บทที่ 234 ฉันจะทำลายชื่อเสียงเธอให้ป่นปี้

เซี่ยเชียนเกอรู้สึกว่าเพื่อนนักศึกษาหญิงที่อยู่ตรงหน้านั้นบ้าไปแล้ว

ดูเธอตั้งคำถามสิ

เธอแอบฝู้อวี้สิงเลี้ยงหนุ่มหล่อไว้ข้างนอกเหรอ

น่าขำชะมัด

เซี่ยเชียนเกอสบถคำอย่างรังเกียจต่อเพื่อนนักศึกษาหญิงที่อยู่ตรงหน้า:"สมองไม่ดีก็หายากินนะ"

กล่าวจบ เซี่ยเชียนเกอก็ดื่มน้ำต่อ

เวลานี้เพื่อนนักศึกษาหญิงจึงหยิบโทรศัพท์ของตัวเองยื่นให้กับเซี่ยเชียนเกอ เพียงครู่เดียว น้ำในปากของเซี่ยเชียนเกอก็พุ่งใส่ใบหน้าของเพื่อนนักศึกษาหญิง

"ปู้ด"

เซี่ยเชียนเกอคว้าโทรศัพท์ในมือของเพื่อนนักศึกษาหญิงมา และเห็นเนื้อหาในโทรศัพท์ของเพื่อนนักศึกษาหญิง เซี่ยเชียนเกอก็แทบจะกระอักเลือด

เพราะด้านในเขียนไว้ว่า:"เซี่ยเชียนเกอแอบเลี้ยงหนุ่มหล่อ สวมเขาให้กับฝู้อวี้สิง"

อีกทั้งด้านในไม่เพียงแต่เขียนอย่างเดียว ยังมีรูปภาพประกอบด้วย

คนที่อยู่ในภาพนั้นเป็นเธอจริงๆ แต่ว่าชายหนุ่มที่ถูกเซนเซอร์นั้นไม่ใช่ฝู้อวี้สิง แต่เป็นอ้านเย่

ภาพนี้น่าจะถ่ายเมื่อวานตอนที่อ้านเย่มาส่งเธอที่บ้าน ใช้ได้นี่ เดี๋ยวนี้ชาวเน็ตไม่แอนตี้เธอแล้ว เปลี่ยนมาเป็นคนในมหาวิทยาลัยที่แอนตี้เธอแทน

และรูปถ่ายนี้เธอสามารถดูออกว่า คนที่ถ่ายรูปนี้จะต้องเป็นศัตรูกับเธอ แต่ก็ชอบอ้านเย่ เพราะว่ามองจากใบหน้าที่ถูกเซนเซอร์ของอ้านเย่ ก็สามารถมองออกได้ว่า คนที่ปล่อยข่าวในบอร์ดสนทนานั้นต้องการปกป้องอ้านเย่ จากนั้นทำให้ทุกคนโยนความผิดมาที่ตัวเธอทั้งหมด

ขอเธอคิดไตร่ตรองหน่อยว่าช่วงนี้เธอได้ไปทำให้ใครขุ่นเคือง

ฉับพลันเซี่ยเชียนเกอสาดสายตาไปที่ตัวของจวินหลิงเสวี่ย จวินหลิงเสวี่ยที่กำลังทาลิปสติกอยู่ตรงนั้น จู่ๆ ก็ถูกเซี่ยเชียนเกอจ้องตาเขม็ง ลิปสติกของเธอจึงทาบิดเบี้ยว:"เธอ เธอมองฉันทำไม"

ครั้งนี้ไม่น่าจะใช่จวินหลิงเสวี่ย เพราะตอนนี้นอกจากการทำลายชื่อเสียงเธอ ยังมีเรื่องที่สำคัญต้องไปทำ นั่นก็คือ หาวิธีรับมือการแข่งขันกับเธอในคืนนี้

และช่วงนี้เธอนอกจากทำให้จวินหลิงเสวี่ยขุ่นเคืองแล้ว ยังมีลู่หวยคนนั้นอีกคน แต่ว่าตอนที่อ้านเย่มารับเธอเมื่อคืนนั้น ลู่หวยกำลังอยู่ที่ห้องทำงานของฝู้อวี้สิงนี่ จึงเห็นได้จากตรงนี้ว่าไม่ใช่ฝีมือของลู่หวย

อย่างนั้นไม่ใช่ลู่หวย และก็ไม่ใช่จวินหลิงเสวี่ย แล้วจะเป็นใครได้

จำนวนคนที่ทำให้คนที่ขุ่นเคืองนั้นมีไม่น้อย จึงทำให้เซี่ยเชียนเกอนึกออกไม่ได้ในชั่วคราว แต่ไม่ว่าคนที่ทำลายชื่อเสียงของเธอในบอร์ดกระดานสนทนาจะเป็นใคร เธอก็จะต้องควานหาตัวเธอคนนั้นมาให้ได้

และก่อนที่จะตามหาเธอคนนั้น เธอรู้สึกว่าตัวเองควรจะชี้แจงข้อมูลในบอร์ดกระดานสนทนาสักหน่อย เพราะเธอจะปล่อยให้ทุกคนกล่าวหาเธอไม่ได้ ว่าใช้เงินของฝู้อวี้สิงเลี้ยงหนุ่มหล่อไว้ข้างนอก

