บทที่ 879

“ถ้านายรู้ก็รีบบอกมาสิ เร็ว ๆ เข้า” คังเหวินซินเร่งเร้าอย่างร้อนใจ

“ผมได้ยินมาว่าหลี่โม่เป็นไอ้ขยะชื่อดังของกรุงโซล เป็นเขยแต่งเข้าของตระกูลกู้ที่เป็นตระกูลอันดับสามของกรุงโซล แต่ว่าช่วงนี้ดูเหมือนจะว่ากันว่าหลี่โม่ได้ผงาดขึ้นมาแล้ว ก็งานเลี้ยงที่โรงกลั่นไวน์ที่พวกเราไม่ได้ไปนั่นไงครับ ลือว่าในงานเลี้ยงหลี่โม่ตบหน้าคุณชายสามหลินด้วย”

“คุณชายสามหลิน?”

คังเหวินซินตกตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนจะนึกย้อนไปถึงฉากที่ได้เห็นเมื่อครู่นี้ เหมือนว่าศพที่อยู่ในสถานที่เกิดเหตุรถชนนั่น จะมีศพที่เหมือนกับคุณชายเล็กหลินอยู่ด้วย

หลี่โม่ฆ่าคุณชายเล็กหลินอย่างนั้นเหรอ? โอ้โหแม่เจ้า!

คังเหวินซินรู้สึกแผ่นหลังเย็นวาบ รู้สึกราวกับว่าตนเข้าไปมีส่วนร่วมในวังวนขนาดใหญ่เสียแล้ว เรื่องแบบนี้ขอเพียงล่วงรู้เข้าแล้ว ก็คงจะไม่ได้เจอจุดจบดี ๆ แน่

“พระเจ้าช่วย เหมือนว่าเมื่อกี้เทพแห่งรถหลี่จะฆ่าคุณชายสามหลินไปแล้ว ฉันเห็นศพที่ดูน่าจะเป็นคุณชายสามหลิน เรื่องนี้ควรจะทำยังไงดี”

คังเหวินซินตื่นตระหนกจนอกสั่นขวัญหาย

“พี่คัง พี่ไม่ได้มองผิดไปหรอกเหรอ ข้างกายคุณชายสามหลินมีแต่ยอดฝีมือทั้งนั้น ต่อให้อยากจะฆ่าก็ทำไม่ได้ง่าย ๆ หรอก แต่ว่าหลี่โม่คนนี้...... พวกเราตรวจสอบดูอีกทีเถอะ ถ้าหากเขามีความสามารถแข็งแกร่งจริง ๆ หากพวกเราจะไปเกาะขาเขาไว้ก็นับว่าเป็นเรื่องดี”

“ใช่แล้ว ในเคราะห์ร้ายย่อมมีเคราะห์ดี ยามมีสุขก็มีทุกข์ได้ เหมือนกับชายเฒ่าเสียม้าใช่ว่าโชคร้าย ไม่แน่ว่านี่อาจจะเป็นเรื่องดีมากก็ได้ อยู่ที่ว่าเราจะเลือกยังไงแล้ว ขอแค่หลีกเลี่ยงอันตรายและแสวงหาโชคดีก็ใช้ได้แล้ว”

เหล่าคุณชายเศรษฐีพูดคุยหารือกันสักพัก คังเหวินซินก็เกาหัวแล้วเอ่ยด้วยสีหน้าบึ้งตึง “เรื่องในวันนี้ลืมไปหมดซะ ห้ามปริปากพูดออกไปเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาพวกเราจบเห่แน่”

“พี่คังวางใจได้เลย พี่น้องของเราเป็นคนรู้จักแยกแยะ ไม่มีทางพูดพล่อยออกไปแน่นอน”

“แยกย้ายกันเถอะ ฉันจะคิดดูอีกทีว่าจะทำยังไง”

คังเหวินซินนั่งยอง ๆ บนขอบถนน หยิบบุหรี่ออกมาสูบแล้วครุ่นคิดว่าจะไปเฝ้ารออยู่ที่ชั้นล่างบ้านของหลี่โม่เสียเลย