บทที่ 374 ตกที่นั่งลำบาก 1

ก็เพราะเห็นข่าวที่ตนเองเสื่อมเสียชื่อเสียงอย่างนี้ คืนนี้สวี่ฉิงจึงอารมณ์ไม่ดี

แม้ก่อนหน้านี้สวี่ฉิงจะรู้สึกว่าการที่ต้องออกจากโรงพยาบาล จะส่งผลกระทบต่อการพิสูจน์ถึงศักยภาพของตนเองในเมืองหลวง แต่อย่างน้อยเธอก็ยังสามารถทำงานในสายการแพทย์ได้

แต่ดูจากตอนนี้ เธอคงหมดหนทางทำงานในสายการแพทย์อย่างสิ้นเชิงแล้ว

“ไอ้สารเลวนี่” เจียงเฉิงเห็นสวี่ฉิงที่กำลังกลัดกลุ้มอยู่บนเตียงแล้ว ในใจจึงเดือดดาลขึ้นมา

ก่อนหน้านี้เจียงเฉิงอดกลั้นมามากพอแล้ว เพราะเขาไม่อยากให้มากเรื่อง แม้กระทั่งต่งเหล่ยบอกว่าจะช่วยเขาออกหน้า เขาก็ไม่เอาด้วย

แต่ตอนนี้ไม่นึกว่าไอ้เลวนั่นจะยิ่งกำเริบเสิบสาน ยังไปให้สำนักสื่อต่างๆใส่ความตนเองอีก ทำเกินไปจริงๆ

“คุณรอก่อน ผมจะออกไปหาเขาเดี๋ยวนี้” เดิมทีเจียงเฉิงวางแผนจะรอให้ไอ้เลวนั่นมาขอร้องถึงที่บ้าน แต่ตอนนี้เห็นภรรยาของตนเองโมโหจนเป็นอย่างนี้ เขาจึงไม่คิดจะอดทนอีกแล้ว

“อย่าไป” สวี่ฉิงรีบร้องเรียกเจียงเฉิงเอาไว้

“มันทำเกินไปแล้ว ถ้าตอนนี้ไม่จัดการเขาสักที เขาคงไม่รู้ว่าตนเองแซ่อะไรน่ะสิ” เจียงเฉิงโมโหจริงๆ หลักๆแล้วเป็นเพราะว่าสวี่ฉิงทุกข์ใจมาก

ไอ้สารเลวนั่นไม่เพียงลบความฝันของสวี่ฉิงทิ้งไป แต่มันยังไล่เธอออกจากสายงานการรักษาพยาบาลอีก น่ารังเกียจชะมัด

“ไม่ได้ ถ้านายไปตอนนี้ ต้องปะทะกันแน่ๆ ถ้านายควบคุมตัวเองไม่ได้เผลอต่อยเขา นั่นก็ผิดกฎหมายอีกนะ” สวี่ฉิงตะโกนพูดกับเจียงเฉิงที่อยู่อีกฝั่ง

“ช่างเขาสิ ต่อให้ผิดกฎหมายผมก็ไม่กลัว!”

เจียงเฉิงรู้สึกว่า ถ้าผู้หญิงของตนเองโดนรังแกจนเป็นอย่างนี้แล้ว ตนเองยังมัวแต่อดกลั้นเอาไว้อีก งั้นคงจะขี้ขลาดเกินไปหน่อย

พูดๆแล้วเจียงเฉิงก็จะเดินออกไป สวี่ฉิงเห็นสถานการณ์อย่างนี้ จึงรีบลงจากเตียง กอดเจียงเฉิงไว้จากด้านหลัง

“ไม่ได้ ฉันไม่ให้นายไป ฉันสูญเสียเป้าหมายที่ตัวเองพยายามมาโดยตลอดแล้ว ตอนนี้ฉันไม่อยากเสียนายไปด้วย” สวี่ฉิงกอดแผ่นหลังของเจียงเฉิงเอาไว้ พูดด้วยเสียงสั่นเครือ

เจียงเฉิงได้ยินสวี่ฉิงพูดอย่างนี้ เขาก็ซาบซึ้งใจ นี่ยังเป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินสวี่ชิงพูดอย่างนี้ด้วย

“ก็ได้ ผมไม่ไปแล้ว” เจียงเฉิงโดนอ้อมกอดที่อ่อนโยนของสวี่ฉิง ปลอบประโลมอารมณ์ที่พลุ่งพล่านของตนเองให้สงบลงได้ พูดขึ้นเบาๆ

เจียงเฉิงพูดแล้วก็หันไปจูงมือของสวี่ฉิง นั่งลงไปที่ข้างเตียงอีกครั้ง

“ต่อไปนายก็ห้ามไปพบเขาด้วย” สวี่ฉิงมองเจียงเฉิงด้วยเบ้าตาแดงๆ เธอรู้ว่าคราวที่แล้วเป็นเพราะตนเอง เจียงเฉิงถึงได้ฆ่าคน

เรื่องคราวก่อนได้มู่หรงเสวี่ยช่วยปกปิดเอาไว้ให้ แต่ถ้าเป็นคราวนี้ หวงหยวนชางมีอิทธิพลยิ่งใหญ่ขนาดนั้น คงปกปิดไว้ไม่ได้หรอก

“ผมเข้าใจแล้ว ไม่ไปเจอเขาหรอก” เจียงเฉิงยิ้มพูดกับสวี่ฉิง