เธอซื่อสัตย์ภักดีต่อฝู้อวี้สิงของเธอ จะทำเรื่องที่ผิดต่อเขาได้อย่างไร เซี่ยเชียนเกอดูเนื้อหาข้อมูลบนบอร์ดกระดานสนทนาจบ ก็โยนโทรศัพท์ของเพื่อนนักศึกษาหญิงกลับไปตรงทรวงอกของเธอ:"ไร้สาระ"

กล่าวจบ เซี่ยเชียนเกอหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า แล้วส่งข้อความให้กับเจ้าสาม ให้เขาคืนนี้ขับรถเมื่อวานที่อ้านเย่ขับมารับเธอ และให้ใส่เสื้อผ้าของอ้านเย่มารับเธอด้วย

ส่งข้อความเสร็จ เซี่ยเชียนเกอก็เก็บโทรศัพท์จากนั้นก็ตั้งใจเรียน

ท่าทางของเซี่ยเชียนเกอที่ดูเหมือนไม่ได้รับผลกระทบ ทำให้เพื่อนนักศึกษาที่สงสัยว่าเธอเลี้ยงหนุ่มหล่อนั้น ต่างอยากรู้ความจริงของโพสต์บนบอร์ดกระดานสนทนา

......

เวลาในทั้งวัน โพสต์ที่เซี่ยเชียนเกอแอบเลี้ยงหนุ่มหล่อลับหลังฝู้อวี้สิง นอกจากจะดังในบอร์ดกระดานสนทนาแล้ว ยังถูกคนแพร่กระจายบนอินเทอร์เน็ตอีก เซี่ยเชียนเกอจึงถูกชาวเน็ตแอนตี้อีกครั้ง ถึงขั้นที่ผู้กำกับเห็นข่าวของเซี่ยเชียนเกอ ได้โทรศัพท์มาปลอบใจเซี่ยเชียนเกอ ให้เธอไม่ต้องไปสนใจพวกแอนตี้ในอินเทอร์เน็ต และเขาเชื่อเธอเสมอ

อันที่จริงถ้าผู้กำกับไม่โทรศัพท์มาหาเธอ เซี่ยเชียนเกอก็ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นถูกชาวเน็ตด่าอีกแล้ว

เห็นคำพูดที่ไม่จำเริญตาบนอินเทอร์เน็ต เซี่ยเชียนเกอปิดโทรศัพท์ลงด้วยสีหน้าที่ไร้ความรู้สึก ทำใจให้สงบและเตรียมตัวกับการแข่งขันกับจวินหลิงเสวี่ยในคืนนี้

เริ่มเข้าใกล้เวลาการแข่งขันเข้าไปทุกที จวินหลิงเสวี่ยเริ่มลนลาน และก็เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว เพราะคืนนี้มีงานเลี้ยงจบการศึกษา หลังจากบรรดาเพื่อนนักศึกษาเลิกเรียน ต่างก็ยังไม่จากไป พวกเขายังคงอยู่ในห้องเรียน เพื่อรอเข้าร่วมงานเลี้ยงจบการศึกษา

และในขณะที่งานเลี้ยงจบการศึกษากำลังจะเริ่มขึ้น จู่ๆ จวินหลิงเสวี่ยก็ลุกขึ้นจากที่นั่งของตัวเอง เพื่อนนักศึกษาที่อยู่ด้านข้างเห็นจึงส่งเสียงถากถางจวินหลิงเสวี่ย

"จวินหลิงเสวี่ย การแข่งขันกับเซี่ยเชียนเกอกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว นี่เธอจะไปไหนเหรอ"

"ใช่จวินหลิงเสวี่ย ท่าทางของเธอในตอนนี้ อย่าบอกนะว่าจะหนี"

"ฉันรู้อยู่แล้วว่า จวินหลิงเสวี่ยแข่งขันกับเซี่ยเชียนเกอ จะต้องตายสถานเดียว! เพราะเซี่ยเชียนเกออย่างน้อยก็เป็นภรรยาของท่านเก้าฝู้ และโดยปกติคนที่สามารถเป็นภรรยาของท่านเก้าฝู้ จะต้องเป็นคนที่เก่งกาจทุกด้านถึงจะถูกสิ! ดังนั้นจวินหลิงเสวี่ยอยากจะแข่งขันกับเซี่ยเชียนเกอ ก็แสดงว่าอยากขึ้นไปขายขี้หน้าบนเวที?"

"ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน"

จวินหลิงเสวี่ยที่เดิมทีอยากจะจากไป ทันใดนั้นก็ถูกเพื่อนๆ เหน็บแนมจนต้องกลับมานั่งลงที่นั่งของตัวเองอีกครั้ง

เธอจับขาของตัวเองอย่างอึดอัด จู่ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างได้ จวินหลิงเสวี่ยล้วงกระดาษออกจากกระเป๋ามาหนึ่งใบ เห็นหมายเลขโทรศัพท์จากในนั้น จวินหลิงเสวี่ยจึงหยิบโทรศัพท์แล้วส่งหนึ่งข้อความออกไป:"เมื่อวานตอนบ่ายคำพูดที่เธอพูดกับฉัน ยังนับอยู่ไหม"

ฉินฮวนตอบกลับทันที:"นับสิ!"