บทที่ 192 ไสหัวไปซะ

ฝู้อวี้สิงตะโกนเรียกชื่อของเซี่ยเชียนเกอจนเสียงแหบแห้ง

แต่เรือยอร์ชถูกระเบิด เซี่ยเชียนเกอก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ฝู้อวี้สิงกระโดดลงไปในทะเลอย่างไม่มีความลังเลแม้แต่นิดเดียว ตามหาตัวของเซี่ยเชียนเกอ

"เชียนเกอ!"

"เซี่ยเชียนเกอ!"

เสียงของฝู้อวี้สิง สั่นกระส่าย

เขาตะโกนเรียกชื่อของเซี่ยเชียนเกอครั้งแล้วครั้งเล่า แต่น่าเสียดาย ที่ไม่มีใครตอบรับกลับมา

เย่หยิ่งกับคุณท่านฝู้พอเห็นว่าเรือยอร์ชระเบิด พวกเขาก็ตามหาเซี่ยเชียนเกอบนเรือยอร์ชด้วยความเป็นกังวลเช่นกัน ในเวลานี้เอง ฝู้เฉิงหยุนฉวยโอกาสที่เย่หยิ่งกับคุณท่านฝู้ไม่ทันได้ระวังกระโดดลงไปในทะเล หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

เย่หยิ่งไม่ทันได้มาสนใจฝู้เฉิงหยุน เขากระโดดลงไปในทะเล ช่วยฝู้อวี้สิงตามหาร่องรอยของเซี่ยเชียนเกอ"คุณนาย!"

"คุณนาย!"

"เชียนเกอ"

"ตู้ม!"

มีระเบิดเกิดขึ้นจากที่ไกลๆอีกครั้ง

ปลาในน้ำ ถูกระเบิดกระเด็นขึ้นมามากมาย

ในตอนนี้เอง เซี่ยเชียนเกอก็โผล่หัวขึ้นมาจากทะเล พอได้ยินฝู้อวี้สิงที่กำลังเรียกชื่อของตัวเอง เซี่ยเชียนเกอก็ว่ายไปอยู่ข้างหลังเขา กอดเขาเอาไว้"ฝู้อวี้สิง ฉันอยู่ตรงนี้"

ฝู้อวี้สิงหันหน้าไป พอเห็นว่าเซี่ยเชียนเกอไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร เขาก็ดึงมือของเซี่ยเชียนเกอที่กำลังกอดที่เอวของตัวเองมา จากนั้น ก็เอาเธอเข้ามากอดในอ้อมกอดไว้แน่น ร่างกายและเสียงของเธอยังคงสั่นอยู่

"โชคดีที่คุณไม่เป็นไร โชคดีที่คุณไม่เป็นอะไร"

ไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่รู้จริงๆว่าตัวเองควรจะทำยังไง

เซี่ยเชียนเกอสัมผัสได้ว่าร่างกายของฝู้อวี้สิงสั่นกระส่ายอยู่ตลอดเวลา เธอยกมือขึ้นมาตบลงที่ไหล่ของฝู้อวี้สิง"ฝู้อวี้สิง ฉันเคยบอกไว้แล้ว ว่าฉันจะอยู่ข้างกายของคุณตลอดไป พูดไว้แล้วก็ต้องทำให้ได้ ดังนั้น ฉันไม่มีทางยอมให้ตัวเองเป็นอะไรไปแน่นอน อย่ากลัวเลย ฉันไม่เป็นอะไรหรอก"

เย่หยิ่งอยู่ไกลๆ พอเห็นเซี่ยเชียนเกอที่กำลังกอดอยู่กับฝู้อวี้สิง เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นก็พูดถามเซี่ยเชียนเกอ "คุณนาย เมื่อตะกี้นี้ตอนที่เรือยอร์ชระเบิด ทำไมคุณถึงไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว?"

