บทที่ 42 ทำไมถึงไม่ให้ฉันไปด้วย

สีน้ำเงินเป็นสีที่ตัดกับสีผิวที่สุด ผิวของเธอมีขาวอยู่แล้ว และตอนนี้ก็ดูขาวขึ้นราวกับหิมะ ทำให้จับตาของผู้คนได้

ดีไซน์แยกส่วนสูงที่ด้านซ้าย ทำให้ขาที่ขาวสวยของเธอลอดอยู่ระหว่างกระโปรง เรียว เรียว เซ็กซี่ และมีเสน่ห์

ไม่คิดว่าเธอจะใส่ได้แซ่บขนาดนี้...

ชั่วครู่หนึ่ง เขาสะดุ้งเล็กน้อย จากนั้นเลือดของเขาก็พุ่งขึ้น และดวงตาของออกัสก็หมองคล้ำ ลูก กระเดือกที่สั่นเครือ และมีเพียงคำเดียวที่พูดออกมา: "เปลี่ยน!"

ขาข้างซ้ายของกระโปรงเกือบจะเปิดถึงช่วงเอว

เขาขมวดคิ้ว ทำไมชุดราตรีที่นี่ถึงหยาบคายขึ้นเรื่อยๆ?

น่าเกลียดขนาดนั้นเลยเหรอ? เชอร์รีนส่องอีกครั้งในกระจก และรู้สึกว่าก็ไม่ได้ดูแย่ขนาดนั้น แค่โป๊ะไฟหน่อยหนึ่ง

ไปๆ มาๆ ใช้เวลาไปนาน เขาได้ลองชุดราตรีที่พนักงานนำมาเกือบหมดแล้ว แต่ก็ไม่มีชุดไหนที่ทำให้ชายที่อยู่ด้านนอกนั้นพอใจสักที!

เธอต้องใช้เวลาในการลองชุดในห้องลองชุดเป็นเวลานาน แต่เขาเพียงเหลือบมองแล้วพูดออกมาคำเดียวอย่างเย็นชา จากนั้นเธอก็ต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมดอีกครั้ง!

หลังๆ มา เชอร์รีนก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจนัก นั่งในห้องลองชุด หอบเล็กน้อย เธอรู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง

“ฉันใส่แล้วน่าเกลียดขนาดนั้นเลยเหรอ? เลือกมาชุดใดชุดหนึ่งก็ได้แล้วนิ เขาเหมือนลุงที่คอยสั่งเด็กอย่างงั้นเลย คิดว่าเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่เหนื่อยรึไง?”

คำพูดเหล่านี้ทำให้หญิงสาวที่ถือชุดราตรีนั้นหลุดยิ้มออกมา: "หุ่นของคุณหญิงเชอร์รีนดีมากเลยค่ะ ไม่ว่าจะใส่ชุดไหนก็ดูดีไปหมด ฉันคิดว่าชุดที่สวยที่สุดคือชุดสีน้ำเงินนี้ค่ะ"

ครั้งแรกที่ฉันได้ยินคำว่า คุณหญิงเชอร์รีนจากปากคนอื่น เชอร์รีนไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกในใจของเธออย่างไร แต่รู้สึกแปลกดี

“ประธานออกัสรู้สึกว่าคุณหญิงเชอร์รีนใส่ชุดเหล่านั้นที่นั่นแน่เลย ดังนั้นเขาจึงไม่พอใจ ผู้ชายมักจะแสดงความเป็นเจ้าของอยู่แล้วค่ะ”

“จริงเหรอ?” เชอร์รีนเลิกคิ้ว เงยหน้าขึ้น และยิ้มให้หญิงสาว

เธอเข้าใจอย่างชัดเจนว่า บางสิ่งค่อยๆ เบี่ยงเบนไปจากเส้นทาง เช่น หัวใจของเธอ

ตอนแรกต้องการปกป้องเด็กท้อง จึงยอมแต่งงานกับเขา

แต่ตอนนี้ หัวใจของเธอนั้นสับสน โดนเขาดึงดูด โดยไม่ได้ตั้งใจและควบคุมไม่ได้ ค่อยๆ ตกหลุมรักเข้าไป

“แน่นอนอยู่แล้วค่ะคุณหญิงเชอร์รีน ลองชุดสีแดงดูไหมคะ ฉันคิดว่ามันสวยและเหมาะกับคุณหญิงเชอร์รีนมาก...”

กลางคืนที่แสนหรูหรา โรมแรมอิมพิเรียล

รถยนต์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกได้จอดรถไว้ที่ลานจอดรถแล้ว และพรมแดงทอดยาวจากน้ำพุไปยังประตูกระจกหมุน

นักข่าวพลุ่งพล่านราวกับรวงผึ้ง และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพยายามรักษาความสงบเรียบร้อย

สีหลักของโรงแรมคือสีเหลืองทอง ที่แฝงไปด้วยกลิ่นของทะเลพร้อมวิวที่แสนสวย ดูหรูหราในยามค่ำคืนนี่เลยทีเดียว

ทับทิมสวมชุดราตรีสีม่วงยาว และมีเพื่อนสองคนอยู่ข้างๆ ทั้งสามมองดูรอบ ๆ ด้วยความประหลาดใจ

ตรงกลางห้องจัดเลี้ยงเป็นน้ำพุดนตรีสไตล์อิตาลี ดนตรีมีขึ้นมีลง เสาน้ำก็ขึ้นๆ ลงๆ ตามดนตรี ภาพวาดฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงแกะสลักบนเสาบรอนซ์ โคมไฟคริสตัลใสที่ห้อยอยู่ในอากาศสะท้อนถึง แสงสีที่งามสง่า ดูหรูยิ่งใหญ่อลังการ

ตั้งแต่เล็กจนโต ทับทิมเป็นครั้งแรกที่ได้เข้ามาในสถานที่แบบนี้ อ้าปากค้างไว้อย่างปิดไม่ลงจริงๆ เพื่อนๆ ที่อยู่ข้างๆ ก็ต่างชมว่าสวย

ห้องจัดเลี้ยงนั้นเต็มไปด้วยคนที่มีชนชั้นสูง แต่งกายอย่างหรูหราออกงาน มือถือแก้วไวน์ และพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม

ทันใดนั้น ก็มีเสียงปรบมือดังขึ้น และ ทับทิมตามเสียงนั้นและมองดูมัน ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว ไข่สามารถยัดเข้าไปในปากที่อ้าใหญ่ของเธอได้เลยทีเดียว

นั่นคือหญิงสารเลวเชอร์รีนหรือไม่?

เห็นว่า เชอร์รีนสวมใส่ชุดสีแดงและกระโปรงยาวผ้าโปร่งบาง เผยให้เห็นไหปลาร้าที่ขาวสวย ทำให้ผิวของเธอดูเหมือนไม่มีไขมันในตัวเธอเลย