บทที่ 227 ซูเวยเสวี่ย

"เซี่ยเชียนเกอ นี่เธอ......"

เซี่ยเชียนเกอเล่นเกมอย่างตั้งใจ จวินหลิงเสวี่ยเห็นเข้า เธอรู้สึกว่าถ้ายอมรับคำพูดของเซี่ยเชียนเกอในเวลานี้ ก็แปลว่ายอมรับคำว่าขยะจากปากของเซี่ยเชียนเกอนั้นเป็นการว่าให้กับตัวเองโดยปริยาย ดังนั้นจวินหลิงเสวี่ยจึงกลืนคำพูดทั้งหมดที่ตัวเองอยากจะพูดลงคอไป เธอชำเลืองมองไปทางเฉินเซิน:"เฉินเซิน ตอนนี้ก็สายแล้ว นายกลับเข้าไปที่ห้องเรียนเถอะ"

เฉินเซินมองจวินหลิงเสวี่ยอย่างอาวรณ์:"ได้ รอฉันเลิกเรียน แล้วฉันจะมาหาคุณนะ"

"อืม"

หลังจากส่งเฉินเซินจากไป จวินหลิงเสวี่ยก็ไปที่แถวหลังสุด นั่งลงตรงที่เมื่อก่อนเซี่ยเชียนเกอเคยนั่ง เธอไม่เชื่อว่าเธอลงแถวหลังสุดแล้ว เซี่ยเชียนเกอจะลงมือตีเธอได้อีก

ถ้าเซี่ยเชียนเกอรู้ในสิ่งที่จวินหลิงเสวี่ยคิด เธอจะต้องเยาะเย้ยถากถางเธออย่างสุดโหดแน่นอน เธอในตอนนี้แทบจะไม่มีเวลามาต่อกรกับเธอ ไม่เห็นเหรอว่าเธอกำลังยุ่งอยู่กับการเล่นเกม

เซี่ยเชียนเกอกำลังเล่นเกมอย่างตั้งใจ จู่ๆ มีชายหนุ่มในชุดสูทเดินมาจากด้านนอกประตู รูปร่างที่สูงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร ร่างกายกำยำ รวมถึงใบหน้านั้น ที่รูปหน้าชัดเจน ออร่าของความคมเข้มแผ่กระจาย ทำให้เพื่อนนักศึกษาสาวต่างส่งเสียงกรี๊ดกร๊าด

"อาจารย์คะ วันนี้อาจารย์หล่อกว่าเมื่อวานมากเลยค่ะ!"

"ไม่ๆ อาจารย์คะ เพื่อนคนนี้พูดไม่ถูกค่ะ วันนี้อาจารย์ดูเช็กซี่กว่าเมื่อวานค่ะ"

"อาจารย์คะ อาจารย์ดูแมนมากเลยค่ะ"

"อาจารย์คะ เช้านี้เราจะเรียนวิชาอะไรกันดีคะ หนูขอเป็นนางแบบให้อาจารย์นะคะ!"

เซี่ยเชียนเกอ:"......"

เพื่อนนักศึกษาพวกนี้ อย่าบ้าผู้ชายมากขนาดนี้ได้ไหม

เซี่ยเชียนเกอวางโทรศัพท์ลง เงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มที่หันหลังให้กับตัวเอง วันนี้เธอจะขอดูหน่อย ว่าเป็นอาจารย์แบบไหนกัน ที่สามารถทำให้บรรดาเพื่อนนักศึกษาสาวตื่นเต้นได้เพียงนี้

เวลานี้ ชายหนุ่มกำลังเขียนเนื้อหาที่จะสอนในวันนี้ลงบนกระดาน

ทันทีที่เขียนเสร็จ วินาทีที่ชายหนุ่มหันหลังมานั้น เซี่ยเชียนเกอถึงกับตกตะลึง

"อะ อ้าน......" เย่!!!

นี่ไม่ใช่ชายชุดดำในคืนนั้น? อ้านเย่ หัวหน้าหน่วยองครักษ์มืดค่ำ?

