บทที่ 378 กลับโรงพยาบาลกับฉัน 2

หวงหยวนชางเห็นสถานการณ์นี้ หน้าจึงแดงก่ำขึ้นมาทันที เขาชี้ไปที่เสี่ยวฉินด่าออกมาด้วยความไม่พอใจ: “นังบ้า ตอนนี้มันใช่เวลาพูดเรื่องพวกนี้ไหม? หุบปากเสียๆไปเดี๋ยวนี้!”

“ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นยังไง พวกนายต้องแก้ไขเรื่องนี้ให้ฉัน” หวงหยวนชางมองหมอหลายคนตรงหน้าอย่างเย็นชา

“เอ่อ......ผอ.หวง พวกเราจนปัญญาแล้วจริงๆ ตอนนี้เซลล์มะเร็งแพร่ไปทั่วร่างกายแล้ว หมดหนทางรักษาแล้วจริงๆครับ” หมอหลายคนนั้นมองหวงหยวนชางด้วยสีหน้าลำบากใจ

“ฉันอุตส่าห์เตรียมเครื่องมือที่มีคุณภาพและทันสมัยที่สุด มอบปัจจัยการรักษาที่ดีที่สุดให้พวกนาย แต่พวกนายกลับบอกฉันว่ารักษาไม่ได้งั้นเหรอ?” เส้นเลือดที่หน้าผากของหวงหยวนชางปูดออกมาด้วยความเดือดดาล

“พวกเราทำไม่ได้จริงๆครับ” บรรดาหมอพวกนั้นพูดอย่างหมดหนทาง

“พวกนายมันไร้ประโยชน์ทั้งหมด เจียงเฉิงที่อยู่ในเมืองเล็กๆอย่างเมืองซ่างหมิง ใช้แค่เข็มผุๆพังๆไม่กี่เล่ม ก็ยังช่วยคนที่ตายไปแล้วกลับมาได้ พวกนายอยู่ในโรงพยาบาลใหญ่โตที่หลูหยาง เครื่องไม้เครื่องมือดีขนาดนี้ พวกนายกลับบอกฉันว่าหมดหนทางงั้นเหรอ?” หวงหยวนชางกลัวพ่อของตนเองตายไปจริงๆ ตอนนี้ถึงได้ระเบิดอารมณ์ออกมา

หมอหลายคนนั้นได้ยินคำพูดของหวงหยวนชาง จึงเงียบในทันที จากนั้นพวกเขาจึงพูดกับหวงหยวนชาง: “ขออภัยครับ พวกเราไม่ใช่เจียงเฉิง”

“นาย......”

หวงหยวนชางโมโหจะตายอยู่แล้ว แต่ทว่าเขาก็รู้ดี พ่อของตนเองกินยาปลอมมาโดยตลอด ถึงได้ทำให้เซลล์มะเร็งแพร่กระจายจนมีสภาพอย่างนี้ จนยากที่จะรักษาแล้ว

“ผอ.หวง ถ้าหมอเจียงยังอยู่ที่โรงพยาบาล อาจจะมีวิธีรักษาก็ได้นะครับ” หมอคนหนึ่งมองหวงหยวนชางแล้วพูดขึ้นเบาๆ

“นั่นสิครับ วิธีการรักษาของหมอเทวดาเจียง สามารถเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยจนคาดเดาไม่ได้ เคสยากๆก็รักษาให้หายได้” หมออีกคนหนึ่งก็พูดอย่างเห็นด้วย

“น่าเสียดายที่เขายังไม่ทันได้รู้สาเหตุก็ต้องออกไปซะแล้ว เฮ้อ” ยังมีหมออีกคนหนึ่งที่ถอนหายใจด้วยความเสียดาย แต่พูดจาเป็นนัยอย่างชัดเจน

หวงหยวนชางได้ยินคำพูดพวกนี้ ในใจก็ยิ่งโมโห คำรามออกมา: “พวกนายกำลังตำหนิว่าฉันไม่ควรบีบให้เจียงเฉิงออกไป งั้นเหรอ?”

เห็นหวงหยวนชางไม่พอใจ หมอกลุ่มนี้ถึงได้พากันหุบปาก

เสี่ยวฉินที่อยู่ข้างๆพอจะฟังออก เหมือนหมอที่ชื่อเจียงเฉิง จะสามารถช่วยชีวิตพ่อสามีของตนเองได้

“หยวนชาง เกิดอะไรขึ้น? ในเมื่อมีคนช่วยพ่อคุณได้ คุณก็ไปหาเขาสิ” เสี่ยวฉินรีบลุกขึ้นพูดกับหวงหยวนชาง

“คุณไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ก็หุบปาก” หวงหยวนชางลูบๆใบหน้าไหนจะบาดแผลบนร่างกายอีก พวกนี้เป็นเพราะเจียงเฉิงทั้งนั้น เขาไม่มีทางไปหาเจียงเฉิงเด็ดขาด

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สรุปว่าชีวิตพ่อคุณสำคัญกว่า หรือว่าหน้าตาของคุณสำคัญกว่ากันแน่” เสี่ยวฉินพูดขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล