บทที่ 94

"ผมว่าคุณลุงไม่ต้อง.."

"ไม่ได้หรอกครับ ถ้าผมกลับมีหวังหัวขาด" ลุงพลคนขับรถรีบพูดแทรกขึ้น ถึงแม้ทางนี้จะไม่อยากให้อยู่ดูแล แต่ลุงก็กลับไม่ได้อยู่ดี และต้องได้คอยโทรกลับไปรายงานตลอด

พิภพจะชวนเหมือนฝันไปค้างที่บ้านพ่อกับแม่น้ำอิงก็ไม่กล้าอีกแหละ จะทิ้งลุงไว้กับแม่สองคนได้ยังไง ทันใดนั้นพิภพก็นึกอะไรออกมาได้

"ถ้างั้นคุณลุงก็ไปค้างบ้านญาติผมแล้วกันครับ อยู่ไม่ไกลจากบ้านผมหรอก" ในเมื่อเขาไปไม่ได้ก็ให้ลุงนั่นแหละไป นาทีนี้ทำยังไงก็ได้ต้องจัดการลงให้ได้ก่อน

"ไม่ได้หรอกครับ" ถ้าไปค้างบ้านหลังอื่นก็ถือว่าขัดคำสั่งอีกนั่นแหละ

จะเอายังไงกับอีตาลุงนี่ดี ..พิภพหันมองดูหน้าเธอแบบเสียดาย คืนนี้ว่าจะอื้ออื้ออีกสักหน่อย

พอตกลงกันได้แล้ว ลุงพลก็ออกไปตลาดในตัวอำเภอนั้นเพื่อซื้อของ ..เงินเข้ามาในบัญชีของลุงเยอะมาก เพื่อให้ดูแลทั้งสามแบบไม่ให้ขาดตกบกพร่อง ถ้าจะเอาเงินเข้าบัญชีของพิภพก็คงไม่รับ

"ซื้ออะไรมาเยอะแยะ" ปราณีเห็นคนขับรถขนของลงมา

"มีแต่ของจำเป็นต้องใช้ทั้งนั้นครับ"

"เงินเดือนของคนขับรถบ้านนี้คงจะได้เยอะนะ"

"ก็พอตัวอยู่ครับ" ลุงถูกสั่งห้ามไม่ให้พูดมากกว่านี้ แต่ถึงไม่พูดทางนี้ก็คงจะรู้แหละแค่แกล้งทำเป็นไม่รู้ เพราะไล่ยังไงก็ไม่ไปแล้วนี่

อาบน้ำทานข้าวเสร็จ เหมือนฝันก็จัดยาให้กับพิภพ และนั่งมองอยู่ตรงนั้นจนกว่าเขาจะกลืนมันลงไป

พอกินยาเสร็จชายหนุ่มก็อ้าปากให้เธอดู เรื่องนี้เหมือนฝันยังไม่ได้บอกแม่ เพราะกลัวท่านจะเป็นห่วง แต่เธอจะพยายามสังเกตเขาให้ดีกว่านี้

"ถ้างั้นแม่เข้าห้องก่อนนะ" เห็นทั้งสองหวานกันเหลือเกินไม่รู้จะอยู่เป็นกขคทำไม แต่ปราณีก็บอกลูกชายไปอีกครั้งแล้วว่าให้พาเมียเข้าไปนอนในห้องดีกว่า พิภพยิ่งปล่อยแม่นอนด้านนอกกับลุงพลไม่ได้

ลุงพลกางมุ้งนอนอยู่ใกล้ๆ ที่นอนพิภพ แต่ที่นอนของพิภพก็มีผ้าม่านกั้นไว้เพื่อบังสายตา

"คุณ!" ขณะที่นอนลงมือหนาโอบร่างของเธอเข้ามากอด เหมือนฝันก็เลยตำหนิกลัวว่าเขาจะไม่ทำแค่นี้

"อื่อ" แต่ชายหนุ่มเปล่งเสียงออกมาจากลำคอห้ามเธอปฏิเสธ

หญิงสาวก็เลยปล่อยเขากอดไป ..คิดว่าเดี๋ยวอีกสักพักเขาคงหลับ แต่ไม่ใช่เลยกอดไปได้ครู่หนึ่งมือปลาหมึกก็เริ่มทำงาน

นิ้วเรียวหยิกเข้าที่ลำแขน เพื่อให้เขาหยุด แต่แค่นี้เหรอที่จะหยุดพิภพได้ มือของเขาสอดเข้าไปใต้กางเกงที่เธอสวมใส่เพื่อสัมผัสกับเนินอวบนูน

"อือ" หญิงสาวพยายามกัดฟันไว้เมื่อนิ้วของเขาขยับวนอยู่รอบเม็ดเสียว

จากที่วนอยู่เพียงไม่นาน..นิ้วกลางก็จมหายเข้าไปในร่อง

"คุณได้กินยาจริงไหมเนี่ย" เพราะเธอจับเวลาไว้แล้ว แค่ไม่ถึง 20 นาทีเขาก็คงน็อคไป แต่นี้เกินมา 25 นาทีแล้ว

"จุ๊จุ๊" ทำไมเขาจะไม่ง่วง ตอนนี้ตาแทบจะลืมไม่ขึ้น แต่ก็อยากจะสัมผัส