บทที่ 75

เหมือนฝันใจเต้นแรงขึ้นมา..เพราะไม่คิดว่าพิภพจะยอมอ้าปากรับอาหารที่เธอกำลังจะป้อน ที่เหมือนฝันคิดแบบนั้น ขนาดแม่ของเขารวมทั้งพ่อคะยั้นคะยอขอให้ทาน เขายังไม่ยอมทานเลย

"อุ้ยขอโทษค่ะ" หญิงสาวมือสั่นเพราะตอนนี้คนในห้องต่างก็มองมา จนทำให้อาหารหกเลอะเทอะ

"ไม่เป็นไรหรอกหนู เดี๋ยวแม่ช่วยเอง" ปราณีรีบเอากระดาษทิชชูมาซับตรงที่เธอทำอาหารหก

"ทานเยอะๆ นะลูก" นางไม่ได้มาแย่งป้อน เพราะเห็นแล้วว่าใครที่สามารถจะเอาลูกชายอยู่หมัดได้

เหมือนฝันป้อนจนข้าวหมดถ้วย "ทานยาต่อนะ" หญิงสาวหยิบยาที่พยาบาลเอาเข้ามาให้ ส่งใส่ปากแล้วก็ตามด้วยน้ำ

อาหารมื้อต่อมาก็เช่นกัน คนอื่นจะมาป้อนเขาก็ไม่ยอมอ้าปาก แต่พอเป็นเหมือนฝันเขากลับยอมกิน

เย็นวันเดียวกันนั้น..

"ทุกคนกลับบ้านไปเถอะ ฉันจะอยู่ดูแลพิภพกับหนูคนนี้เอง" ปราณีหมายถึงว่าจะอยู่กับเหมือนฝัน

"เออ..ฝันขอกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนได้ไหมคะ" ตอนนี้เธอยังอยู่ในชุดก่อสร้าง เพราะยังไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เมื่อคืนนี้เลย โชคดีหน่อยที่มันไม่เลอะ

"ฉันลืมไปเลยค่ะ ต้องขอโทษคุณเหมือนฝันด้วยนะ" น้ำอิงเพิ่งสังเกตเหมือนฝัน เธอคงจะมาตั้งแต่ตอนที่ช่วยพี่ชายเข้าโรงพยาบาล

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ" จะไม่พูดก็ไม่ได้ ถ้าทุกคนกลับไปแล้ว เธอคงจะต้องได้อยู่ในชุดนี้อีกทั้งคืน

"เดี๋ยวพ่อให้คนขับรถพาไป จะได้หาเสื้อผ้ามาไว้ใส่ด้วย"

"ไม่ต้อง พวกคุณกลับบ้านไปเถอะ" ประโยคนี้ปราณีเป็นคนพูด แต่นางก็ไม่ได้มองหน้าคนที่นางพูดด้วย

"เอาแบบนี้แล้วกัน เดี๋ยวพ่อจะเอาเสื้อผ้ามาให้ที่นี่นะ" เฉลิมชัยยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวของลูกเขย เพราะดูบรรยากาศจะอึมครึมมากไป

"ถ้างั้นเรากลับก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้นภาจะมาใหม่นะพี่นี" อิงนภาก็เป็นห่วงพี่ชายไม่ต่างกัน ถึงแม้รู้ว่าเรื่องนี้พี่ชายคือตัวต้นเหตุ

ปราณีทำแค่พยักหน้าตอบน้องสะใภ้ไป เพราะคนอื่นไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ นางจะพาลไปโกรธคนอื่นด้วยไม่ได้

พอทุกคนออกไปจากห้องแล้วก็เหลือแต่ความเงียบ

ปราณีก็เลยเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้ลูกชาย

"ให้ฝันช่วยนะคะ" หญิงสาวที่เพิ่งจะไปนั่งรีบลุกขึ้นมาช่วย

"แม่ว่าหนูไปอาบน้ำดีกว่า เหนียวตัวแย่เลย"

"แต่ฝันยังไม่มี.." พ่อยังไม่เอาชุดมาให้เลย

"ชุดของแม่ในกระเป๋าพอมี ถ้าหนูไม่รังเกียจเอาของแม่ไปใส่ก่อน"

พิภพที่นอนอยู่บนเตียงไม่ได้ออกความคิดเห็นอะไร เพราะในใจของเขาว้าวุ่นมาก ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำยังไงต่อ เมื่อรู้ว่าพ่อบังเกิดเกล้าเป็นใคร

เหมือนฝันอาบน้ำเสร็จก็เดินออกมา

"ใส่ได้พอดีเลย" ปราณีเห็นก็อดอมยิ้มไม่ได้

22 : 40 น.

เหมือนฝันให้แม่ของเขาไปนอนที่โซฟา เพราะท่านก็อายุเยอะแล้ว ส่วนตัวเธอมานั่งฟุบหลับอยู่ข้างเตียง

พิภพเผลอหลับไปด้วยฤทธิ์ยา ตื่นมาอีกทีเห็นว่าเธอนอนอยู่ข้างๆ

"โอ๊ย" ชายหนุ่มประคองตัวเองลุกขึ้นหวังจะเอาเธอขึ้นมานอนบนเตียงด้วย แต่แค่ขยับก็ปวดร้าวไปทั้งตัว

"คุณจะทำอะไรคะ" หญิงสาวที่เผลอหลับไปได้ยินเสียงก็สะดุ้งตื่น

"จะพาคุณขึ้นมานอน"

"ขยับตัวยังไม่ได้ ทำเป็นเก่ง"