บทที่ 206 เธอโกหกเขาอีกแล้ว

"เย่หยิ่ง นายรู้สึกว่ามีชีวิตอยู่นานเกินไปแล้วใช่ไหม? อยากตายด้วยน้ำมือของฉันใช่ไหม? ฉันกับฝู้อวี้สิงต้องมีความสุขมากอย่างแน่นอน! ไม่มีจุดจบลงที่เลวร้ายเหมือนหนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้าแน่นอน"

เย่หยิ่งยังคงพูดต่อต้านเซี่ยเชียนเกอต่อไป "ตอนแรก หนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน พวกเขาคิดว่าตนเองจะมีความสุขมาก แต่ภายหลังพบว่า ความจริงสามารถโน้มน้าวจิตใจได้มากกว่าข้อโต้แย้ง"

เซี่ยเชียนเกอรู้สึกว่าโมโหเย่หยิ่งมาก

เย่หยิ่งหมายความว่าความสุขที่เธอและฝู้อวี้สิงนั้นเป็นสิ่งที่เธอคิดเท่านั้น? ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่มีใครรู้?

ดูเหมือนว่าคำพูดนี้ไม่ผิด

ไม่มีใครสามารถบอกอนาคตได้? แต่ไม่ว่าต่อไปจะอะไรจะเกิดขึ้น เธอจะพยายามใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับฝู้อวี้สิง ขอเพียงทั้งสองคนยังอยู่ด้วยกัน และขอเพียงแค่ในใจของพวกเขายังมีกันและกัน ไม่ว่าชีวิตจะลำบากแค่ไหน พวกเขาก็จะมีความสุข

เซี่ยเชียนเกอพิงอยู่ในอ้อมแขนของฝู้อวี้สิง และไม่สนใจเย่หยิ่งอีกต่อไป

เพราะช่วงนี้เจ้าหมอนี้พูดจาไม่น่าฟัง

ดังนั้นเพื่อไม่ให้เจ้าหมอนี้ทำให้ตนเองโมโห เธอไม่สนใจเขาก็พอแล้ว

......

หลังจากการประกวดราคาของตระกูลจวินสิ้นสุดลงแล้ว เซี่ยเชียนเกอเดินทางกลับมาที่กองถ่าย

เนื่องจากต่อไปต้องถ่ายละครหลายสถานที่ ดังนั้นเซี่ยเชียนเกอจึงแยกกับฝู้อวี้สิงชั่วคราวก่อน ส่วนฝู้อวี้สิงก็มีงานของตัวเองที่จะต้องทำเช่นกัน และเธอก็ต้องถ่ายละครมากมายหลายฉากเช่นกัน

ดังนั้น ช่วงครึ่งเดือนจากนี้ เซี่ยเชียนเกอจึงถ่ายละครอยู่ข้างนอกตลอด

ครึ่งเดือนต่อมา ฉากละครเรื่องยอดนำนิติเวช ทั้งหมดของเซี่ยเชียนเกอถ่ายเสร็จแล้ว

คืนนี้เป็นงานเลี้ยงส่งเซี่ยเชียนเกอ

เซี่ยเชียนเกอ ผู้กำกับ โจงฉิงและคนอื่น ๆ ไปร้องเพลงที่ KTV เพื่อเลี้ยงส่งที่ฉากของเซี่ยเชียนเกอถ่ายเสร็จหมดแล้ว

เวลาหนึ่งเดือนกว่า จะว่ายาวมันก็ไม่ยาว แต่จะว่าสั้นมันก็ไม่สั้น

เนื่องจากทำงานด้วยกันมาระยะเวลาหนึ่ง ทำให้เซี่ยเชียนเกอมีความผูกพันกับทีมงานของกองถ่าย โดยเฉพาะนางรองอย่างโจงฉิง ช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมาเพราะฝู้อวี้สิงไม่ได้อยู่ข้างกายเธอ คนที่อยู่ข้างกายเธอคือโจงฉิง และครั้งหนึ่งเซี่ยเชียนเกอได้รับบาดเจ็บขณะถ่ายละคร เพื่อไม่ให้ฝู้อวี้สิงรู้สึกกังวล เธอจึงไม่ได้บอกเขา ซึ่งโจงฉิงเป็นคนดูแลเธอตลอด

