บทที่ 211 คุณรู้จักฉันวันนี้เป็นวันแรกเหรอ?"

"ดูเหมือนว่าฉันต้องรื้อฟื้นความเจ็บปวดเมื่อครึ่งเดือนก่อนให้คุณแล้ว"

ขณะที่เซี่ยเชียนเกอพูด เธอขยับคอของตนเอง จากนั้นยื่นมือออกแล้วล็อกตัวจวินหลิงเสวี่ยไว้ที่ผนัง เธอยื่นมือออกมาบีบคางของจวินหลิงเสวี่ยไว้แน่น "ผู้หญิงที่หน้าตาขี้เหร่ มักจะเป็นนางปีศาจใช่ไหม? อย่างเช่นคุณ คุณชอบเป็นนางปีศาจและชอบรนหาความตาย"

จวินหลิงเสวี่ยกลืนน้ำลาย "เซี่ยเชียนเกอ นี่คือสถาบันการศึกษา ฉัน...ฉันเคยอ่านกฎของมหาวิทยาลัยแล้ว นักเรียนคนใดก็ตามที่ทะเลาะวิวาทกันในมหาวิทยาลัย จะถูกไล่ออกทุกคน ดัง..ดังนั้น คุณ..คุณทำร้ายฉันไม่ได้ มิ...มิฉะนั้น คุณ...คุณจะถูก...ถูกไล่ออก"

จวินหลิงเสวี่ยทำให้เซี่ยเชียนเกอรู้สึกขบขัน "คุณพูดถูก การทำร้ายคนคนในสถาบันการศึกษาจะถูกไล่ออก แต่สามีของฉันเป็นผู้อำนวยการใหญ่ที่สุดของสถาบันการศึกษาแห่งนี้ ถ้าเขาต้องการให้สถาบันการศึกษานี้ดำรงอยู่ สถาบันการศึกษาแห่งนี้สามารถดำรงอยู่ได้ แต่ถ้าเขาไม่ต้องการให้สถาบันการศึกษาแห่งนี้ดำรงอยู่ สถาบันการศึกษาแห่งนี้ไม่สามารถดำรงอยู่ได้"

"ดังนั้น ถึงแม้ว่าฉันจะทำร้ายคนในสถาบันการศึกษา กฎของมหาวิทยาลัยเซิ่งเย่แห่งนี้ก็ไม่สามารถทำอะไรฉันได้ เพราะยังไงซะ ฉันก็เป็นภรรยาของผู้อำนวยการ แล้วใครกล้าใช้กฎของสถาบันนี้มาแตะต้องตัวฉัน?"

เหตุผลที่จวินหลิงเสวี่ยแกว่งเท้าหาเสี้ยน นั้นเป็นเพราะเธอรู้ว่ากฎของสถาบันแห่งนี้ไม่อนุญาตให้นักเรียนทะเลาะวิวาทกัน ถ้ามีการทะเลาะวิวาท ก็จะถูกไล่ออก

และเธอคิดว่าด้วยกฎของมหาวิทยาลัย ไม่ว่าเธอจะแกว่งเท้าหาเสี้ยนอย่างไร เซี่ยเชียนเกอก็ไม่กล้าทำร้ายต้องตนเอง แต่ใครจะคิดว่าฝู้อวี้สิงจะเป็นผู้อำนวยการของสถาบันการศึกษาแห่งนี้ และเป็นผู้อำนวยการใหญ่ที่สุดอีกด้วย ตอนนี้จวินหลิงเสวี่ยเริ่มตื่นตระหนกแล้ว

เธอตื่นตระหนกอย่างสิ้นเชิง

จวินหลิงเสวี่ยตำหนิเซี่ยเชียนเกอด้วยความไม่มั่นใจ "เซี่ยเชียนเกอ เห็น...เห็นได้ชัดว่าคุณอาศัยอำนาจของฝู้อวี้สิงที่เป็นผู้อำนวยการ ซึ่งเป็นการอำนาจในทางมิชอบ"

เซี่ยเชียนเกอกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ฉันทำแบบนั้นแหละ ทำไม? อิจฉา? หากคุณแน่จริงก็หาสามีที่เก่งสิ แต่ฉันมองใบหน้าของคุณแล้ว ฉันรู้ว่าคุณไม่สามารถหาคนที่เก่งเหมือนกับฝู้อวี้สิงสามีของฉันได้หรอก"

"เพราะคุณไม่เพียงหน้าตาขี้เหร่เท่านั้น แต่จิตใจคุณยังโหดเหี้ยมอีกด้วย ดังนั้นผู้หญิงอย่างคุณ ต่อไปถ้ามีคนมาขอแต่งงาน คุณก็ไม่ต้องเลือกมาก มิเช่นนั้นถ้าขึ้นคาน คุณก็จะกลายเป็นสาวแก่"

จวินหลิงเสวี่ยฟังคำพูดแทงใจดำของเซี่ยเชียนเกอ เธออยากจะกำหมัดไว้แน่น แต่มือของเธอไม่มีกำลังแม้แต่น้อย "เซี่ยเชียนเกอ ฉันแค่ลงมือทำร้ายผู้ชายที่ชื่อเย่หยิ่งไปไม่กี่ทีเท่านั้น คุณให้ฉันขอโทษเขาก็ได้ แต่ทำไมคุณถึงต้องทำให้ฉันอับอายขายหน้าขนาดนี้? หรือว่าการทำให้คนอื่นอับอายขายหน้านั้นมันเป็นความสุขของคุณ? วัน ๆ คุณไม่รู้จะทำอะไรหรือ? นอกจากรังแกฉันและทำให้ฉันอับอายขายหน้าแล้ว คุณยังทำอะไรเป็นบ้าง?"

