บทที่ 75 เขาเลือกของขวัญด้วยตัวเอง

เช้าวันรุ่งขึ้น

ออกัสหรี่ตา เหลือบดูเวลา 7 โมงตรง ฟ้าสว่างนิดหน่อย

มองไปข้างๆอีกครั้ง เธอเปลี่ยนท่านอนปกติของเธอ ไม่ได้นอนใกล้เขาแล้ว และก็ไม่ได้กอดเอวของเขา

แต่กลับหันหลังให้เขา หดเหมือนเด็กทารกที่นอนอยู่ขอบเตียง

ขมวดคิ้วเบาๆ ท่าทางการนอนของเธอทำให้เขารู้สึกโกรธ เม้มริมฝีปาก ฮัมเสียงเย็นชาออกมา แทบอยากจะหยิกเธอให้ตาย！

ทำไมเธอไม่หนีไปให้ไกลกว่านี้อีกหน่อยล่ะ……

ตอนนี้ โทรศัพท์สั่น ออกัสดึงสายตากลับมา รับโทรศัพท์ มือเปิดผ้าห่มออก ลงจากเตียง

“ประธาน ตอน 9 โมงต้องไปที่ตรวจสอบที่ ห้างสรรพสินค้านิวเทาน์” เสียงผู้ช่วยเตโชดังขึ้น

“อืม……” เขาตอบเบาๆ ก้าวเข้าห้องน้ำแล้ววางสาย

ก้าวเข้าไปในห้องแต่งตัวอีกครั้ง ตอนที่เดินออกมา เขาอยู่ในสูทรัดรูป กำยำมีเสน่ห์ สายตากวาดไปทั่วโต๊ะเครื่องแป้งเหมือนไม่มีอะไร แล้วก็จากไป

เมื่อเชอร์รีนตื่นขึ้นมา 8 โมงเช้า พอดิบพอดี ผู้ชายข้างๆก็ไม่อยู่แล้ว

เธอลงมาจากชั้นบน เดินเล่นตามสวนหลังบ้านบ้านตระกูลสิริไพบูรณ์ สองสามรอบ สูดอากาศบริสุทธิ์ อารมณ์เบิกบาน ปลดปล่อยความกลัดกลุ้มใจ

ตอนที่รับประทานอาหารเช้าในตอนเช้า สุนันท์ไม่อยู่ เธออดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในที่สุดก็กินข้าวเช้าได้อย่างปลอดภัยสักที

เลอแปงหยิบกระดาษทดสอบภาษาอังกฤษ มาวางไว้ตรงหน้าเธอ ใบหน้าที่หล่อเหลาดูมีความหวัง

หลังจากกินโจ๊กไปคำหนึ่ง เชอร์รีนกล่าวอย่างโกรธเคือง: “นี่กำลังรอให้ฉันชมคุณอยู่เหรอ?”

“แน่นอน” เลอแปง พูดอย่างเป็นธรรมชาติ

ก้มมองดูทีละข้อ เชอร์รีนดูอย่างจริงจังมาก: “ถ้าต้องการได้รับคำชื่นชมก็มีเงื่อนไข ถ้าคุณเขียนคำภาษาอังกฤษผิดอีกคำ ก็ต้องสะกดอีกสิบครั้ง”

เมื่อได้ฟัง เดิมทีเลอแปงเงยหน้าอยู่ก็โน้มก้มลงต่ำเล็กน้อย เสียใจภายหลังกับสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจ

และหยาดฝนไม่พูดอะไร นั่งอยู่ตรงนั้นเงียบๆ มองทั้งสองคน

แต่ยังดี คะแนนตอบคำถามของเลอแปงก็ค่อนข้างดีเลยทีเดียว โดยพื้นฐานแล้ว คำศัพท์และไวยากรณ์ไม่ได้ผิดอะไรมาก แต่ยังมีโจทย์อยู่สองสามข้อที่ผิด

หลังทานอาหารเช้าเสร็จ เชอร์รีนนั่งอยู่บนโซฟา อธิบายโจทย์ทดสอบภาษาอังกฤษให้ เลอแปงฟัง หยาดฝนนั่งอยู่ข้างๆมองดูเอกสาร แต่ความคิดกลับว่าไม่อยู่กับร่องกับรอย ไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

แต่คนใช้ในบ้านตระกูลสิริไพบูรณ์ยุ่งมาก ได้เริ่มทำความสะอาดบ้านตระกูลสิริไพบูรณ์ จากข้างในถึงข้างนอก ยุ่งไปหมด

ห้างสรรพสินค้านิวเทาน์

ฉัตรดาวกำลังช้อปปิ้งอยู่กับเพื่อนๆ ในตอนท้ายของปี มีกิจกรรมและส่วนลดในห้างสรรพสินค้าใหญ่

ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้ากันหนาวหรือคอลเลคชั่นฤดูใบไม้ผลิที่เพิ่งลงตลาดใหม่

และห้างสรรพสินค้านิวเทาน์ เป็นศูนย์การค้าที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมือง s ไม่ใช่แค่เพราะทำเลดี เพราะการตกแต่งที่สวยงาม รวมแบรนด์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปและสหรัฐอเมริกาไว้ที่นี่แล้ว

นอกจากนี้ชื่อเสียงของ ห้างสรรพสินค้านิวเทาน์ยังดีมาก ท่าทีของพนักงาน และบริการหลังการขาย ทำให้ผู้คนพึงพอใจมาก

ดังนั้น ห้างใหญ่ตอนนี้คนเยอะมาก แออัดมาก

ทันใดนั้น แขนของ ฉัตรดาวก็ถูกดึงทันที จากนั้นเสียงกรีดร้องของเพื่อน: “รีบดูๆ หล่อมาก น่าหลงใหลชะมัด!”