บทที่ 100

{"คิดถึงผมล่ะสิ"} เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของใครที่โทรกลับมา แทนคุณก็รีบรับสาย

{"จั๊กจี้หู"} คนพูดขยับโทรศัพท์ออกเล็กน้อย เพราะปลายสายคงคิดว่าเป็นเมียที่โทรกลับมา

{"นาย?"}

{"งานที่นั่นเยอะมากเลยเหรอ"}

{"ทำไม"}

{"จะทำไมล่ะ น้องแต่งงานทั้งที ไม่คิดจะมาแสดงความยินดีด้วยเลยหรือไง"}

{"น้อง?"}

{"ไม่ให้เป็นน้องหรือจะให้เป็นพี่ล่ะ..เป็นได้นะ"} อายุทั้งสองห่างกันไม่กี่เดือน แต่ก็อยู่คนละปี นั่นหมายถึงพิภพต้องเป็นน้อง

{"แล้วนี้เจ้าของโทรศัพท์อยู่ไหน"}

{"อยู่แถวนี้แหละ..เห็นว่าใครโทรมาก็ไม่รับสายนอกจากเบอร์นี้ไม่ใช่เหรอ"} นี่แหละพิภพถึงได้ยืมโทรศัพท์ของน้ำอิง ถ้าเป็นเบอร์เมียโทรมาแทนคุณต้องรับแน่

{"คงหายดีแล้วล่ะสิถึงได้พูดมากแบบนี้"}

{"ถ้าไม่ได้เลือดจากนาย ฉันคงตายไปแล้ว ขอบใจนะ"}

{"จะโทรมาแค่นี้ใช่ไหม"}

{"พรุ่งนี้จะออกจากที่นี่แต่เช้ามืด ถึงบ้านเจ้าสาวก็สายๆ หน่อย"}

{"แล้วไง"}

{"ฉันอยากให้นายมา"}

คืนเดียวกันนั้น..

"อิงกลับก่อนนะรบกวนฝันดูคุณลุงต่อด้วย" น้ำอิงนั่งเล่นอยู่กับเหมือนฝันจนทัตเทพเข้านอน

"ค่ะ"

"กลางคืนคุณลุงไม่ค่อยลุกเข้าห้องน้ำหรอก เพราะยาที่ท่านกิน"

"ยา?" เหมือนฝันคิดว่ามันต้องเป็นยาแบบเดียวกับที่พิภพกินแน่เลย เพราะทั้งสองผ่าตัดตับเหมือนกัน

เข้ามาถึงหญิงสาวก็จัดผ้าห่มให้กับพ่อของสามีเล็กน้อยเพราะตอนนี้ดูเหมือนท่านจะหลับไปแล้ว..ถึงว่าเมื่อคืนนี้ได้ยินเสียงขยับตัวแค่ครั้งเดียว

"คุณยังไม่กินยาใช่ไหมเนี่ย" มองไปก็เห็นว่าพิภพตบเตียงเบาๆ เพื่อเชิญชวนให้เธอไปนอนลงข้างๆ

"กินแล้ว"

"กินแล้วทำไมยังไม่ง่วง"

"ก็ยังไม่อยากง่วง"

"ห้ามโกหกนะ"

"ใครจะกล้าโกหกล่ะ เมียน่ากลัวขนาดนี้"

หญิงสาวแอบยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปนอนลงข้างๆ พอเธอนอนลงพิภพก็เอื้อมไปปิดไฟให้มืดสนิททั้งห้อง

"อือ" พอมืดเท่านั้นแหละกางเกงของเธอก็ถูกกำจัดออกจากร่างกาย..พร้อมใบหน้าคมที่โน้มลงไปสัมผัสกับเนินน้องสาว

ขาเรียวค่อยๆ แยกออกจากกัน เพื่อให้เขาใช้ลิ้นได้สะดวก