บทที่ 812

เมื่อเห็นเหล่าลูกเศรษฐีรอบตัวถอยห่างกู้ชิงหลินก็ยิ่งโมโหมากกว่าเดิม เธอชี้ไปที่หลี่โม่แล้วเอ่ยตะคอก “หลี่โม่ ไอ้ขยะนี่ แกยังกล้ามาจองหองที่นี่อีกงั้นเหรอ?!”

“กู้ชิงหลิน?” หลี่โม่มองกู้ชิงหลินเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ จากนั้นจึงมองเห็นว่าสวีอวิ๋นอวิ๋นอยู่ด้วยกันกับกู้ชิงหลิน ทันใดนั้นก็พลันเข้าใจขึ้นมา

กู้หยุนหลานเองก็เห็นกู้ชิงหลินอยู่กับสวีอวิ๋นอวิ๋นเช่นกัน เธอมองไปยังสวีอวิ๋นอวิ๋นด้วยสายตาที่ผิดหวังแล้วถอนหายใจ

สวีอวิ๋นอวิ๋นผงะไปเล็กน้อย รู้ว่าตนถูกเปิดโปงแล้ว หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งสวีอวิ๋นอวิ๋นก็วิ่งหนีออกไปจากข้างกายกู้ชิงหลิน

เมื่อวิ่งมาหากู้หยุนหลาน สวีอวิ๋นอวิ๋นก็ดึงแขนของกู้หยุนหลานแล้วพูดว่า “หยุนหลาน เธอเข้าใจผิดแล้ว ตอนที่กู้ชิงหลินมาดูเรื่องวุ่นวายพวกเราก็บังเอิญเจอกัน เมื่อกี้คนเบียดเสียดกันเลยเบียดพวกเรามายืนด้วยกันน่ะ”

“หึ” กู้หยุนหลานหัวเราะอย่างเย็นชาเล็กน้อย แล้วดึงแขนของตนที่สวีอวิ๋นอวิ๋นจับอยู่กลับมา

สวีอวิ๋นอวิ๋นรู้สึกโมโหขึ้นมาเล็กน้อย ทว่าเมื่อสายตามองไปยังหลี่โม่ สวีอวิ๋นอวิ๋นก็ข่มความขุ่นเคืองในใจเอาไว้

“หยุนหลาน เธอเชื่อฉันเถอะนะ ฉันรู้ว่าเมื่อกี้นี้ที่ฉันวิ่งหนีไปมันไม่ถูกต้อง แต่ก็เพราะว่าฉันกลัวนี่นา ถ้ารู้ว่าหลี่โม่สุดยอดขนาดนี้ ฉันคงไม่มีทางวิ่งหนีไปหรอก”

กู้ชิงหลินเห็นสวีอวิ๋นอวิ๋นขอโทษขอโพยกู้หยุนหลาน ในใจก็พลันเดือดดาล เดินเข้าไปหาสวีอวิ๋นอวิ๋นอย่างรวดเร็วและเตรียมจะดึงสวีอวิ๋นอวิ๋นกลับมา

ฉินจี้เย่ก็ขวางหน้ากู้ชิงหลินเอาไว้ แล้วพูดเสียงเย็นชา “ถ้ายังเดินเข้ามาอีกผมจะไม่เกรงใจแล้วนะ”

“คุณมีสิทธิ์อะไรมาขวางฉัน อย่านึกว่าเป็นคุณชายใหญ่ตระกูลฉินแล้วฉันจะกลัวนะ! คุณน่ะ ขนาดไอ้ขยะอย่างหลี่โม่ก็ยังกลัวมันเลย ศักดิ์ศรีคุณชายใหญ่ตระกูลฉินของคุณก็แค่ราคาคุยงั้นสินะ!”

กู้ชิงหลินนั้นด้วยความโมโห บวกกับความมั่นใจว่ามีคุณชายเล็กหลินหนุนหลังอยู่ จึงไม่เห็นฉินจี้เย่อยู่ในสายตาเลย

“ผมมีศักดิ์ศรีอะไรที่ไหนกัน ผมฉินจี้เย่เป็นเพียงสุนัขรับใช้ของคุณหลี่เท่านั้น คุณหลี่ให้ผมกัดใครก็กัดคนนั้น ใครคิดจะดูหมิ่นคุณหลี่ผมก็จะกัดมันเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นชายหญิงเด็กหรือคนแก่ก็ตาม” ฉินจี้เย่เอ่ยด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก

ท่ามกลางฝูงชนที่มามุงดูก็มีคนที่เคยคบค้าสมาคมกับฉินจี้เย่อยู่ไม่น้อย จนถึงกับเคยเห็นด้านที่โหดเหี้ยมของฉินจี้เย่มาแล้ว ตอนนี้เมื่อได้ยินฉินจี้เย่เรียกตัวเองว่าเป็นสุนัขรับใช้ของหลี่โม่ ทัศนคติของทุกคนพลันสลายไปทันที

“ฉินจี้เย่เป็นบ้าไปแล้วสินะ เขาพูดแบบนี้ไม่ห่วงศักดิ์ศรีเลยแม้แต่น้อย ถึงกับยอมรับว่าตัวเองเป็นสุนัขรับใช้ต่อหน้าคนอื่นได้”