บทที่ 375 ตกที่นั่งลำบาก 2

สวี่เหลียงเป็นลูกชายของสวี่จื้อหาว สวี่จื้อหาวเป็นพี่ชายคนโตของสวี่จื้อจุน พวกเขาต่างไม่ถูกกับสวี่ฉิง ดังนั้นจึงรอคอยให้สวี่ฉิงมาที่เมืองหลวง จะได้เหยียดหยามเธอให้เต็มที่

“พ่อ ผมคิดว่าให้ครอบครัวพวกเขามาก็ดี ไม่งั้นถ้าหิวตายอยู่ที่หลูหยางจะทำยังไง ผมเพิ่งได้ยินมาว่า สวี่ฉิงกับสามีที่เธอหามาคนนั้น ไม่นึกว่าจะแอบรับโบนัสส่วนตัวในโรงพยาบาล ทั้งยังก่อเหตุรักษาพยาบาลผิดพลาดอีกหลายต่อหลายครั้งด้วย” คราวก่อนที่สวี่จื้อกั๋วไปก็เจอแต่ความขายขี้หน้า ครั้งนี้ถึงได้ต้องการใส่ร้ายเจียงเฉิงให้เต็มที่

“มีเรื่องอย่างนี้ด้วย?”

สวี่ฉางเชิงได้ยินคำพูดนี้ จึงตบโต๊ะด้วยความโมโหในทันที “ช่างเป็นคนที่ต่ำตมของวงการแพทย์จริงๆ สวี่จื้อจุนเอ้ยสวี่จื้อจุน ไอที่ได้ลูกเขยแต่งเข้าบ้านก็ช่างมันเถอะ แต่ไม่นึกว่าจะได้ลูกเขยที่แย่ขนาดนี้”

สวี่จื้อกั๋วเห็นพ่อของตนเองโมโหขนาดนี้ ในใจก็กระหยิ่มยิ้มย่อง แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดถึงฝีมือการรักษาที่ยอดเยี่ยมของเจียงเฉิง รวมไปถึงเรื่องที่เจียงเฉิงมีชื่อเสียงในวงการแพทย์ของหลูหยางด้วย

เพราะเรื่องอย่างนี้ถ้าพูดออกไป ก็เป็นการตบหน้าตัวเองชัดๆ จึงให้สวี่ฉางเชิงคิดว่าเจียงเฉิงไม่ได้เรื่องสุดๆดีกว่า

“ยัยสวี่ฉิงนั่นก็ด้วย คบกับตระกูลหั่วก็ดีอยู่แล้ว ดันหาผู้ชายถ่อยๆอย่างนั้นมาเป็นแฟน” สวี่ฉางเชิงโมโหจนหอบ ด่าออกมาด้วยความโมโห

“นั่นสิครับ คราวก่อนผมก็พาคุณชายหั่วไปด้วย แต่กลับโดนพวกเขาทำให้อับอาย คุณชายหั่วน่ะใจกว้าง ถึงได้ไม่มาสร้างความลำบากให้ครอบครัวเรา” สวี่จื้อกั๋วใส่สีตีไข่

จริงๆแล้วคราวก่อนสวี่จื้อกั๋ววางแผนร้ายต่อสวี่ฉิง คิดจะให้หั่วกังมีอะไรกับสวี่ฉิง เพื่อจะได้หย่ากับเจียงเฉิง แต่ทว่ากลับโดยเจียงเฉิงขัดขวาง ทั้งยังมีตระกูลเจียงออกหน้ามาช่วยเหลือ ถึงได้ทำให้หั่วกังตกใจจนไม่กล้าหาเรื่อง

แต่ทว่าเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่สวี่จื้อกั๋วจะบอกเรื่องพวกนี้แก่พ่อของตนเอง เขาถึงได้ปิดบังเอาไว้

“ช่างเถอะ เรียกพวกเขามาแล้วกัน ถึงยังไงต่อให้เรียกมาพวกเขาก็อาจจะไม่มาก็ได้” สวี่ฉางเชิงพูดๆแล้ว ก็ลุกขึ้นกลับไปที่ห้องของตนเอง

เมื่อสวี่จื้อกั๋วได้ยินพ่อของตนเองตกลง เขาต้องดีใจอยู่แล้ว ถึงยังไงถ้าเรียกสวี่จื้อจุนมา งั้นจะสั่งสอนเจียงเฉิงยังไง มันก็ขึ้นอยู่กับเขาเอง

“ได้ยินแล้วใช่ไหม? ถ้าถึงเวลาที่ไอ้เด็กนั่นมา แกสองคนรู้แล้วใช่ไหมว่าต้องทำยังไง?” สวี่จื้อกั๋ว มองสวี่เจี้ยนกับสวี่เหลียง

“เข้าใจแล้วครับ” ทั้งสองคนตอบรับ ต่างเผยรอยยิ้มร้ายๆออกมา

โรงพยาบาลเมืองหลูหยางที่หนึ่ง

“ผอ.หวง เกิดเรื่องไม่ดีแล้วครับ คุณต่งเหล่ยมาครับ” หัวหน้าแผนกเฉินรีบวิ่งมาที่ห้องทำงานของหวงหยวนชาง