เซี่ยเชียนเกอยื่นมือออกไปจับคอของจวินหลิงเสวี่ยเอาไว้ และแววตาขี้เล่นของเธอก็กลายเป็นดุร้าย "ฉันยังสามารถฆ่าคุณได้?"

"ทำไม? อยากจะลองว่าฉันมีความกล้าที่จะบีบคอคุณตายใช่ไหม?"

จวินหลิงเสวี่ยมองเซี่ยเชียนเกอ "ทำไมคุณต้องทำอย่างนี้กับฉันด้วย?"

เซี่ยเชียนเกอกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "จวินหลิงเสวี่ย คุณคิดผิดแล้ว เรื่องของเย่หยิ่ง ฉันแก้แค้นให้กับเขาแล้ว ดังนั้นเรื่องนั้นถือว่าจบโดยสิ้นเชิง ถ้าคุณไม่เอ่ยถึง ฉันก็จะไม่เอ่ยถึงเช่นกัน"

"ฉันจำได้ว่าเคยบอกไปหลายครั้งว่าฉันปล่อยคุณไปแล้ว อย่ามายั่วยุฉันอีก แต่คุณกลับไม่เชื่อฟัง ยังต้องการย้ายมาเรียนที่มหาวิทยาลัยเซิ่งเย่ให้ได้ เมื่อถูกฉันรังแกและอับอายขายหน้า ฉันจะทำอย่างไรได้ล่ะ? ในเมื่อคุณเป็นคนหาเรื่องใส่ตนเอง หรือจะไม่อนุญาตให้ฉันสนองความปรารถนาของคุณ?"

จวินหลิงเสวี่ยถูกเซี่ยเชียนเกอบีบคอและกดเข้ากับผนังห้อง

เมื่อซี่ยเชียนเกอเห็นว่านักเรียนทั้งห้องมองตนเอง เธอกล่าวกับนักเรียนทั้งห้องโดยไม่มีความหวาดกลัวว่า "ถ้าพวกคุณมีใครอยากจะช่วยจวินหลิงเสวี่ยจัดการฉัน พวกคุณสามารถทำได้อย่างเต็มที่ ฉันเซี่ยเชียนเกอ ไม่เคยกลัวอะไร"

"แต่ถ้าหากพวกคุณไม่สามารถจัดการฉันด้วยการโจมตีครั้งเดียว จุดจบของคุณก็จะเหมือนจวินหลิงเสวี่ย นั่นคือตาย"

ตอนนี้ชาวเน็ตทั่วประเทศรู้ถึงสถานะของเซี่ยเชียนเกอแล้ว และฝู้อวี้สิงเป็นใหญ่ในจิงตู ดังนั้นการล่วงเกินผู้หญิงของฝู้อวี้สิงนั้นไม่มีประโยชน์อะไรต่อครอบครัวและต่อตัวพวกเขา?

นอกจากนี้ พวกเขาไม่รู้จักจวินหลิงเสวี่ย ดังนั้นถึงแม้ว่าเซี่ยเชียนเกอจะบีบคอเธอจนตาย ก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเขา

เมื่อเพื่อนร่วมชั้นคิดถึงตรงนี้ จึงไม่มีใครคิดจะไปช่วยจวินหลิงเสวี่ยสักคน

พวกเขายืนอยู่ที่นั่นเหมือนดูละคร มองเซี่ยเชียนเกอรังและบีบคอของจวินหลิงเสวี่ย

เมื่อจวินหลิงเสวี่ยเห็นว่าเพื่อนร่วมชั้นทุกคนไม่ช่วยเธอ เธอจึงดิ้นรนอยู่ในมือของเชียนเกอเป็นครั้งสุดท้าย "เซี่ยเชียนเกอ คุณดูสิ ตอนนี้เพื่อนร่วมชั้นทุกคนไม่กล้าต่อต้านคุณ และท่าทางตอนนี้ของคุณ เหมือนผู้ยิ่งใหญ่ และการที่คุณสามารถกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้ ล้วนเป็นเพราะพลังอำนาจของฝู้อวี้สิง แต่ถ้าวันหนึ่งฝู้อวี้สิงล้มละลาย และขณะเดียวกันเขาก็สูญเสียชื่อเสียงและอำนาจในจิงตูไปอย่างสิ้นเชิง และไม่สามารถปกป้องคุ้มครองคุณได้"