บทที่ 371

หวงจินซานรับโทรศัพท์และโทรหาหวงติ้งฟาพ่อของเขา

“คุณพ่อ รีบมาที่ร้านอาหารถังซ่งด่วนเลยครับ เมื่อกี้ผมโดนคุณลุงหานตบไปสองครั้ง คุณพ่อต้องมาจัดการเรื่องนี้ให้ผม!”

เมื่อหวงติ้งฟาได้ยินเสียงร้องของลูกชาย หัวใจของเขาก็เต้นแรงทันที และเขาพูดอย่างประหม่า "เดี๋ยวก่อน หานลี่เฉิงมันเป็นบ้าไปแล้วหรือไง ฉันจะไปคุยกับมัน!"

หวงติ้งฟามีลูกเพียงคนเดียว เขามักจะคิดว่าลูกชายคือสมบัติของเขา เขาไม่แม้แต่จะกล้าตีลูกชายตัวเอง แล้วเขาจะทนให้คนอื่นมาทำอย่างนี้กับลูกชายของเขาได้อย่างไร

หวงจินซานไม่กล้าบอกความจริง ดังนั้นเขาจึงพูดเพียงว่าเขาถูกทุบตี เขาไม่ได้บอกว่าทำไมเขาถึงถูกทุบตี

หวงจินซานวางโทรศัพท์แล้วพูดด้วยใบหน้าบูดบึ้งว่า "พ่อของผมจะมาที่นี่ในไม่ช้า ลุงหานคิดให้ดี ๆ ว่าจะอธิบายเรื่องนี้กับพ่อของผมยังไง"

หานลี่เฉิงยิ้มและนั่งลงข้างหลี่โม่ ถือกาน้ำชาและรินชาให้หลี่โม่

หลังจากนั้นไม่นานหวงติงฟาก็วิ่งเข้าไปในร้านอาหาร หลังจากมองไปรอบ ๆ เขาก็รีบตรงไปที่ด้านข้างของหวงจินซาน

"จิงซาน ทำไมหน้าแกถึงบวมขนาดนี้"

“คุณพ่อ เป็นเพราะพวกมัน ลุงหานกับไอ้สารเลวนั่นร่วมมือกันทำให้ผมอับอาย!”

หวงจินซานชี้ไปที่หานลี่เฉิงและหลี่โม่แล้วพูด

หวงติ้งฟาขมวดคิ้วแน่นและมองไปที่หลี่โม่ เห็นว่าหลี่โม่แต่งกายด้วยเสื้อผ้าธรรมดา จึงเพิกเฉยต่อหลี่โม่ทันที และจ้องมองหานลี่เฉิงที่กำลังครุ่นคิด

หวงติ้งฟาเป็นกรรมการของสมาคมจัดงานเลี้ยง และเนื่องจากเขาเคยรับผิดชอบการจัดงานบริษัทจัดเลี้ยงขนาดใหญ่อย่างร้านอาหาร ถังซ่ง เขาจึงสามารถลงทุนในร้านอาหารถังซ่งในกรุงโซลได้

“หานลี่เฉิงทำร้ายแกจริงเหรอ?” หวงติ้งฟาถาม