บทที่ 538

ชูจงเทียนอึ้งไปครู่หนึ่ง แม้ว่าในใจเขาตอนนี้ไม่มีแม้แต่ความหวัง ต่อให้หลี่โม่หลี่สามารถมาช่วยตนได้ ไม่สิ! ตราบใดที่หลี่โม่ส่งคนมาช่วยตน ตนจะรอดได้อย่างแน่นอน !

ไม่ว่าอย่างไร ชูจงเทียนก็ได้เชื่อมั่นในตัวหลี่โม่ และรู้ว่าหลี่โม่มีอำนาจสามารถทำได้ทุกอย่าง

"ผมอยู่ ที่นี่ หมู่บ้านหวงหยัน พวกเรากำลังจะไปที่โกดังนอกหมู่บ้านหวงหยัน โกดังนั้นเป็นเซฟเฮาส์ที่ผมสร้างไว้ ตราบใดที่ผมหลบหนีเข้าไปได้ ผมเดาว่าพวกมันจะเปิดประตูไม่ได้ เป็นเวลาเจ็ดถึงแปดชั่วโมง"

"ดี คุณรีบหนีไปหลบที่นั่นก่อน ผมจะไปตอนนี้เลย"

หลี่โม่พูดจบก็วางสาย กู้เจี้ยนกั๋วเฝ้ารอหลี่โม่ด้วยความโกรธ "แกจะไปทำอะไร?! ไม่ใช่จะไปสร้างหายนะอีกนะ! แกอยากจะเห็นตระกูลกู้ของพวกเราพินาศใช่ไหม?!"

"ผมจะไปจัดการเรื่องการระงับเงินกู้ของธนาคาร พวกคุณควรปฏิบัติต่อภรรยาของผมให้ดีกว่านี้"

หลังจากเตือนกู้เจี้ยนกั๋วและคนอื่น ๆ หลี่โม่ก็ดึงกู้หยุนหลานออกมาข้างนอก "ผมจะออกไปทำธุระบางอย่าง คุณรอผมอยู่ที่บริษัทก่อนนะ ถ้าเกิดเรื่องอะไรคุณโทรหาผม"

"ได้ค่ะ คุณระวังตัวด้วยนะคะ" กู้หยุนหลานไม่ได้ถามว่าเรื่องอะไร แค่ส่งหลี่โม่ออกจากบริษัทไป

ตระกูลกู้ทั้งสามคนรู้สึกหงุดหงิดใจ เมื่อพวกเขาเห็นหลี่โม่จากไป พวกเขาก็เริ่มโวยวายใส่กู้หยุนหลาน แต่กู้หยุนหลานเพิกเฉยต่อเสียงร้องของทั้งสามคน ทำให้ทั้งสามคนทำอะไรไม่ถูก

...

หลี่โม่ขึ้นรถแท็กซี่และรีบไปที่หมู่บ้านหวงหยันทันที เมื่อเขามาถึงทางเข้าหมู่บ้านเขาก็เห็นโกดังอยู่ไม่ไกล

มีชายฉกรรจ์หลายคนนั่งยอง ๆ และยืนอยู่นอกโกดัง ราวกับว่าพวกเขากำลังคุยอะไรบางอย่างกันอยู่

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ เมื่อรู้ว่าพวกเขายังไม่ได้ทำอะไรกับชูจงเทียน หลี่โม่ก็รู้สึกสบายใจ

เขาจึงส่งข้อความไปหาชูจงเทียน หลังจากได้รับการตอบกลับอย่างปลอดภัยจากชูจงเทียนแล้ว หลี่โม่ก็เดินช้า ๆ ไปที่โกดัง

ไม่ไกลจากโกดังมีชายหนุ่มรูปร่างกำยำสี่คนถือดาบอยู่ในมือ กำลังพูดคุยหัวเราะ และสูบบุหรี่อยู่ด้วยกัน ราวกับว่าพวกเขามีหน้าที่ปล่อยลมควันเท่านั้น

เมื่อหลี่โม่เดินเข้าไปไม่ไกลจากพวกเขามาก ชายหนุ่มคนหนึ่งชี้ไปที่หลี่โม่พร้อมดาบในมือ และพูดห้วน ๆ "หยุด อย่าเดินเข้ามาที่นี่ ไม่เห็นเหรอไงว่าพวกเรากำลังทำธุระกันอยู่"