บทที่ 283 น้ำค้างหยกหลินจือ 2

“แม่ ไม่เป็นไรครับ ยาที่จะให้พ่อเสร็จแล้ว”เจียงเฉิงพูดเบาๆแล้วยกถ้วยเล็กมาอยู่ด้านหน้าเตียงของสวี่จื้อจุน

“ยาอะไรเหรอ?”ฉีโป๋ห้าวรีบถามด้วยความแปลกใจ

“ยาน้ำนี้ แค่เอาทาบนแขนทั้งสองข้าง ไม่นานก็จะสามารถฟื้นฟูได้”เจียงเฉิงพูดแล้ววางถ้วยยาลง แล้วเขาเลยคิดจะปลดผ้าพันแผลที่แขนของสวี่จื้อจุนออก

“เลอะเทอะ!”

ฉีโป๋ห้าวมองยาน้ำข้นเหนียวแวบหนึ่ง เลยตะคอกขึ้นว่า“บาดแผลของคนไข้สาหัสขนาดนั้น เนื้อเยื่ออ่อนเปิดหมดแล้ว คุณยังกล้าทายาน้ำเหรอ? คุณอยากให้ลุงสวี่เจ็บเจียนตายใช่ไหม?”

“จะเจ็บเจียนตายได้ยังไง แค่ทายานี้ไปแล้ว ก็จะทำให้อาการปวดดีขึ้น ไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์พ่อของผมก็จะอาการดีฟื้นฟูคืนสู่สภาพเดิมมาได้แล้ว”เจียงเฉิงพูดกับฉีโป๋ห้าวอย่างจริงจัง

ฉีโป๋ห้าวยิ่งหมดอาลัยตายอยากมากขึ้น คนคนนี้คุยโวไม่จบ แผลสาหัสหนักขนาดนี้ แขนทั้งสองข้างได้รับบาดเจ็บ จะคืนสู่สภาพเดิมในหนึ่งอาทิตย์ได้ยังไง?

“คุณคิดว่ายานี้ของคุณคืออะไรเหรอ? อาทิตย์หนึ่งก็ดีได้เหรอ? คุณอย่าเลอะเทอะเลย ผมทนดูคุณทำร้ายลุงสวี่ไม่ได้หรอกนะ”ฉีโป๋ห้าวมองเจียงเฉิงอย่างเคร่งเครียดพูดขึ้น

“นั่นนะสิ เชิญคุณออกไป นี่คือคนไข้ของหมอฉีของพวกเรา คุณวุ่นวายน้อยๆหน่อย”หมอวัยกลางคนหน้าเหลี่ยมที่อยู่ข้างกายฉีโป๋ห้าวก็พูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ

หมอวัยกลางคนหน้าเหลี่ยมก็เป็นหมอที่เดินทางไปต่างประเทศกับฉีโป๋ห้าวเมื่อสมัยนั้น เพราะฉะนั้นเลยไม่เข้าใจเจียงเฉิงอย่างถ่องแท้ รู้สึกเพียงว่าเลอะเทอะเกินไปแล้ว

สวี่ฉิงฟังพ่อของตัวเองร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดอยู่ด้านข้าง และทางด้านของฉีโป๋ห้าวก็ห้ามเจียงเฉิงไว้ไม่ยอมให้รักษา ก็เลยทำให้สวี่ฉิงทนไม่ไหว

“หมอฉี เชิญคุณถอยออกไปด้วยค่ะ และรีบให้สามีของฉันรักษาคุณพ่อ”สวี่ฉิงพูดกับฉีโป๋ห้าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“สวี่ฉิง คุณก็เรียนหมอ คุณไม่รู้ว่าเนื้อเยื่ออ่อนเปิดแบบนี้เมื่อโดนของเหลวมันเจ็บแค่ไหนเหรอ? โดยเฉพาะของเหลวที่ไม่รู้ที่มาที่ไปแน่ชัด ? อีกอย่างเขายังพูดว่าหนึ่งอาทิตย์สามารถคืนสู่สภาพเดิมได้ คุณคิดว่าเป็นไปได้เหรอ? ”ฉีโป๋ห้าวขมวดคิ้วเป็นปมพูดเกลี้ยกล่อมสวี่ฉิง

“ฉันเชื่อสามีของฉัน”สวี่ฉิงพูดอย่างราบเรียบ

“ผม——”

ฉีโป๋ห้าวหมดคำจะพูดจริงๆ ตัวเองหวังดีทำไมถึงถูกเห็นเป็นเจตนาร้ายล่ะ ชัดเจนว่าเจียงเฉิงคนนี้โกหกหลอกลวง ผลสรุปสวี่ฉิงยังยอมที่จะเป็นเด็กถูกหลอก สรุปแล้วนี่มันคืออะไรกัน?

“โอเค คุณยินยอมให้เขามายุ่งวุ่นวาย ก็วุ่นวายเลย”ฉีโป๋ห้าวถือโอกาสไม่สนใจไปเลย ถึงยังไงรอเจียงเฉิงทำพ่อคุณตาย คุณค่อยมาร้องไห้กับผมแล้วกัน

“ทั้งสองท่าน รีบให้ผมรักษาเขาเถอะ ผมรู้จักคณบดีเสิ่น”เจียงเฉิงเห็นสวี่จื้อจุนร้องดังทรมานมากขึ้นเรื่อยๆ เลยรีบรุดหน้ามาพูด อยากจะใช้คณบดีเสิ่นกดสองคนนี้ลงสักหน่อย