บทที่​ 236 เปิดเผยตัวตน

ในบรรดาลูก ๆ กู้เฉิงเป็นคนที่เห็นได้อย่างเด่นชัด

ประการแรก เขาอายุมากสุดและตัวสูงที่สุด

ประการที่สอง เขาดูดีที่สุด

ประการที่สาม ความจำของเขาดี และลักษณะเขาจำง่าย

ยิ่งกว่านั้น ในตอนนั้นเขาโตแล้ว

ดูเด็กสี่คนนั้น บางคนจำได้ดี บางคนยังจำอะไรไม่ได้เท่าไหร่

สิทธิคืออายุของเด็กผู้หญิงสองคนและมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่ถูกต้อง

คน ๆ นั้น ... มีลูกเพียงสี่คนถึงจะถูก

มีคนจำใบหน้าของเด็กทั้งห้านี้ได้อย่างลึกซึ้ง และนำเรื่องนี้ไปบอกคน ๆ หนึ่ง

ในเวลาเดียวกัน เฉียวเหลียนเหลียนมีปฏิกริยาต่อจี้หยุนชูอย่างแรง

"พูดสิ่งเหล่านี้ทำไม? " เธอพูดอย่างใจจดใจจ่อ "ไม่คิดหรือว่าลูก ๆ เด็ก ๆ จะได้รับอันตรายอะไรบ้าง"

แม้ว่าพระชายาจะสงสัยถึงการกลับมาของหลานชายจักรพรรดิ แต่ก็เป็นแค่ความสงสัยอย่างเงียบ ๆ ไม่กล้าที่จะบอกใคร

หากตัวตนของเด็ก ๆ ชัดเจน เด็ก ๆ จะกลายเป็นศัตรูของพระชายาทันที

"เหลียนเหลียน สิ่งที่ผมพูดออกไป ผมแค่ไม่อยากให้คุณทุกข์ใจ และเรื่องนี้ก็ไม่ควรปิดยังอีก" จี้หยุนชูจับมือของ เฉียวเหลียนเหลียนอย่างเคร่งขรึม "วันนี้เป็นวันเปิดภัตตาคารซื่อสี่ คนที่มาไม่ได้มีแค่องค์หญิงอันหยาง"

เฉียวเหลียนเหลียนตกตะลึง "หม่อมฉันรู้ว่าหยูเยียนเอ๋อร์ก็อยู่ที่นี่ด้วย"

ในใจของเธออดีตนางเอกมีความสำคัญมากกว่าองค์หญิงอันหยาง ดังนั้นเธอจึงกล่าวถึงเพียงคนเดียว

จี้หยุนชูไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เขาจึงขมวดคิ้ว "หยูเยียนเอ๋อร์คือใคร ?"

เสียงของเฉียวเหลียนเหลียนหายไปครู่หนึ่ง จากนั้นเธอจึงพูดว่า "ไม่มีอะไรหรอกเพคะ นอกจากองค์หญิงอันเล่อแล้ว ใครจะมาอีกเพคะ?"

กลับสู่หัวข้อสนทนาปกติ

จี้หยุนชูกล่าวว่า "พระชายา"

.....พระชายาเช่นนั้นหรือ?

เฉียวเหลียนเหลียนมองด้วยสายตากลมโต แม้ว่าเธอจะเคยพบองค์หญิงองค์โต และเคยพบองค์หญิงอันเล่อ แต่สองพระองค์เป็นคนนอกสกุล