บทที่ 213 เอาล่ะ? เลือกวิธีตาย?

เธอจะไม่ให้จวินหลิงเสวี่ยมีโอกาสทำร้ายตนเอง!

แน่นอนว่าเซี่ยเชียนเกอเชื่อฟังคำพูดของฝู้อวี้สิงด้วย

"ตกลง ฉันจะเชื่อฟังคุณ"

......

เซี่ยเชียนเกอและฝู้อวี้สิงกำลังคุยกัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้ว่ามีรถตามอยู่ข้างหลัง

และรถไม่ได้วิ่งตามอย่างใกล้ชิด ดังนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่เซี่ยเชียนเกอและฝู้อวี้สิงจะรู้ตัว

หลังจากมาถึงวิลล่าแล้ว เซี่ยเชียนเกอและฝู้อวี้สิงก็ลงจากรถ จับมือและเดินเข้าไปในวิลล่าพร้อมกัน

และขณะเดียวกัน รถที่ตามฝู้อวี้สิงมาที่วิลล่า ก็จอดอยู่ที่ห่างไกล

จวินหลิงเสวี่ยจ้องมองด้านหลังของเซี่ยเชียนเกอและฝู้อวี้สิงราวกับงูพิษ

"เซี่ยเชียนเกอ วันนี้คุณทำให้ฉันอับอายต่อหน้าทุกคน คุณคอยดูเถอะ ฉันจะไม่ปล่อยคุณไป ไม่ปล่อยคุณไปอย่างแน่นอน!"

......

เช้าวันรุ่งขึ้น

เนื่องจากฝู้อวี้สิงกำลังประชุมทางวิดีโออยู่ที่บ้าน ดังนั้นเช้าวันนี้เย่หยิ่งจึวเป็นคนไปส่งเซี่ยเชียนเกอ

เซี่ยเชียนเกอนั่งเล่นเกมอยู่คู่คนขับ

ชื่อเย่หยิ่งได้ยินเสียงของเพื่อนร่วมทีมที่แสดงความรังเกียจเซี่ยเชียนเกอดังออกโทรศัพท์มือถือของเธอ "Ayaเสียเงินไปเท่าไรเพื่อให้ได้ตำแหน่งGlorious Rulerมา?"

"ขยะ?"

"ผมสงสัยว่ามีเพื่อนร่วมทีมหุ่นยนต์"

"Ayaแม่งฉิบหายคุณแกล้งผมเหรอ?! เมื่อศัตรูปรากฏตัว คุณก็หนีไปทันที คุณจะวิ่งหนีทำไม?"

"เชี่ย! Ayaรนหาที่ตายโดยตรง เพราะคิดว่าตนเองยังโง่ไม่พอเหรอ?"

เย่หยิ่งได้ยินเซี่ยเชียนเกอถูกเพื่อนร่วมทีมด่าตลอดเวลา เขาไม่สามารถทนฟังได้อีกต่อไปแล้ว "ถุย คุณเรียกใครว่าขยะ? อีกสักครู่หลังจากฆ่าศัตรูแล้ว คุณเชื่อไหมว่าผมจะทำให้คุณเจ็บปวดจนร้องหาพ่อ?"

เพื่อนร่วมทีมของเซี่ยเชียนเกอ "......"

"เชี่ย! Ayaเป็นผู้ชายจริง ๆ หรือ?"

"ผมจะอ้วก"

หลังจากหยุดชั่วคราว เพื่อนร่วมทีมของเซี่ยเชียนเกอก็เริ่มพูดอีกครั้ง "หลังจากเกมเล่นเกมนี้จบ ผมจะรายงานคุณ คนขี้โกง!"

เซี่ยเชียนเกอ "......"

เดิมนั้นเธอจะไม่ถูกรายงาน แต่หลังจากเย่หยิ่งพูดแล้ว เพื่อนร่วมทีมของเธอก็คิดที่จะรายงานเธอ เซี่ยเชียนเกอมองเย่หยิ่งด้วยสายตาอาฆาต และเธอปิดเสียง "เย่หยิ่ง! ถ้าวันไหนนายไม่ทำให้ฉันรู้สึกรังเกียจนายแล้ว แล้วนายจะเป็นอะไรหรือ?"

"จะตาย"

หลังจากเย่หยิ่งกล่าวจบ ก็มีรถบรรทุกขนาดใหญ่พุ่งชนรถของเย่หยิ่ง เย่หยิ่งไม่ได้คิดอะไร ขณะที่รถบรรทุกขนาดใหญ่พุ่งเข้ามา เขาใช้ร่างกายของตนเองบังอยู่ข้างหน้าเซี่ยเชียนเกอทันที

กระจกถูกชนแตก รถบรรทุกขนาดใหญ่กระเด็นออกไป

ร่างกายของเย่หยิ่งได้รับบาดเจ็บ เสื้อผ้าของเซี่ยเชียนเกอเปื้อนเลือดสีแดงสด และกลิ่นเลือดเข้มข้นก็อบอวลไปทั่วบริเวณโดยรอบของเซี่ยเชียนเกอ

"คุณนาย รีบ...รีบหนีไป"

เย่หยิ่งมองกลุ่มคนที่กระโดดลงจากรถ และกล่าวอีกครั้ง "คุณนาย รีบ...รีบหนีไป!"

"พู่......"

"แค๊ก ๆ ๆ"

กระจกแตกทะลุร่างกายของเย่หยิ่ง เขาเปิดประตู และผลักเซี่ยเชียนเกอลงไป "รีบหนีไป"

ขณะที่เซี่ยเชียนเกอล้มอยู่บนพื้น เธอเห็นน้ำมันรั่ว

ร่างกายของเย่หยิ่งเต็มไปด้วยเลือดและกล่าวกับเธอว่า "รีบหนีไป!"

"คุณนาย รีบ...รีบหนีไปสิ!"

เซี่ยเชียนเกอส่ายศีรษะ เธอมองกลุ่มผู้ชายที่สวมหน้ากาก เดินเข้ามาหาเธอและเย่หยิ่งพร้อมไฟแช็ก เซี่ยเชียนเกอทนความรู้สึกเจ็บปวดทางร่างกาย เธอยืนขึ้น "ถ้าจะไป ก็ต้องไปด้วยกัน ฉันจะไม่ทิ้งนายไว้คนเดียวแน่นอน!"

เซี่ยเชียนเกอจับหน้าอกตนเอง เธอเหลือบมองเย่หยิ่งที่ได้รับบาดเจ็บไปทั่วร่างกาย "เย่หยิ่ง ถึงแม้ว่าฉันจะรังเกียจนายมาก แต่ฉันเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถรังเกียจนายได้ ถ้านายตายไป และเมื่อไม่มีฉันอยู่ด้วย นายไปยมโลกจะถูกคนอื่นรังแกน่ะ ดังนั้นนายต้องมีชีวิตอยู่! นายและฉันจะต้องมีชีวิตอยู่"