บทที่ 687

ขึด ขึด!

กริชระหว่างนิ้วมือของหลี่โม่แทงเข้าที่ไหล่ของเหล่าฮู๋ เหล่าฮู๋รู้สึกเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสจากนั้นเขาก็ไม่สามารถยกแขนขึ้นได้อีกต่อไป

เส้นเอ็นขนาดใหญ่ที่แขนข้างนี้ถูกเจาะ เหล่าฮู๋วิเคราะห์อาการบาดเจ็บของเขา

หลังจากวิเคราะห์แล้ว หัวใจของเหล่าฮู๋ก็เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก แม้แต่คนที่เชี่ยวชาญด้านกายวิภาคศาสตร์ก็ยังไม่สามารถเจาะเส้นเอ็นขนาดใหญ่ที่แขนซึ่งซ่อนอยู่ในชั้นไขมันและกล้ามเนื้อได้ง่าย ๆ !

หลี่โม่มองไปที่เหล่าฮู๋ด้วยสายตาที่เย็นชา เขาเหวี่ยงมือขวาที่ถือกริชอีกครั้งก่อนที่เหล่าฮู๋จะถอยกลับ ความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสก็เกิดขึ้นที่หัวเข่าของเขาอีก

กริชอีกครึ่งแทงเข้าที่เข่าของเหล่าฮู๋ เหล่าฮู๋ไม่สามารถยืนได้อีกต่อไป เขาจึงคุกเข่าลงต่อหน้าหลี่โม่

"กล้าที่จะแตะต้องครอบครัวของฉัน งานของแกคงจะยากหน่อยนะ"

หลี่โม่พูดอย่างเย็นชา เหวี่ยงกริชอีกครึ่งในมือของเขาด้วยสายตาเย็นเฉียบ ในไม่ช้าร่างกายของเหล่าฮู๋ก็เต็มไปด้วยบาดแผลเต็มตัว

ความเจ็บปวดทำให้ร่างกายของเหล่าฮู๋เต็มไปด้วยเหงื่อ เหงื่อเค็ม ๆ ซึมเข้าไปในบาดแผลทำให้เหล่าฮู๋รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วร่างกาย

"เจ็บ เจ็บมาก! หลี่โม่ พี่ใหญ่หลี่ ได้โปรด พี่ออมมือ ผมรู้ว่าผมผิดไปแล้ว ปล่อยผมไปเถอะ ผมจะบอกวิธีกู้ระเบิดเวลาเอง!"

“ฉันจะบอกอะไรแกให้ ระเบิดเวลากระจอก ๆ แบบนี้เอาออกได้ไม่ยากหรอก” หลี่โม่กล่าวอย่างใจเย็น

เหล่าฮู๋อึ้งไปพักใหญ่ มองไปที่หลี่โม่อย่างตัวสั่น เขาเกลียดตัวเองที่ถูกหลอกใช้ด้วยเงิน

“อยากตายหรืออยากมีชีวิตอยู่ล่ะ” หลี่โม่ถาม

เหล่าฮู๋รู้สึกตื่นเต้นมาก ตอนนี้เขาเหมือนกระเทียมที่ถูกทุบจนละเอียดและก้มหัวคำนับหลายครั้งต่อหลี่โม่

“อยากมีชีวิตอยู่ ผมอยากมีชีวิตอยู่จริง ๆ ได้โปรดชี้แนะให้ผมด้วย ผมเหล่าฮู๋เพื่อชีวิตแล้วผมจะทำให้ได้ โปรดชี้แนะผมด้วย”

“บอกฉันมาว่า ใครเป็นจ้างแก และสั่งให้แกทำอะไร” หลี่โม่ถามด้วยแววตาที่หรี่ลง

"ฉินจี้เย่ลูกชายคนโตของตระกูลฉินในเมืองหลวงส่งข้อความมาบอกว่า มีคนจ้างสั่งจ้างนักฆ่าให้มาฆ่าคุณ เขาจะให้ราคา 20 ล้าน ผมเลยรับงานนี้ด้วยความโลภ ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นผู้มีฝีมือ ผมพลาดไปแล้ว ผมทำผิดต่อคุณ" เหล่าฮู๋ไม่กล้าที่จะปิดบังอะไร เขาบอกทุกสิ่งที่เขารู้