บทที่ 232 อย่าปล่อยให้พวกเขาสองคนอยู่ด้วยกัน

โจงฉิง:"เชียนเกอ ฉันปิดกล้องวันนี้ ตอนนี้กำลังกลับไปที่จิงตู พรุ่งนี้นัดทานข้าวกันหน่อยไหม"

เซี่ยเชียนเกอเห็นข้อความของโจงฉิง เธอพลางทานพลางตอบกลับ:"พรุ่งนี้ฉันติดธุระ ที่มหาวิทยาลัยเซิ่งเย่มีการจัดงานเลี้ยงจบการศึกษาของปีสี่ ฉันต้องไปเข้าร่วม"

โจงฉิง:"เธอจะขึ้นไปประกวดบนเวทีเหรอ"

เซี่ยเชียนเกอ:"เป็นการแข่งขัน"

โจงฉิง:"หมายความว่าไง"

เซี่ยเชียนเกอ:"อยากรู้เหรอ"

พรุ่งนี้เตรียมดอกไม้สดให้ฉันสักช่อ เมื่อฉันแข่งขันเสร็จ เธอก็นำดอกไม้มามอบให้ฉัน แล้วฉันจะบอกเธอ"

โจงฉิง:"ได้ พรุ่งนี้ฉันจะเตรียมช่อดอกไม้ไปให้กำลังใจเธอ

เซี่ยเชียนเกอ:"อือ"

เซี่ยเชียนเกอกล่าวจบก็วางโทรศัพท์ไว้ที่ด้านข้าง ฝู้อวี้สิงดูบันทึกการสนทนาของเซี่ยเชียนเกอกับโจงฉิงตั้งแต่ต้นจนจบ เขาถามขึ้น:"งานเลี้ยงจบการศึกษาของปีสี่ในวันพรุ่งนี้ เธอจะขึ้นไปแข่งขันอะไรเหรอ"

"แข่งขันความสามารถ"

"กับใคร"

"จวินหลิงเสวี่ย"

จวินหลิงเสวี่ยอีกแล้ว

ก่อนหน้านี้เขาก็อยากจะสั่งสอนจวินหลิงเสวี่ยแล้ว แต่เชียนเกอของเขากลับบอกว่าต้องการลงมือด้วยตัวเอง แต่ในเมื่อเธอจะลงมือเอง ทำไมอยู่ๆ ก็กลายเป็นการแข่งขันแล้วล่ะ

อีกทั้งสถานที่ที่มีจวินหลิงเสวี่ยอยู่ ก็มักจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น เห็นทีงานเลี้ยงจบการศึกษาของปีสี่พรุ่งนี้ เขาคงต้องเข้าร่วมด้วยแล้ว

เพราะเขาจะต้องรับประกันความปลอดภัยของเชียนเกอของเขา

หลังอาหาร

เซี่ยเชียนเกอกับฝู้อวี้สิงเก็บข้าวของคร่าวๆ แล้วก็กลับคอนโดไป

ทันทีที่มาถึงคอนโด ก็เห็นสีหน้าที่ไม่สบายของเย่หยิ่งรออยู่หน้าประตู

เซี่ยเชียนเกอเดินมาด้านหน้าแล้วถาม:"เย่หยิ่ง ดึกดื่นไม่พักผ่อนอยู่ในห้อง นายมาทำอะไรอยู่ที่นี่"

"อ้านเย่พาลู่หวยกลับมาที่บ้าน ผมรู้สึกว่าคืนนี้ทั้งคู่จะต้องมีบางอย่างเกิดขึ้น ดังนั้นถ้าผมอยู่ที่ห้องต่อ ผมคงไม่อกแตกตายเหรอครับ ด้วยเหตุนี้ ท่านเก้า คืนนี้ผมขอนอนที่บ้านพวกท่านหนึ่งคือได้ไหมครับ"

อ้านเย่พาลู่หวยกลับมาบ้านเหรอ

ลู่หวยช่างเก่งจริง เพิ่งจะถูกฝู้อวี้สิงปฏิเสธ ก็ไปประจบอ้านเย่จนได้ ผู้หญิงคนนี้ทำให้เธอยิ่งอยู่ยิ่งรู้สึกไม่ดี

และถ้าอ้านเย่กับลู่หวยเกิดมีความสัมพันธ์กันขึ้นมาจริงๆ อย่างนั้นก็จะเกิดปัญหาขึ้นแน่ เซี่ยเชียนเกอคิดมาได้ถึงตรงนี้ จึงมองไปทางเย่หยิ่งที่ดวงตาน่าสงสาร:"เย่หยิ่ง ตอนนี้ฉันให้หนึ่งภารกิจแก่นาย ขอเพียงนายสามารถทำสำเร็จ พรุ่งนี้ฉันจะเป็นแม่สื่อแนะนำคนรักให้นาย ดีไหม"

เย่หยิ่งได้ยินว่าเซี่ยเชียนเกอจะแนะนำเนื้อคู่ให้กับเขา ดวงตาของเขาก็เป็นประกายแสงออกมาในทันใด:"ไม่ทราบว่าคุณนายจะให้ผมทำอะไรเหรอครับ"

เซี่ยเชียนเกอกวาดตามองไปรอบๆ จากนั้นก็โน้มเข้าไปใกล้ใบหูของเย่หยิ่ง แล้วกล่าวหนึ่งประโยค หลังจากที่กล่าวจบ เซี่ยเชียนเกอก็ล้วงกล่องยาออกมาหนึ่งกล่องยื่นให้กับเย่หยิ่ง:"นี่เป็นยาตัวใหม่ที่ฉันเพิ่งพัฒนาขึ้นมาใหม่ เมื่อเช้าลืมเอาให้นาย นายอย่าลืมทานตามเวลานะ"

เย่หยิ่งพยักหน้า แล้วทานไปหนึ่งเม็ดต่อหน้าเซี่ยเชียนเกอ จากนั้นก็กลับไปที่คอนโดของตัวเอง รอให้เย่หยิ่งเข้าไปแล้ว ฝู้อวี้สิงจึงได้ถามเซี่ยเชียนเกอ:"เมื่อกี้คุณให้เย่หยิ่งช่วยคุณทำอะไรเหรอ"

เซี่ยเชียนเกอกล่าวด้วยรอยยิ้ม:"จัดการนังจิ้งจอก"

ฝู้อวี้สิง:"......"

......

ในห้อง