ตอนที่ 5
ตอนที่ 5 ตามฉันมาเพื่อขออภัย!
September 23, 2026
พรึ่บ!
ขณะที่อัมรากำลังเดินลงมาจากบัลลังก์อิมพีเรียลโรส บาร์บนชั้นหนึ่งก็เงียบสงัด
ทุกสายตาจับจ้องอย่างพร้อมกันที่อัมรา เป็นครั้งแรกของคนเหล่านี้ที่ได้เห็นหญิงสาวมีสีหน้าตื่นกลัวและหวาดหวั่น ราวกับว่าเธอได้เห็นบางสิ่งบางอย่างหรือใครบางคนที่น่ากลัว
เสียงพูดคุยเซ็งแซ่ระงมไปรอบบาร์
ไม่ใช่เพียงแค่นั้น!
พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ!
ชายในชุดสูทร่างกำยำค่อย ๆ กระโจนออกมาจากฝูงคนกันทีละคน ในพริบตาเดียวพวกเขาก็มาอยู่ตรงหน้าอัมรา
มีประมาณสิบคน!
พวกเขาสวมสีดำมืดทำให้บรรยากาศช่างดูทะมึน เหมือนกับกลุ่มแก๊งชุดสูทนั้นกำลังหวาดกลัว
“คุณอัมราครับ เกิดอะไรขึ้น” หัวหน้าของกลุ่มชายกำยำดูแข็งแกร่งราวกับหมี กล้ามเป็นมัด ๆ ดูตัวใหญ่แข็งแรงเหมือนเสือ เขาตัวสูงชะลูดทำให้ดูน่าเกรงขาม
เขาคือฮิวโก้ แชมเปี้ยนอันดับหนึ่งที่ทำงานให้กับอัมรา!
แชมเปี้ยนต่อยมวยใต้ดินผู้ลือเลื่องที่โด่งดังในเรื่องความโหดเหี้ยม
เพลงในบาร์เงียบไปเสียแล้ว เป็นความเงียบที่สะกดให้ทุกสายตามุ่งความสนใจไปที่ใบหน้าของอัมรา
หวาดกลัว!
สับสน!
นับว่าเป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้เห็นว่าอัมราสามารถแสดงสีหน้ากระวนกระวายเยี่ยงนี้
“เร็วเข้า! รีบเคลียร์คลับเฮ้าส์ซะ! บอสมาแล้ว!”
อะไรนะ?
ได้ยินคำเอ่ยของอัมรา ทุกคนไม่ว่าจะเป็นฮิวโก้หรือลูกค้าทั้งร้านก็ตกตะลึง
บอสเหรอ?
ไม่มีใครสามารถจินตนาการได้ว่าคนแบบไหนกันที่จะมีคุณสมบัติพอให้อัมราผู้แสนยิ่งใหญ่เรียกเจ้านายได้
วูบ!
ในทันใดนั้น ลูกค้าทุกคนบนชั้นหนึ่งต่างเอะอะโวยวาย พวกเขางงงวยและประหลาดใจกันไปทีละคน
แต่ยังไม่จบเพียงเท่านั้น
อัมราว่าต่อ “ฮิวโก้ ส่งคนไปเฝ้าเลานจ์ส่วนตัวเบอร์ 808 ซะ! ห้ามให้ใครรบกวนบอสเด็ดขาด!”
808!
เมื่อได้ยินคำสั่ง แต่ละคนก็มองไปยังเลานจ์ส่วนตัวบนชั้นสอง
ทุกคนต่างตื่นตกใจ พวกเขารู้กันว่ามีบุคคลที่ใหญ่จนเกินต้าน ผู้ที่มีอำนาจสั่นคลอนเมืองเจียงได้เพิ่งเดินเข้ามาในเลานจ์ส่วนตัว
…
แต่คนในเลานจ์ส่วนตัวเลขที่ 808 ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นด้านนอก
ทุกสายตามีแววขบขันและเหยียดหยามต่างมองมาที่เมฆา
“บ้าจริง! งั้นเขาก็เป็นสามีของนางฟ้าเรางั้นเหรอขวัญ พระเจ้!า อย่างกับว่ามีดอกไม้ติดอยู่ในกองขี้วัว! แย่ยิ่งกว่านั้นคือขี้วัวก็เริ่มเหม็นเน่าแล้วอีก!”
