บทที่ 331

จางลี่รีบไปโรงพยาบาลอย่างร้อนรน เมื่อเห็นรอยตบบนใบหน้าของหวังหลิงและรอยจมูกฟกช้ำและใบหน้าบวมเป่งของพี่ชายเธอ ทันใดนั้นไฟโกรธก็ลุกโชนขึ้น

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วกดโทรออกหมายเลขโทรศัพท์ของหลิวซินหมิน จางลี่ตะโกนว่า "หลิวซินหมิน! ตาแกบอดไปแล้วใช่ไหม?"

“ประธานจาง คุณหมายความว่าอย่างไรครับ? ผมเหล่าหลิวทำอะไรผิดหรือเปล่า”

หลิวซินหมินถามด้วยความสงสัย

“ให้ตายเถอะ! สุนัขแก่อย่างแกแสแสร้งได้เนียนมาก ภรรยาของฉันคือหวังหลิง พี่ชายใหญ่ของฉันคือหวังหยง และลูกชายของฉันคือจางเหิง! เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา แกไม่รู้เหรอ!”

หลิวซินหมินสั่นสะท้านไปทั้งตัว ทันใดนั้นก็ร้องคร่ำครวญในใจอย่างขมขื่น คิดไม่ถึงว่าหวังหยงจะมีความสัมพันธ์เส้นสายที่ใหญ่แบบนี้

แค่ดูจากท่าทีโกรธจัดของจางลี่ เกรงว่าเรื่องคงจะไม่จบดีแล้ว!

หลิวซินหมินร้อนรนอย่าสุดขีด ในขณะนั้นก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ด้านหนึ่งคือราชามังกรน้อยแห่งแดนมังกร อีกด้านคือรองประธานสหพันธ์การแพทย์ที่ดูแลโรงพยาบาลของพวกเขา ทั้งสองคนต่างเป็นคนที่ไม่สามารถล่วงเกินได้

“ประธานจางใจเย็น ๆ ก่อน มันต้องมีความเข้าใจผิดบางอย่าง...”

"เข้าใจผิดบ้านแกสิ! คนอันธพาลที่รังแกคนในครอบครัวของฉันอยู่ที่ไหน ฉันจะไปจัดการเขาเดี๋ยวนี้ แกรีบมาหาฉันกับครอบครัวเดี๋ยวนี้ ขอขมาคนในครอบครัวฉันดี ๆ !"

หวังหยงกล่าวอยู่ข้าง ๆ อย่างสุภาพว่า “น้องเขย ฉันรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน ฉันจะพานายไปที่นั่น”

จางลี่วางสายแล้วพูดอย่างเด็ดขาดว่า “นำทางไป ฉันจะจัดการคนต่ำต้อยนี้ให้เรียบร้อย!”

“ได้ ๆ รอคำพูดนี้ของน้องเขยอย่างเดียวเลย!”

หวังหยงกลายเป็นผู้นำทาง แล้วเดินนำไปที่อาคารโรงพยาบาลพร้อมกับครอบครัวของจางลี่

จางลี่ก้าวเท้าอย่างเหนือชั้น และเดินถึงทางเดินของพื้นที่ผู้ป่วยใน

หวังหยงยื่นนิ้วชี้ไปที่หลี่โม่และตะโกนว่า “น้องเขย เป็นเขา เขาเป็นคนที่ตีเราเมื่อกี้นี้!”

จางลี่ก้มหน้าแล้วมองหลี่โม่อย่างไม่เป็นมิตร

“แกกล้าลงมือกับภรรยาและลูกของฉัน นี่มันเป็นเรื่องพลิกฟ้าจริง ๆ เข้ามาคุกเข่าลงให้ฉันซะ ยังมีภรรยากับลูกแกล่ะ วันนี้ฉันจะถอดเสื้อผ้าของพวแกออกให้หมด ให้ทุกคนเห็นว่าครอบครัวแกยากจนน่ารังเกียจแค่ไหน!"