บทที่ 205 จุดจบของพวกเขาไม่ค่อยดีนัก

ไม่สิน่ะ! เซี่ยเชียนเกอขัดขวางเขาได้ไม่ใช่หรือ?

เสียหน้าจริง ๆ

เซี่ยเชียนเกอมองคุณท่านจวินที่เกือบจะไม่ไหวแล้ว เธอใช้เข็มเงินปกป้องหัวใจของ คุณท่านจวิน แล้วกล่าวกับเขาว่า "ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณหมดสติก่อนที่ลงนามโอนที่ดินเสร็จ"

คุณท่านจวิน "......"

"อีนางหนู คุณกลัวว่าผมจะกลับคำ?"

"ฉันเป็นคนที่รอบคอบเสมอ"

หลังจากเซี่ยเชียนเกอกล่าวจบ เธอมองไปที่ฝู้อวี้สิง "สั่งเย่หยิ่งเตรียมสัญญา"

ฝู้อวี้สิงตอบรับคำหนึ่ง และทันทีที่เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เย่หยิ่งก็วิ่งเข้ามาในประตูพร้อมกับสัญญา "ท่านเก้า คุณนาย ผมนำสัญญาที่คุณต้องการมาให้แล้ว"

เซี่ยเชียนเกอ "......"

ฝู้อวี้สิง "......"

"ฉันยังไม่ได้บอกคุณว่าต้องการสัญญาอะไร แล้วคุณนำสัญญาอะไรมาให้ฉัน?"

เย่หยิ่งกล่าวว่า "ถึงแม้ว่าท่านเก้าจะไม่ได้บอกผมว่าคุณต้องการสัญญาอะไร แต่จากสถานการณ์ในห้องประมูลเมื่อสักครู่ ผมสามารถมองเห็นจากภายนอกได้อย่างชัดเจน และเมื่อผมเห็นคุณนายลงมือเคลื่อนไหว ผมก็รู้ว่าคุณนายเริ่มโกงคนอย่างแล้ว บางทีคราวนี้คุณนายอาจจะโกงสัญญาที่ดินผืนนั้นมาได้?"

"ดังนั้น ก็เลยไปเตรียมสัญญาฉบับนี้ให้ท่านเก้าและคุณนายทันที แค่ใช้เงินเพียงร้อยหยวนก็สามารถเซ็นสัญญาได้" เมื่อเย่หยิ่งกล่าวถึงตรงนี้ เขามองเซี่ยเชียนเกอด้วยความภูมิใจ "คุณนาย ผมเก่งมากใช่ไหม?"

เซี่ยเชียนเกอ "......"

"เก่งอะไรล่ะ? เมื่อสักครู่ฉันขอให้คุณท่านจวินโอนที่ดินให้ฉันฟรี ทำไมนายถึงเตรียมสัญญาที่ระบุว่าให้ฉันซื้อที่ดินหนึ่งร้อยหยวน เห็นได้ชัดว่าที่ดินนั้นได้มาฟรี แล้วทำไมฉันต้องเสียเงินหนึ่งร้อยด้วยล่ะ?"

ฟรี? ?

ที่ดินสามหมื่นล้าน ได้มาโดยไม่เสียเงินสักแดงเดียวเหรอ?

เย่หยิ่งเชื่อเซี่ยเชียนเกอจริง ๆ!

"คุณนาย ผมรู้สึกว่ายิ่งอยู่คุณยิ่งโกงคนเก่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ต่อไปผมจะเรียนรู้จากคุณ บางทีไม่แน่ผมอาจไม่จำเป็นต้องซื้อบ้านหรือรถ ก็สามารถโกงมาได้ทั้งบ้านและรถ"

เซี่ยเชียนเกอบ่นด้วยความรังเกียจ "นายเหรอ? ฉันคิดว่ามันยาก"

"ทำไมถึงยาก?"

"เพราะนายโง่"

ขณะที่เซี่ยเชียนเกอกำลังพูด เธอรับสัญญามาจากเย่หยิ่ง เธอเหลือบมอง และเมื่อเห็นว่าพวกเขาได้ประโยชน์จากเงื่อนไขของสัญญา เซี่ยเชียนเกอยื่นสัญญาให้คุณท่านจวิน "คุณเขียนว่ายินดีจะโอนที่ดินให้ฝู้อวี้สิงโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ตรงบริเวณที่คุณเซ็นชื่อ และหลังจากคุณเขียนเสร็จเรียบร้อยแล้ว คุณก็เซ็นชื่อและประทับลายนิ้วมือของคุณ แล้วคุณกับลูกชายของคุณจะปลอดภัย"

อีนางหนูคนนี้ตระหนี่จริง ๆ ถึงไม่ยอมเสียเงินแม้แต่หนึ่งร้อยหยวน?

ถึงแม้ว่าคุณท่านจวินจะรังเกียจคนตระหนี่อย่างเซี่ยเชียนเกอ แต่เขาก็เขียนประโยคที่เซี่ยเชียนเกอบอกและเซ็นชื่อตนเอง

จวินหลิงเสวี่ยยืนอยู่ข้าง ๆ และอยากจะขัดขวาง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ขัดขวางคุณปู่ คุณท่านจวินก็เซ็นชื่อในสัญญาเรียบร้อยแล้ว

ไม่เหลือแล้ว ไม่เหลือแล้ว

ที่ดินมูลค่าสามหมื่นล้าน ถูกเซี่ยเชียนเกอโกงไปแล้ว

คนชั้นต่ำอย่างเซี่ยเชียนเกอ ทำร้ายเธอยังไม่พอ ตอนนี้เธอยังให้ฝู้อวี้สิงสามีของเธอฆ่าพ่อของตนเอง เพื่อช่วยชีวิตพ่อของเธอ เซี่ยเชียนเกอขอให้คุณปู่ของเธอเซ็นสัญญาโอนที่ดินมูลค่าสามหมื่นล้านให้เธอ

นั่นเป็นเงินสามหมื่นล้านเชียวน่ะ!

สามหมื่นล้านเต็ม ๆ

คุณปู่ของเธอบ้าไปแล้วเหรอ?