บทที่ 301 ทั้งสองฝ่ายไม่มีอะไรติดค้างกันอีก 2

พอเห็นคนของตระกูลฮั่วกลับออกไปแล้ว ฮั่วหลิงหลงก็อดกลั้นไว้ไม่ไหว จนร้องไห้ออกมา

หลายปีแล้ว ในที่สุดเธอก็ทำได้แล้ว ในที่สุดเธอก็ทำให้พวกสารเลวยิ่งกว่าเดรัจฉานพวกนี้มาโขกหัวคำนับให้กับแม่เธอได้แล้ว

จริงๆ แล้วตอนที่ฮั่วหลิงหลงเห็นคนของตระกูลฮั่วโขกหัวคำนับให้กับแม่ตนเองนั้น เธอก็แทบอดกลั้นสะอื้นไห้ไม่ไหวแล้ว แต่เธอไม่อยากเผยความอ่อนแอของตนเองให้พวกชั่วนั่นเห็น

ดังนั้นเธอก็เลยอดกลั้นไว้ แต่พอเห็นคนพวกนั้นกลับ เธอก็กลั้นความรู้สึกภายในใจไว้ไม่ไหวอีกต่อไป

“เอาน่า อย่าร้องไห้เลย ไม่เป็นอะไรแล้วนะ” เจียงเฉิงเข้ามาโอบไหล่ของฮั่วหลิงหลง ฮั่วหลิงหลงก็ซบและร้องไห้ในอกของเจียงเฉิง

“เจียงเฉิง ขอบคุณคุณมากนะ ขอบคุณมากจริงๆ” สองมือของฮั่วหลิงหลงจับเสื้อของเจียงเฉิงไว้แน่น ตอนนี้เธอไม่รู้ว่าจะตอบแทนเจียงเฉิงอย่างไรแล้ว

ก่อนหน้านี้เจียงเฉิงก็ช่วยเหลือเธอไว้หลายครั้ง ตนเองส่งสุราไปตอบแทนแค่ไม่กี่ครั้ง ตอนนี้เขาก็ยังช่วยให้เธอสมปรารถนาดั่งใจฝันอีกครั้ง นอกจากจะยอมพลีกายเพื่อตอบแทน เธอยังจะมีวิธีไหนเพื่อตอบแทนบุญคุณได้อีกเล่า?

“ผมบอกแล้วไง มันเป็นเรื่องเล็กๆ เท่านั้นเอง ไม่ต้องมาขอบคุณอะไรผมหรอก” เจียงเฉิงยื่นมือไปเช็ดน้ำตาที่ไหลนองอาบสองแก้มของฮั่วหลิงหลง แล้วพูดเบาๆ

“แต่ว่าฉัน.......”

ฮั่วหลิงหลงเสียงสะอึกสะอื้น คิดอยากจะพูดคำพูดซาบซึ้งอะไรอีกสักอย่าง แต่ว่าเธอพูดไม่ออก เพราะไม่ว่าจะเป็นคำพูดไหนก็ไม่สามารถแสดงถึงความซาบซึ้งในใจของเธอได้

“อย่าร้องไห้เลย ตาบวมเป่งเป็นตาวัวควายแล้ว” เจียงเฉิงพูดหยอกฮั่วหลิงหลง

ฮั่วหลิงหลงก็หัวเราะกับมุกตลกของเจียงเฉินขึ้นมา เธอเช็ดน้ำตาที่หางตาของเธอ จากนั้นก็ยิ้มพูดว่า “พวกผู้ชายมักจะชอบผู้หญิงตาโตๆ หน่อยไม่ใช่หรือไง?”

“แต่บวมแบบนี้ไม่ค่อยน่าดูนะ” เจียงเฉิงลากฮั่วหลิงหลงไปนั่งที่โซฟา แล้วพูดว่า “คุณมานอนที่ขาผมดีกว่า เดี๋ยวผมช่วยฝังเข็มให้ เดี๋ยวเดียวก็หายบวมแล้ว”

ฮั่วหลิงหลงเห็นท่าทางที่จริงจังของเจียงเฉิง สะอื้นไปพร้อมพยักหน้าไปสองที จากนั้นก็ล้มหัวลงไปนอนบนตักของเจียงเฉิง

เจียงเฉิงหยิบกระเป๋าเข็มออกมา แล้วก็เริ่มฝังเข็มไปให้กับฮั่วหลิงหลง

“เป็นไงบ้าง? ดีขึ้นไหม?” เจียงเฉิงค่อยแทงเข็มลงไปเบาๆ พร้อมกับถามฮั่วหลิงหลงไปด้วย

ตอนแรกที่ฮั่วหลิงหลงถูกเข็มแทงก็รู้สึกเจ็บเล็กน้อย แต่ไม่นานก็ปรับสภาพได้ เข็มเล็กแบบนี้เวลาฝังไม่ค่อยเจ็บเท่าไรนัก

“ไม่เป็นไร ไม่เจ็บเลยสักนิด” ฮั่วหลิงหลงมองเจียงเฉิงแล้วพูดเบาๆ

เจียงเฉิงก็พยักหน้า จากนั้นสายตาของเขาก็ไปมองจุดที่ไม่ควรมอง ตอนนี้คอเสื้อของฮั่วหลิงหลงค่อนข้างกว้าง แล้วก็นอนหงายบนตักอยู่แบบนี้ด้วย มุมนี้ทำให้เจียงเฉิงเห็นทิวทัศน์เนินเขาอันสวยงามพอดี

พอได้เห็นทิวทัศน์แบบนี้เข้า ใบหน้าของเขาก็แดงขึ้นมาทันที เพราะฮั่วหลิงหลงก็เป็นสาวสวยเซ็กซี่อยู่แล้ว ซ้ำยังมานอนบนตักของตนเองแบบนี้อีก บวกกับได้เห็นเนินเขางามๆ ของเธอแบบนี้อีก เขาก็ต้องใจเต้นเป็นธรรมดา