เมื่อเวลาผ่านไป เซี่ยเชียนเกอและโจงฉิงจึงกลายเป็นเพื่อน

และเมื่อมีเวลาว่าง เซี่ยเชียนเกอจะนั่งคุยละครกับโจงฉิง และไปกินอาหารกับโจงฉิงเป็นครั้งคราว

วันนี้ ฉากของเซี่ยเชียนเกอถ่ายเสร็จหมดแล้ว โจงฉิงมอบของขวัญที่ทำเองให้เซี่ยเชียนเกอ เป็นดาว 999 ดวง

"เชียนเกอ นี่คือดาว 999 ดวง ที่ฉันพับให้คุณด้วยตนเอง ฉันเขียนคำพูดไว้ทั้งหมด 999 ประโยค ต่อไปถ้าวันไหนคุณรู้สึกไม่สบายใจ คุณก็แกะออกมาอ่าน อ่านจบแล้วก็นึกถึงฉัน มันก็จะทำให้คุณมีความสุข"

หลังจากเซี่ยเชียนเกอได้ฟังคำพูดของโจงฉิงแล้ว เธอรู้สึกซาบซึ้งมาก เพียงแต่เธอมีความสงสัย "ทำไมเป็น 999 ดวง? ไม่ใช่ 1000 ดวงล่ะ?"

"เพราะฉันอยากให้คุณและคุณฝู้อยู่ด้วยกันชั่วฟ้าดินสลาย"

เซี่ยเชียนเกอกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ฉันชอบมาก ขอบคุณโจงฉิง"

"ไม่ต้องเกรงใจ"

แล้วเซี่ยเชียนเกอและโจงฉิงก็ร้องเพลงด้วยกัน

ดื่มเหล้าไปไม่น้อย

โจงฉิงเมาแล้ว แต่เซี่ยเชียนเกอยังไม่เมา เธอให้คนขับรถของตนเองไปส่งโจงฉิงกลับโรงแรม ส่วนเธอซื้อตั๋วกลับจิงตูเพื่อไปหาฝู้อวี้สิง

ถึงแม้ว่าช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา เธอและฝู้อวี้สิงจะคุยกันผ่านวิดีโอทุกวัน แต่การที่ไม่ได้เห็นตัวจริงของฝู้อวี้สิง ก็ทำให้รู้สึกคิดถึง

ตอนนี้เซี่ยเชียนเกอออกจากเมืองซู แล้วมาถึงเมืองเจียง สถานที่แห่งนี้ยังห่างไกลจากจิงตู แต่การเดินทางโดยเครื่องบินนั้นถือว่าค่อนข้างเร็ว ถ้ากลับตอนนี้ ไปถึงที่นั่นประมาณตีสามตีสี่

เซี่ยเชียนเกอถือดาวที่โจงฉิงมอบให้ตนเอง เดินอยู่บนถนนคนเดียว เธอคิดจะนั่งแท็กซี่ไปสนามบิน เมื่อเธอเดินผ่านตรอกเล็ก ๆ เซี่ยเชียนเกอเห็นชายคนหนึ่งนอนอยู่บนพื้น ลมกระโชกแรงและมีกลิ่นเลือดรุนแรง ทำให้เซี่ยเชียนเกอหยุดฝีเท้า

ถึงแม้ว่าปกติเธอจะเป็นคนที่ไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่น แต่เมื่อเห็นคนใกล้ตายแล้วไม่ช่วย เธอไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ ดังนั้นเซี่ยเชียนเกอจึงเดินเข้าไปในซอยเล็ก ๆ ไปยืนอยู่ข้างผู้ชาย จากนั้นนั่งลงเพื่อตรวจสอบอาการของผู้ชาย

ผู้ชายได้รับบาดเจ็บที่ท้อง ใบหน้าของเขาขาวซีดและร่างกายเต็มไปด้วยเลือด

เซี่ยเชียนเกอให้ผู้ชายนอนราบก่อน จากนั้นหยิบเข็มเงินออกมาจากกระเป๋า ปิดผนึกจุดฝังเข็มเพื่อให้เลือดของผู้ชายหยุดไหล

หลังจากนั้น เซี่ยเชียนเกอฉีกชายกระโปรงของตนเอง เพื่อพันบาดแผลให้กับผู้ชาย