บทที่ 347 คนที่กล้ายืนหยัดเพื่อสิ่งที่ถูกต้อง 1

สวี่ฉิงสงสัยว่าเจียงเฉิงจะปกป้องเธอยังไง ดังนั้นเธอเห็นแขนของเจียงเฉิงโอบรอบตัวเธอเอาไว้แล้วจึงขึ้นรถเมยล์ไป

“ขอทางหน่อย ขอทางหน่อยครับ!”

แขนของเจียงเฉิงโอบรอบสวี่ฉิงและในขณะที่พูด เขาเบียดเข้าไปที่รถเมยล์ หลายคนถูกผลักออกจากรถเพราะแขนของเจียงเฉิง แม้ว่าบางคนอยากเข้าใกล้สวี่ฉิงเพื่อฉวยโอกาส แต่พวกเขาไม่สามารถเบียดแขนของเจียงเฉิงออกได้เลย

แขนทั้งสองข้างของเจียงเฉิงเป็นเหมือนวงแหวนเหล็ก ไม่สามารถเบียดออกได้เลย

ด้วยวิธีนี้เจียงเฉิงโอบรอบสวี่ฉิงเอาไว้ ทั้งสองก็ขึ้นรถไปด้วยกัน พวกเขาหาที่นั่งริมหน้าต่างจากนั้นก็ยืนอยู่ตรงนั้น เพราะมีคนเยอะมาก บนรถไม่เหลือที่นั่งมาตั้งแต่แรกแล้ว

หลังจากที่ทั้งสองขึ้นรถไป แขนของเจียงเฉิงยังคงโอบสวี่ฉิงไว้ ร่างกายของเขาก็แนบอยู่ใกล้กับเธอ

“คุณปล่อยมือลงได้แล้วละ” สวี่ฉิงเห็นว่ามีคนอยู่รอบๆ มากเกินไป เธอไม่คุ้นเคยกับการทำท่าทีสนิทสนมกับดจียงเฉิงต่อหน้าคนจำนวนมาก

“ไม่ได้ ปล่อยมือไม่ได้!”

"ทำไมละ?"

“คุณสวยขนาดนี้ ถ้าผมไม่ปกป้องคุณสักหน่อย คงมีคนเยอะแยะที่หวังฉวยโอกาสเข้าใกล้คุณ” เจียงเฉิงกล่าวขณะตัวติดกับสวี่ฉิง “เชื่อไหมว่า ถ้าผมปล่อยมือคนพวกนั้นจะต้องเบียดเข้ามาหาคุณแน่นอน”

เมื่อสวี่ฉิงได้ยินคำพูดของเจียงเฉิง เธอจึงหันไปมองรอบๆ และพบว่ามีผู้ชายจำนวนมากที่มองเธอจนตาวาว

“งั้นเหรอ? ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าคุณเบียดยิ่งกว่าพวกเขาอีก?” สวี่ฉิงรู้สึกว่าเจียงเฉิงใกล้ชิดเธอมากเกินไป และอีกอย่างเธอหันหลังให้กับเจียงเฉิง ท่าทีมันมีสนิทสนมกันอย่างมาก

“มันจะเหมือนกันได้ยังไง ผมเป็นสามีของคุณ ของดีๆแบบนี้จะปล่อยให้คนอื่นเอาไปได้ยังไง” เจียงเฉิงพูดกับสวี่ฉิงด้วยรอยยิ้ม

เมื่อสวี่ฉิงได้ยินคำพูดของ เจียงเฉิงเธอก็อมยิ้ม ตอนแรกเธอไม่อยากสนใจเจียงเฉิง แต่ผู้ชายคนนี้ดันทำตัวไม่ดีเมื่อคืนนี้ ตนอุตส่าแสดงได้สมจีนขนาดนี้ แต่เขากลับยังเฉยเมยอยู่เลย

ในขณะที่สวี่ฉิงกำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ รถเมยล์ก็เบรกกะทันหัน สวี่ฉิงยืนไม่นิ่ง จึงล้มเข้าอ้อมกอดของเจียงเฉิง ทั้งตัวของเธอสัมผัสกับเจียงเฉิงโดยตรง และมือของเจียงเฉิงพยุงไปที่เอวของเธออย่างรวดเร็ว

“คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?” เจียงเฉิงถามอย่างรวดเร็ว รู้สึกถึงความนุ่มนวลบนร่างกายของสวี่ฉิง

“ไม่เป็นไร” สวี่ฉิงก็ส่ายหน้า แต่โชคดีที่เธอล้มลงบนร่างของเจียงเฉิง ถ้าล้มเข้าที่อ้อมแจนคนอื่นมันคงจะน่าอายอย่างมาก

แต่ถ้าเป็นเช่นนี้ ท่าทีของเจียงเฉิงและสวี่ฉิงดูสนิทสนมกันมากกว่าเดิม ผู้ชายหลายคนเห็นสาวงามเช่นสวี่ฉิงพิงเข้าที่อ้อมแขนของชายคนนี้ พวกเขาต่างก็อิจฉาเสียจนเลือดกำเกาแทบไหล

“เข็มขัดของคุณโดนตัวฉัน” สวี่ฉิงดิ้นหลุดออกจากแขนของเจียงเฉิงและพูดหลังจากที่เธอยืนได้ด้วยตัวเอง

"เข็มขัด?"