บทที่ 315

หลี่โม่ยกขาของเขาไปด้านข้าง เตะสูงด้วยท่าทางที่สง่างาม แล้วเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนก็กระเด็นออกไปทีละคน

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนกระเด็นออกไปหลายเมตร จากนั้นก็ตกลงไปบนพื้นอย่างแรง แล้วไถลออกไปกว่าสิบเมตรจนศีรษะชนกำแพงก่อนที่จะหยุดนิ่ง

หัวหน้าคนงานเปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจกลัว และมีท่าทีลนลาน

หลี่โม่ก้าวไปข้างหน้า สับฝ่ามือของเขาลงบนคอของหัวหน้าคนงาน ทำให้หัวหน้าคนงานหมดสติและล้มลง

“เสียงดีเสียจริง น่าจะส่งไปเป็นนักร้องนะ”

หลี่โม่พูดออกมาและเดินเข้าไปในคลับ

……

กล้องวงจรปิดจับภาพที่เกิดเหตุในห้องโถงได้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เฝ้าห้องอยู่ รีบเข้าไปรายงานเปียวเกอที่อยู่ในห้อง

“เปียวเกอ เกิดเรื่องแล้วครับ มีคนบุกเข้ามา”

“หือ? ใครกันนะช่างกล้า มันมากันกี่คน?” เปียวเกอตบโต๊ะ แล้วพูดอย่างหงุดหงิด

“หนึ่ง หนึ่งคนครับ”

“บ้าเอ๊ย! คนเดียวแล้วจะลุกลี้ลุกลนทำไม ก็แค่คน ๆ เดียว ทำตามกฎเดิม” เปียวเกอพูดด้วยความโกรธ

“ครับ”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรีบออกไปเพื่อเตรียมการ

ในไม่ช้า ชายร่างกำยำแปดคนก็เข้ามาในห้อง และยืนอยู่ข้างหลังเปียวเกอ “เตรียมการเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ ขอเพียงแค่คุณออกคำสั่ง รับประกันได้ว่าจะไม่มีใครมีชีวิตรอดออกไปได้”

“ดี”

เปียวเกอนั่งบนโซฟาท่าทางไม่แยแส ยกมือขวาขึ้นช้า ๆ แล้วชูนิ้วกลางและนิ้วชี้ออกมา