"เพราะว่าฉันฉลาดยังไงล่ะ แถมฉันไม่ใช่แค่ไม่เป็นอะไรนะ ฉันยังกู้ระเบิดที่อยู่ข้างล่างเรือของฝู้เฉิงหยุนออกไปหมดแล้วด้วย"

เซี่ยเชียนเกอพูดอย่างพออกพอใจสุดๆ

หลังจากที่ฝู้อวี้สิงกับเซี่ยเชียนเกอแล้วก็เย่หยิ่ง กลับขึ้นมาบนเรือยอร์ชของฝู้เฉิงหยุนแล้ว เซี่ยเชียนเกอก็เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นหลังจากที่ฝู้อวี้สิงจากไปได้ไม่นานให้กับฝู้อวี้สิงฟัง

ที่แท้หลังจากที่ฝู้อวี้สิงจากมา เซี่ยเชียนเกอก็ได้ยินเสียงติ๊ดๆๆๆ เธอตามหาที่มาของเสียงนั้น ก็เลยเจอเข้ากับระเบิด จากนั้นเธอที่เดิมทีคิดที่จะกู้ระเบิดออกมาแล้วโยนลงไปในน้ำ แต่ว่าคิดดูอีกที ถ้าเกิดกู้ระเบิดแล้ว ไม่แน่ว่า ผู้ชายที่หมายจะเอาชีวิตเธอที่แอบซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง ก็จะเล็งเป้าหมายไปที่ฝู้อวี้สิงแทน

บนเรือยอร์ชของฝู้อวี้สิง มีระเบิด ถ้าอย่างนั้นไม่แน่ว่าบนเรือยอร์ชของฝู้เฉิงหยุนก็อาจจะมีเหมือนกันแน่ๆ ดังนั้น ก่อนที่มันจะระเบิดเซี่ยเชียนเกอก็แอบกระโดดลงไปในน้ำ กู้ระเบิดรอบๆเรือของฝู้เฉิงหยุนออกจนหมด แล้วโยนไปที่ไกลๆ

ที่เธอให้ระเบิดระเบิดทำลายเรือยอร์ชของฝู้อวี้สิง ก็เพื่อที่จะซื้อเวลาให้ตัวเองกู้ระเบิดที่เรือยอร์ชของฝู้เฉิงหยุน ตอนนี้ เวลาก็ซื้อได้แล้ว ระเบิดบนเรือยอร์ชของฝู้เฉิงหยุนก็ถูกเธอกู้ไปหมดแล้ว บนเรือยอร์ชลำนี้ น่าจะปลอดภัยแล้ว

แต่เพื่อที่จะป้องกันเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด เซี่ยเชียนเกอก็เลยไปตรวจสอบในทุกๆจุดบนเรืออีกรอบ หลังจากที่มั่นใจแล้วว่าไม่มีระเบิดแล้วจริงๆ ฝู้อวี้สิงก็ให้เย่หยิ่งไปขับเรือเข้าฝั่ง ส่วนเขา เซี่ยเชียนเกอแล้วก็คุณท่านฝู้ก็นั่งพูดคุยปรึกษากันเรื่องของฝู้เฉิงหยุน

ฝู้อวี้สิงมองคุณท่านฝู้ที่อยู่ตรงหน้าของตัวเอง เขาใช้น้ำเสียงที่จริงจังสุดๆพูดกับคุณท่านฝู้"ปู่ ผมไม่อยากลงมือกับฝู้เฉิงหยุนเลย แต่ครั้งนี้ เรื่องที่มันทำ มันท้าทายฟางเส้นสุดท้ายของผมแล้วจริงๆ ดังนั้นครั้งต่อไปถ้าผมเจอฝู้เฉิงหยุนอีกผมจะต้องลงมือกับมันอย่างไม่ออมมือแน่นอน ถ้าเกิดฝู้เฉิงหยุนตายด้วยมือผม ผมหวังว่าปู่จะไม่ว่าผมนะครับ"

จะดีจะเลวยังไงฝู้เฉิงหยุนก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขเพียงคนเดียวของตระกูลฝู้ แม้ว่าคุณท่านฝู้จะไม่อยากไปยุ่งกับฝู้เฉิงหยุน แต่ก็จำเป็นต้องยุ่ง"อวี้สิง สัญญากับปู่ ว่าถ้าในอนาคตเฉิงหยุนสำนึกผิดแล้ว หลานจะไว้ชีวิตเขาสักครั้ง"

ฝู้อวี้สิงไม่ได้ตอบรับ

เพราะว่าสำหรับเขาแล้ว ฝู้เฉิงหยุน ไม่มีทางสำนึกผิดอย่างแน่นอน

เขาไม่มีทางออมมือให้กับฝู้เฉิงหยุนอย่างแน่นอน ถึงยังไง ครั้งนี้ฝู้เฉิงหยุนก็ทำฟางเส้นสุดท้ายของเขาขาดไปเรียบร้อยแล้ว

......