“ใช่น่ะสิ! ดูเขาสิ ใส่เสื้อผ้ามอซออะไรก็ไม่รู้ น่าอายชะมัด ว่าไหมล่ะ”
“…”
เสียงก่นด่าดังก้องไปทั่วห้องเลานจ์ส่วนตัว
อดีตเพื่อนร่วมชั้นประมาณสิบกว่าคนของของขวัญต่างแอบล้อเลียนและหัวเราะขบขันเมฆากัน
แย่ไปกว่านั้น ถึงแม้ว่าพวกเขาจะลดเสียงลงแล้วแต่ก็ยังคงได้ยินชัดเจนอยู่ดี ราวกับว่าเมฆาเป็นตัวตลกของทุกคนไปแล้ว
เมื่อมองดูเหตุการณ์ตรงหน้า มุมปากของวราภรณ์ก็ชี้ขึ้นอย่างเสียไม่ได้ เธอสนุกไปกับความทุกข์ของเพื่อน เธออุตส่าห์เตือนเจ้าคนไม่เอาไหนไร้ค่านั่นแล้วว่าไม่ต้องมา ตอนนี้เข้าใจหรือยัง
อายใช่ไหมล่ะ รู้สึกละอายใจไหม
เฮอะ!
คิดดังนั้นวราภรณ์ก็โบกมือปัด กดความรู้สึกตลกล้อเลียนลงไปก่อนจะพูดกับอดีตเพื่อนร่วมชั้นในนั้น “ทุกคน ให้ฉันแนะนำนะ นี่คือเมฆาสามีของของขวัญ นางฟ้าคนสวยประจำสาขาเรา!”
ตู้ม!
ทันทีที่คำพูดนั้นเอ่ยออกไป เสียงโห่ล้อเลียนในห้องเลานจ์ส่วนตัวก็ดังขึ้น
แต่ยังมีตามมาอีกเมื่อวราภรณ์ยังคงพูดต่อด้วยสีหน้าสนุกสนาน “ไม่พอนะ มีอุบัติเหตุรถชนด้วยตอนที่พวกนี้มาที่นี่! รถที่ถูกชนเป็นแลมโบกินี่ของคุณไวน์ ลูกเจ้าของบริษัทไททันกรุ๊ปและคุณภูมิ ลูกชายคนเดียวของท่านประธาน! คู่กรณีไม่ใช่ใครอื่นนอกจากนายเมฆ!”
อะไรนะ!
ทุกคนตะลึงงันเมื่อได้ยินวราภรณ์เล่า
รถแลมโบกินี่ของ คุณไวน์ กับ คุณภูมิ โดนชน!
พระเจ้าช่วย ใครจะไม่รู้จักสองนักเลงหัวไม้ผู้โด่งดังกันล่ะ
เจ้า คนไม่เอาไหน ไร้ค่านี่ไปมีเรื่องกับนักเลงสองคนนั่นแล้วยังถ่อมางานเลี้ยงรุ่นอีก หมอ นี่ พยายามจะตกลงกับพวกเขาเหรอ
ในตอนนั้น เสียงไม่พอใจและก่นด่ารอบ ๆ ก็ค่อย ๆ ดังขึ้น ทุกคนมองเมฆาเหมือนกำลังมองตัวตลก
ความรู้สึกมากมายโถมเข้ามาในหมู่เพื่อน!
“วิว…” ใบหน้าเรียวสวยของของขวัญซีดราวกับกระดาษ
ก่อนที่หญิงสาวจะเดินเข้ามา เธอได้เล่าเรื่องรถชนให้วราภรณ์ฟัง เธอเพียงแค่ต้องการให้วราภรณ์ช่วยหาวิธีแก้ปัญหาเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าเพื่อนสนิทของตนจะเล่าเรื่องให้ทุกคนฟังหน้าตาเฉยแบบนี้
วราภรณ์ไม่แสดงท่าทีรู้สึกผิด แต่เธอกลับกอดของขวัญพูดน้ำเสียงปลอบประโลม “ขวัญ ไม่ต้องห่วงนะ เต้หัวหน้าห้องเราเป็นถึงผู้จัดการแผนกของไททันกรุ๊ปเขาสนิทกับคุณไวน์มาก ทุกอย่างจะโอเคถ้าเขาหมอนี่ไปเคลียร์เรื่องให้!”