อ้านเย่ในตอนนั้น เธอไม่ได้สังเกตมองดีๆ จนครั้งที่สอง เธอถึงได้สังเกตมองอีกครั้ง อ้านเย่จึงถอดหน้ากากให้เธอเห็นจังๆ ดังนั้นเธอจึงเห็นใบหน้าของอ้านเย่เพียงครั้งเดียว ตอนนี้เมื่อเห็นอ้านเย่ยืนอยู่บนแท่นบรรยายนั้น เซี่ยเชียนเกอถึงกับตกใจ

เป็นชายหนุ่มที่อยู่กับฝู้อวี้สิงจริงด้วย ขาแต่ละคนเรียวยาวช่างดูดี

อีกทั้งอ้านเย่คนนี้แตกต่างจากคนอื่นๆ บุคลิกบนตัวของเขาไม่ได้เหมือนกับบุคลิกอย่างหนุ่มหล่อหน้าตี๋ ของเขามันค่อนข้างแข็งแกร่ง แววตาคมกริบ นักศึกษาหญิงคนไหนที่ถูกเขาจ้อง หัวใจจะเต้นคร่อมจังหวะอย่างไม่รู้ตัว

บวกกับรูปร่างของอ้านเย่ สามารถดึงดูดเสียงกรี๊ดจากบรรดานักศึกษาสาว ก็เป็นเรื่องที่ปกติ เซี่ยเชียนเกอมองอ้านเย่แวบหนึ่ง แต่อ้านเย่กลับไม่ได้มองมาทางเซี่ยเชียนเกอ เพราะท่านเก้าเคยกำชับไว้ว่า อยู่ในมหาวิทยาลัยจะต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้จักคุณนายดังนั้น ไม่ว่าเซี่ยเชียนเกอจะจ้องอ้านเย่อย่างไร อ้านเย่ก็เมินเฉยใส่อย่างไม่สนใจ

เซี่ยเชียนเกอก็ไม่ได้ใส่ใจ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะเล่นเกมต่อ

แต่ปรากฏว่าเกมได้จบลงแล้ว สิ่งที่รอตัวเองอยู่ในนั้นมีเพียงประโยคเดียว เธอถูกรายงานว่า AFK อีกแล้ว

เห็นตำแหน่งGlorious Rulerของเธอที่กำลังจะสูญเสียไป เซี่ยเชียนเกอจึงมองหากล่องโต้ตอบสนทนาของผู้สนับสนุนเจอ และส่งข้อความไปให้เขา:"พรรคพวก รับอัพดาวพลังไหม"

"รับ!"

เซี่ยเชียนเกอ:"หนึ่งร้อยหยวนต่อรอบ?"

ผู้สนับสนุน:"ครับ"

เซี่ยเชียนเกอ:"อย่างนั้นรบกวนช่วยทำให้ฉันได้Glorious Rulerภายในหนึ่งวันหน่อยได้ไหม นี่เป็นเงินมัดจำ ส่วนที่เหลือเมื่อฉันขึ้นได้แล้ว ฉันก็จะโอนให้คุณ"

ผู้สนับสนุน:"ครับ"

เซี่ยเชียนเกอนำไอดีและรหัสให้กับผู้สนับสนุน ผู้สนับสนุนดูคะแนนการต่อสู้ของเซี่ยเชียนเกอ ที่ทั้งหมดล้วนเป็น 0－20－1

ผู้สนับสนุน:"......"? ?

เห็นข้อความด้านล่างที่ส่งมาให้เธอของผู้เล่นที่เล่นเกมด้วยกันกับเธอ ล้วนเป็นข้อความต่อว่าเธอ ผู้สนับสนุนถึงกับเหงื่อตก นี่คงจะเป็นสิ่งที่เห็นชัดเจนว่าเป็นผู้เล่นกากมากๆ แต่อยากทำตัวเป็นGlorious Ruler ผู้เล่นคนนี้ช่างรวยเสียจริง

สิ่งที่เซี่ยเชียนเกอไม่รู้คือ เพราะการตั้งค่าว่าเป็นเพศชาย จึงถูกผู้สนับสนุนเข้าใจผิดคิดว่าเป็นผู้ชาย