ขยะไร้ค่าแม่ไม่เอาไว้หรอก

เมื่อแม่เฒ่าหลี่มาถึงชายหาดก็เห็นซูเว่ยหรานตีหลานชายนางอยู่ หญิงชราตรงเข้าไปเพื่อจะตบสั่งสอนแต่ซูเว่ยหรานมีหรือจะยอม ถึงร่างนี้จะอ้วนแต่เรื่องเสียเปรียบซูเว่ยหรานคนใหม่ไม่มีทางให้เกิดขึ้นแน่ๆ มือเหี่ยวย่นฟาดลงมาแต่ยังไม่ทันโดนมือหนาของหลี่จื่อหานก็คว้าข้อมือหญิงชราเอาไว้ก่อนจะเอ่ย

"ท่านย่า มีอะไรก็พูดกันดีๆเถอะขอรับ"

"พูดดีๆหรือ เจ้าไม่มีตาหรือไม่ว่านางอ้วนนี้ตีหลานชายเจ้าน่ะจื่อหาน"

"ฮือๆๆท่านยายข้าเจ็บจังเลย"

จูต้าเป่าชิงฟ้อง หลี่จื่อหานเองก็เอ่ยกับนางด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ

"เจ้าเลิกก่อเรื่องได้แล้วซูเว่ยหราน พาลูกกลับบ้านเถอะสายมากแล้วเด็กๆแล้วยังไม่ได้กินข้าว"

ซูเว่ยหรานพาเด็กทั้งสองมาไว้ด้านหลังก่อนจะเอ่ยกับแม่เฒ่าหลี่และหลี่จื่อหาน

"ข้าตีเพราะอะไรหรือ วาจาหลานชายเจ้าที่สำรอกออกมาเหม็นเน่ายิ่งกว่าปลาตายในข้อง หลี่ถงวันๆเอาแต่ทำตัวสูงส่งคบหากับเหล่าคุณหนูคนชั้นสูง ข้าว่าเอาเวลาฝันเฟื่องของเจ้าไปสั่งสอนบุตรชายเสียบ้างจะมีประโยชน์กว่า ลูกข้าเพิ่งห้าขวบกลับต้องมารับจ้างหาเงินเลี้ยงพวกเจ้า ต้าเป่าอายุเท่ากันเจ้ายังล้างก้นให้อยู่เลย อีกย่างนะไอ้คนแซ่หลี่ เจ้าบอกว่าลูกข้ายังไม่ได้กินข้าว ลูกข้าเคยได้กินมื้อเช้าด้วยหรือ"

ซูเว่ยหรานยืนเท้าเอวก่อนจะเป่าปากแล้วถามหลี่จื่อหานอย่างตรงไตรงมา ชาวบ้านแม้จะรังเกียจซูเว่ยหราน แต่นางหลิวกับบุตรสาวนั้นก็น่ารังเกียจไม่น้อยเช่นกัน ลุกหลานตัวเองกินอิ่ม ลูกหลานคนอื่นปล่อยให้อดข้า จากนั้นก็มีเสียงเยาะเย้ยของเด็กๆดังมา พวกเขากำลังล้อเลียจูต้าเป่า

"ฮ่าๆๆๆ จูต้าเป่าขี้แยให้แม่ล้างก้น จูต้าเป่าขี้แยให้แม่ล้างก้น"

เด็กๆที่ได้ยินเสียงเอะอะก็วิ่งมาดูพร้อมกับผู้ใหญ่เมื่อได้ยินประโยคนี้ของซูเว่ยหรานก็ต่างพากันหัวเราะ ห้าขวบแล้วยังล้างก้นไม่เป็นช่างน่าตลก จูต้าเป่าอายทุกคนจึงปิดหน้าร้องไห้งอแงใส่มารดา

"ท่านแม่ ท่านต้องจัดการนางหมูตอนนี่ให้ข้านะขอรับ ท่านยายไล่มันออกจากบ้านไปเลย ฮือๆๆ"

หลี่ถงกำมือแน่นก่อนจะเอ่ยปากด่าทอ

"นางหมูตอน ลูกข้าพูดผิดตรงไหน เจ้ามันอ้วนราวกับหมูโสโครก"

"นางสตรีโคมเขียว ปากเจ้าก็สกปรก ตัวเจ้าก็สกปรก จิตใจเจ้ายิ่งสกปรกกว่าอาจม เพ้ย"

"เจ้าๆๆๆ เจ้าว่าอย่างไรนะนางอ้วน ใครเป็นสตรีโคมเขียว"

หลี่ถงไม่ยอมนางชี้มือไปที่ซูเว่ยหราน ปากคอสั่นด้วยความโมโห ซูเว่ยหรานยิ้มเย้ยก่อนจะเอ่ย

"เจ้ามีสามีอยู่แล้วยังวิ่งเข้าบ้านโน้นออกบ้านนี้ ที่ถูกแม่สามีเจ้ากับสามีเจ้าตบตีบ่อยๆไม่ใช่เพราะว่าเจ้าชอบไปยั่วยวนสามีเพื่อนบ้านหรอกหรือ หึลูกไม้ใต้ต้นเสียจริงๆ แม่ก็คันลูกก็คัน"