่ยเชียนเกอแทน ต่อ ต่อมา ก็โทรหาเซี่ยเชียนเกอติด ฉันให้เธอไปบอกกับฝู้อวี้สิงว่า ให้ฝู้อวี้สิงโอนเงินมาที่บัญชีของฉันห้าหมื่นล้าน แต่ แต่ว่าฉันยังไม่ได้รับเงิน เซี่ยเชียนเกอก็วิ่งแจ้นออกมาแล้ว ต่อมา เซี่ยเชียนเกอก็ถูกคนชุดดำกลุ่มหนึ่งลากลงน้ำไป "

"ฉัน ฉันสาบาน ว่าคนชุดดำพวกนั้น ฉันไม่ได้จ้างมา!ผู้ชายคนนั้นเป็นคนจ้างมา เขาจะต้องใช้ประโยชน์จากฉันแล้วก็ปู่เพื่อที่จะล่อเซี่ยเชียนเกอลงไปในทะเล แล้วก็ให้เธอจมน้ำตายแน่นอน "

"เรื่อง เรื่องที่ฉันรู้ ก็ ก็มีแค่นี้ นาย นายจะแก้แค้น นาย นายก็ไปแก้แค้นผู้ชายคนนั้น นาย นายอย่ามาแก้แค้นฉัน อย่ามาลงที่ฉัน ฉันไม่รู้เรื่องอะไรด้วย ฉัน ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ"

ฝู้เฉิงหยุนแทบจะถูกเย่หยิ่งทำให้ตกใจจนตะลึงทำอะไรไม่ถูก รู้สึกว่าที่คอของตัวเองเย็นยะเยือก เขากลืนน้ำลายอยู่ตลอดเวลา คุณท่านฝู้นั่งฟังคำพูดของฝู้เฉิงหยุนอยู่ข้างๆอย่างอ่อนล้า เขาพูดกับเย่หยิ่ง"ไอ้หมอนี่ไม่ได้จับตัวฉันมาจริงๆ ฉันถูกผู้ชายสวมหน้ากากคนหนึ่งพาตัวมาที่นี่ "

"ตอนนั้นฉันกำลังสับสนมึนงง ได้ยินผู้ชายคนนั้นคุยโทรศัพท์ มันบอกว่าวันนี้อวี้สิงกับเชียนเกอจะต้องตาย รายละเอียดเฉพาะเจาะจงฉันก็ฟังไม่ชัด ถึงยังไงฉันก็ได้ยิน ว่าเป้าหมายของมัน ก็คืออวี้สิงแล้วก็เชียนเกอ ตอนนั้น ฉันนึกว่าคนที่มา จะเป็นเชียนเกอกับอวี้สิงสองคน แต่ผลที่ได้คนที่มากลับมีแค่เชียนเกอเพียงคนเดียว ฉันคิดว่า ผู้ชายคนนั้นคิดที่จะแยกจัดการกับเชียนเกอแล้วก็อวี้สิง"

เย่หยิ่งพอได้ฟังคำพูดของคุณท่านฝู้จบ คิ้วก็ขมวดอย่างช่วยไม่ได้"ที่แท้ที่งานประมูลในวันนี้เกิดการระเบิดขึ้น ก็เป็นฝีมือของผู้ชายคนนั้น? เขาต้องการฆ่าคุณนายแล้วก็ท่านเก้า? โชคดีที่ท่านเก้าฉลาด รู้สึกได้ว่างานประมูลจะมีปัญหาเกิดขึ้น ก็เลยไม่ได้เข้าไป แล้วก็โชคดีที่ท่านเก้าสั่งกำชับว่าให้ติดตั้งเครื่องระบุตำแหน่งไว้ที่โทรศัพท์ของคุณนายด้วย ไม่อย่างนั้น คุณนายก็จะตายด้วยเงื้อมมือของฝู้เฉิงหยุนแล้วก็ชายคนนั้นอย่างแน่นอน"

ฝู้เฉิงหยุนพอได้ยินว่าเย่หยิ่งเอาตนเองไปอยู่พวกเดียวกันกับผู้ชายคนนั้น เขาก็ส่ายหัวอย่างรุนแรง"ไม่ ไม่ ไม่ ฉันไม่ใช่พวกเดียวกันกับผู้ชายคนนั้นนะ ฉันกับผู้ชายคนนั้นไม่ใช่พวกเดียวกัน!พวกเราไม่รู้จักกัน พวกเราไม่สนิท ไม่สนิทกัน ฉันไม่เคยจะฆ่าเซี่ยเชียนเกอ แล้วฉันก็ไม่เคยคิดจะฆ่าฝู้อวี้สิงด้วยเหมือนกัน ฉันแค่ต้องการเงินเท่านั้น"

"ต้องการแค่เงินจริงๆนะ"

เย่หยิ่งมองฝู้เฉิงหยุนที่เอาแต่ตัดความสัมพันธ์กับชายชุดดำกลุ่มนั้นอยู่ตลอดเวลา ที่ใบหน้าของเขาก็เผยให้เห็นถึงรอยยิ้มเยาะเย้ย"เพื่อเงิน นายกล้าใช้แม้กระทั่งปู่แท้ๆของนายเอง เพื่อเงิน นายเกือบจะฆ่าท่านเก้ากับคุณนายจนตาย ฝู้เฉิงหยุน สารเลวแบบนายยังจะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้อีกทำไม? เปลืองอากาศเปล่าๆ วันนี้ฉันจะฆ่านายซะ เพื่อแก้แค้นให้กับท่านเก้าแล้วก็คุณนาย!"

"นายตายซะเถอะ"

"อ๊าก!"