บทที่ 117 คุณนี่เอง?

ในขณะที่ เฮียเก้ากำลังเพลิดเพลินกับความนุ่มนวลในมือของเขา ทันใดนั้นมีเสียงที่ดังขึ้นทำให้ เฮียเก้าตกใจจนหวาดกลัว

เกิดอะไรขึ้น? ทั้งๆ ที่ห้องของฉันถูกล็อคจากด้านในแล้ว ยังมีคนอยู่ในห้องได้ยังไง?

หวงจิ่วหันกลับมา ถึงเห็นชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนโซฟาอยู่ไม่ไกล ยกไขว้ขา ดูเป็นกันเองมาก

"คุณนี่เอง?"

หวงจิ่วเห็นใบหน้าของเจียงเฉิงอย่างชัดเจน สีหน้าเปลี่ยนทันที เขาน่าจะส่งลูกน้องไปจัดการกับเขาแล้ว ทำไมเขาถึงมาปรากฏตัวที่นี่?

ทันใดนั้นหวงจิ่วก็จะตะโกน แต่ว่าเขาตั้งใจเสริมที่กันเสียงให้หนาขึ้น เพื่อที่จะพาผู้หญิงมาทำเรื่องแบบนั้น ถึงตอนนี้ไม่ว่าจะตะโกนยังไง ข้างนอกก็ไม่ได้ยินหรอก

ไม่เลว ดูเหมือนว่าคุณยอมรับแล้วว่าคุณเป็นคนที่ส่งคนมาสั่งสอนฉัน

เจียงเฉิงมองไปที่หวงจิ่วด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ แต่เขาไม่รีบร้อนที่จะสั่งสอนผู้ชายคนนี้ แต่ต้องการแกล้งเขาเหมือนแมวจับหนู

เมื่อหวงจิ่วได้ยินคำพูดของเจียงเฉิง เขาเพิ่งตระหนักว่าเขาพูดหลุดปากไป แต่ตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้วที่จะคืนคำ

"นายต้องการอะไร?"

หวงจิ่วดึงมือออกจากเสื้อของเถียนเถียนถามอย่างตื่นตระหนก

ตอนแรกเถียนเถียนเห็นเจียงเฉิงปรากฏตัว เธอคิดว่าเป็นคนที่เฮียเก้าพามา และคืนนี้ได้เล่นแบบตื่นเต้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ไม่เหมือนที่เธอคิดไว้

เถียนเถียนมองไปที่เจียงเฉิงอย่างกังวลมาก ไม่รู้จะทำอย่างไร

“เธอไปนอนที่ห้องข้างๆ ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากผม ห้ามออกมา”

เจียงเฉิงเหลือบไปมองเถียนเถียน และพูดเบา ๆ

“เข้าใจแล้ว!”

เถียนเถียนตกลง และรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจว่าเสื้อตรงหน้าอกของเธอจะเปิดกว้าง ดอกไม้ขาวๆ แน่นๆสองก้อนเปิดเต็มตรงหน้าเจียงเฉิง วิ่งเหยาะๆ ไปที่ห้องข้างๆ แล้วปิดประตู

แต่ว่ากับเรื่องลามกพวกนี้เจียงเฉิง ไม่ได้สนใจเลยสักนิด

“ตกลงคุณจะเอายังไง”หวงจิ่วมองไปที่เจียงเฉิง และถามแบบกังวล

“ไม่มีอะไร แต่ฉันคิดว่าเฮียเก้าเป็นคนฉลาด ในเมื่อฉันสามารถปรากฏตัวที่นี่ จะเกิดอะไรขึ้นกับลูกน้องของคุณ คงไม่จำเป็นให้ฉันพูดนะ” เจียงเฉิงหยิบมีดผ่าตัดออกมาเล่มหนึ่ง อยู่ภายใต้แสงไฟระยิบระยับ

หวงจิ่วเห็นเจียงเฉิงหยิบมีดผ่าตัดออกมา เขาตกใจมากจนหน้าผากของเขามีเหงื่อออก เห็นได้ชัดว่าเด็กคนนี้มาแบบไม่ดี

หวงจิ่วไม่ได้คิดว่าว่าเด็กคนนี้จะเก่งขนาดนี้ คนที่ตัวเองส่งไป เป็นลูกน้องที่เก่งที่สุดแล้วทั้งนั้น การต่อสู้ก็เป็นผู้ต่อสู้ชั้นนำ พ่ายแพ้เขาได้ยังไง

“คุณต้องการอะไร ขอแค่ไม่ฆ่าฉัน คุณอยากได้อะไรผมให้ได้หมด”หวงจิ่วกลัวว่าบุคคลนี้จะฆ่าเขา ถ้าหากตายก็จะไม่เหลืออะไรแล้ว

“ฉันไม่ฆ่าคุณหรอก ฉันแค่ต้องการทายาทของคุณเท่านั้น!”