บทที่ 89

"ตกลงจะไปไหมครับ"

"ไปค่ะ" ขอยืมเงินก่อนแล้วกัน กลับไปถึงแล้วจะขอแม่คืนให้

แท็กซี่ก็เลยพาเธอขับตรงมาสระบุรี ซึ่งเป็นจังหวัดที่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ

ใช้เวลาอยู่สองชั่วโมงกว่าก็มาถึงแคมป์คนงาน ..แต่ค่ารถก็หนักเอาเรื่องอยู่ จะทำยังไงได้..ไม่รู้ว่าต้องไปขึ้นรถที่ไหน

พอกลับมาถึงเพื่อนก็เลิกงานกันแล้ว สายตาหลายคนมองดูเธอแต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรด้วย

หญิงสาวเดินมาเปิดห้อง..ดูเธอจะเป็นคนพิเศษมากเลยนะ ขนาดพักอยู่แคมป์ก่อสร้างยังมีห้องแอร์ให้อยู่ ในห้องเครื่องอำนวยความสะดวกมีพร้อมทุกอย่าง นี่แหละนะคนรวย ไม่ต้องใช้เวทมนต์อะไรก็สามารถเสกมาได้

แต่ทุกอย่างมันไม่ใช่ของเธอ เหมือนฝันเข้าไปในห้องเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าแล้วออกมา

"ฝันจะไปไหนเหรอ" ลูกแก้วกลับมาจากไปอาบน้ำพอดี

"จะไปพักแคมป์นั้นกับพ่อแม่"

"ไปอยู่แคมป์นั้นเหรอ แล้วที่นี่ล่ะ"

"ฉันไปนะ" เหมือนฝันเลี่ยงที่จะไม่ตอบ ตอนนี้ฟ้าใกล้จะมืดแล้วเธอต้องรีบเดินให้ถึงแคมป์พ่อกับแม่ก่อน โชคดีที่ไอ้หมูคนที่เป็นหัวโจกถูกจับตัวไปแล้ว ..ใช่แล้วคนที่ทำร้ายร่างกายของพิภพก็คือหมู พอทัตเทพรู้ก็สั่งให้ฝ่ายกฎหมายของบริษัทเล่นงานให้หนักที่สุด ก็เลยเจอข้อหาพยายามฆ่า

[โรงพยาบาล]

"หนูเหมือนฝันไปไหน" ตอนนี้ในห้องนั้นก็กลับมาปกติแล้ว ทัตเทพฯกลับไปพักผ่อน รวมถึงแทนคุณก็กลับห้อง

"ฉันไม่เห็นได้สักพักแล้วนะพี่"

"ใช่..พี่ก็ไม่เห็น" ตอนนี้ก็มืดมากแล้ว เพิ่งจะสังเกตว่าเหมือนฝันไม่ได้อยู่ในห้องนี้ด้วย

"เดี๋ยวฉันไปดูห้องน้ำอิงก่อนนะพี่" อิงนภาก็เลยออกไปดูเผื่อว่าเหมือนฝันอยู่ที่ห้องนั้น

"ไม่ได้มานะคะ หรือว่าลงไปหาอะไรกิน" น้ำอิงหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าเพื่อโทรหาเหมือนฝัน..แต่ก็ไม่มีใครรับสาย "อิงจะลงไปดูข้างล่างเองค่ะ"

"ผมไปด้วย"

"ไม่ต้อง..คุณนอนพักไปเลย"

"ผมไม่ได้เป็นอะไรแล้ว"

"ก็บอกว่าไม่ต้องไง" ถึงแม้จะห้ามสามีแต่เขาก็ตามเธอไปอยู่ดี

พอทั้งสองลงมาดูที่โรงอาหารของโรงพยาบาลก็ไม่เจอ ไปดูร้านสะดวกซื้อแถวนี้ก็ไม่เจออีก

"แล้วเหมือนฝันจะไปไหนคะ" น้ำอิงคิดขึ้นได้ หรือว่าจะงอนเรื่องที่พิภพจำตัวเองไม่ได้ ทำไมเราลืมคิดข้อนี้ไป เป็นเธอเธอก็งอนเหมือนกัน

"จะโทรไปไหน" แทนคุณเห็นว่าน้ำอิงเอาโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนหาเบอร์

"โทรหาคุณนอร์เวย์"

"โทรไปทำไม"

"จะวานให้ไปดูแคมป์หน่อย"

"เดี๋ยวผมโทรเอง" ว่าแล้วแทนคุณก็คว้าเอาโทรศัพท์จากมือของเธอมากด

บ้าไปแล้ว..ท้องป่องขนาดนี้ใครจะมาสนใจ ..แอบนึกเอ็นดูสามีขี่หึง

"สวัสดีครับคุณอิง"

"ผมเอง"

"อ้าวสวัสดีครับคุณแทน"

แทนคุณนึกหมั่นไส้ เพราะคนละน้ำเสียงเลยเมื่อรู้ว่าเป็นเขา

"ผมอยากจะวานคุณไปที่แคมป์หน่อย ดูว่าเหมือนฝันกลับไปหรือยัง"

"ได้ครับ" นอร์เวย์หยิบเอากุญแจรถแล้วก็รีบออกมา

ขับรถเพียงไม่นานก็ถึงแคมป์คนงานก่อสร้าง

พอถามเอาความจากคนที่พักอยู่ที่นี่ นอร์เวย์ก็รีบโทรกลับไปแจ้งว่าเหมือนฝันกลับมาแล้ว แต่ก็ไม่ได้ถามรายละเอียดอย่างอื่นจากคนงานที่นี่ พอรู้แล้วว่าเหมือนฝันกลับมานอร์เวย์ก็กลับที่พักของตัวเอง

"เดี๋ยวอิงจะไปบอกผู้ใหญ่นะคะ" น้ำอิงพาสามีกลับมาที่ห้องพัก ที่จริงแทนคุณดีขึ้นมากแล้ว แต่ทางญาติยังไม่อยากให้ออก เพราะอยากให้ดูอาการให้แน่ใจกว่านี้

"โทรไปก็ได้นี่"

"อิงอยากไปเองมีเรื่องอะไรจะคุยกับพวกท่านด้วย" น้ำอิงแอบมันเขี้ยวสามี ถ้าหมดช่วงโปรโมชั่นแล้วจะตามติดเธอแบบนี้ไหม แต่หญิงสาวก็ทำได้แค่คิด