บทที่ 224 ลองตบฉันดูสิ?

"คนที่ควรโด่งดังในตอนแรก ควรเป็นเซี่ยเชียนเกอสิ ทว่า ใครจะไปคิดว่าหล่อนจะมีความสามารถขนาดนี้ล่ะ? ถึงได้แย่งตำแหน่งของเซี่ยเชียนเกอไปได้"

"ใช่ๆ หลังจากที่แต่งหน้าเสร็จ หล่อนค่อนข้างสวยแบบสไตล์ย้อนยุคอยู่นะ"

"สวยแค่ไหน ก็เพราะแต่งหน้าไม่ใช่เหรอ? ถ้าแน่จริงก็ขอให้เธอลบเครื่องสำอางออกสิ? ให้พวกเราทุกคนได้เห็นหน้าสดของหล่อนสิ? ถ้าตัวจริงของหล่อน สวยเหมือนในวิดีโอเลย ฉันก็ยอมรับว่า หล่อนสวยอย่างเป็นธรรมชาติจริงๆ"

"ฉันคิดว่าจวินหลิงเสวี่ยนี้ ไม่ว่ายังไงก็สู้เซี่ยเชียนเกอไม่ได้ ไม่ว่าฉันจะมองยังไง ฉันคิดว่าเซี่ยเชียนเกอก็สวยที่สุด"

เมื่อเซี่ยเชียนเกอได้ยินเพื่อนร่วมชั้นหญิงคุยเรื่องตัวเอง เธอจึงเดินเข้าไป และพูดกับพวกหล่อนว่า "ฉันก็คิดว่า ไม่ว่าจวินหลิงเสวี่ยจะสวยขนาดไหน เธอก็สู้ฉันไม่ได้ เพราะฉันเคยเห็นหล่อนตอนไม่แต่งหน้า หล่อนขี้เหร่มาก ถ้าไม่เชื่อ พวกเธอก็ลองเอานิ้วไปเช็ดที่หน้าหล่อนออกดูสิ แล้วจะรู้ว่าสิ่งที่ฉันพูดไปจริงหรือเท็จ"

เซี่ยเชียนเกอทิ้งคำพูดเหล่านี้ไว้ จากนั้นถือกระเป๋าของตัวเอง กินลูกอมแล้วเดินเข้าไปในห้องเรียน

ครึ่งเดือนก่อน เธอก็รู้แล้วว่า คนที่อยากจะเผาเธอจนตายคือจวินหลิงเสวี่ย ในตอนนั้น ฝู้อวี้สิงวางแผนที่จะจัดการกับจวินหลิงเสวี่ยด้วยตัวเอง แต่เซี่ยเชียนเกอห้ามฝู้อวี้สิงไว้ เพราะคนอย่างจวินหลิงเสวี่ยเธออยากจัดการด้วยตัวเอง เธอถึงจะหมดความคาใจ

ตอนนี้ เธอจะปล่อยให้จวินหลิงเสวี่ยภาคภูมิใจสักสองวัน และเมื่อหล่อนพอใจมากพอ เธอก็จะลงมือทีเดียวและให้หล่อนรู้ว่าจุดจบที่น่าสังเวชของคนที่มามีเรื่องกับเซี่ยเชียนเกอเป็นอย่างไร

ในขณะเดียวกัน ทางด้านเพื่อนนักเรียนหญิง

หลังจากที่นักเรียนหญิงฟังคำพูดของเซี่ยเชียนเกอ พวกหล่อนก็สงสัยว่า ถ้าจวินหลิงเสวี่ยลบเครื่องสำอางออกหน้าตาจะเป็นอย่างไร

"เฮ้ พวกเธอว่า สิ่งที่เซี่ยเชียนเกอพูดเมื่อกี้ เป็นความจริงเหรอ? หล่อนเคยเห็นจวินหลิงเสวี่ยตอนหน้าสดจริงๆเหรอ?"

"ใครจะไปรู้เรื่องนี้? แต่ไม่ว่าเซี่ยเชียนเกอเคยเห็นหรือไม่เคย ฉันก็อยากเห็นจริงๆว่าจวินหลิงเสวี่ยตอนไม่แต่งหน้า หน้าตาจะเป็นอย่างไร"

"ฉันก็อยากเห็น! เพราะฉันทนไม่ไหวจริงๆ ที่จวินหลิงเสวี่ยสวมชุดคอสตูมย้อนยุคแล้วไปหว่านเสน่ห์ผู้ชายในคณะไปทั่ว"

"ในเมื่อทุกคนอยากเห็นจวินหลิงเสวี่ยหน้าสดว่าเป็นอย่างไร เราก็ใช้ประโยชน์จากงานปาร์ตี้ในวันพรุ่งนี้แล้วให้จวินหลิงเสวี่ยลบเครื่องสำอาง เป็นไง?"

หลังจากที่เพื่อนร่วมชั้นหญิงฟังสิ่งที่เพื่อนตัวเองที่อยู่ตรงหน้าพูด เธอขมวดคิ้ว "จวินหลิงเสวี่ยที่แต่งหน้าสวยๆแบบนั้น แล้วจะลบเครื่องสำอางออกได้ไง?"

"ถ้าเธอไม่ยอมเช็ดออก เราก็ช่วยกันหาวิธีให้เธอเช็ดออกสิ! พรุ่งนี้ฉันต้องการให้คนทั่วโลกเห็นว่า จวินหลิงเสวี่ยที่ได้ฉายานามว่าสาวงามในชุดโบราณ ถ้าเช็ดเครื่องสำอางออกจะเป็นอย่างไร"

เมื่อเพื่อนร่วมชั้นหญิงพูดแบบนี้ ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในแววตาของเธอ

อีจวินหลิงเสวี่ยนี้ เพราะหลังจากที่หล่อนและไอดอลของเธอถ่ายทำวิดีโอโปรโมตด้วยกัน ดูเหมือนว่า ไอดอลของเธอจะหลงเสน่ห์ของหล่อนเข้าแล้ว และช่วงนี้เหมือนเขากำลังตามจีบจวินหลิงเสวี่ยด้วย

ถ้าเธอให้ไอดอลของเธอเฉินเซินเห็นจวินหลิงเสวี่ยตอนหน้าสด ไม่แน่ เฉินเซินอาจจะไม่ชอบจวินหลิงเสวี่ยต่อก็ได้ เมื่อเพื่อนร่วมชั้นหญิงคิดถึงตรงนี้ ตอนนี้เธอก็ตั้งตารอความอับอายของจวินหลิงเสวี่ยในวันพรุ่งนี้เป็นอย่างมาก

......

ในห้องเรียน

เซี่ยเชียนเกอที่ไม่ได้มาเรียนครึ่งเดือน ที่นั่งของเธอยังคงสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อย ดูเหมือนว่าเพื่อนร่วมชั้นกลุ่มนี้ แม้ว่าเธอจะไม่มาเรียน พวกหล่อนก็ไม่กล้ามานั่งที่นั่งของเธอ

เซี่ยเชียนเกอวางกระเป๋าไว้ข้างๆ และกินลูกอมแล้วพูดคุยกับฝู้อวี้สิง

"ฉันถึงคณะแล้ว"

ฝู้อวี้สิง "อืม ดูแลตัวเองดีๆ ถ้าคุณมีอะไรเรียกอ้านเย่นะ ตอนนี้เขาเป็นครูประจำชั้นคนใหม่ของคุณแล้ว"

ครึ่งเดือนที่ผ่านมา ฝู้อวี้สิงขอให้อ้านเย่มาเป็นครูที่เซิ่งเย่ก่อน เซี่ยเชียนเกอคิดว่าอ้านเย่เป็นเพียงครูพละธรรมดาก็ได้แล้ว แต่สิ่งที่เธอไม่เคยคิดคืออ้านเย่ที่เป็นครูพละ จะได้มาเป็นครูประจำชั้นของเธอ

อ้านเย่คนนี้ นอกจากต่อสู้แล้ว? ยังทำอะไรเป็นอีก?

เซี่ยเชียนเกอตอบกลับฝู้อวี้สิง "รู้แล้ว ฉันจะดูแลตัวเองให้ดี แต่คุณต้องดูแลตัวเองให้ดีด้วยนะ จำไว้อย่าให้ใครทำร้ายคุณ เข้าใจไหม?"