บทที่ 999

เวสลีย์ก้มหน้าลงและค่อย ๆ จิบชาซ่อนแววตาเร้นลับที่แว่บขึ้นมาในดวงตาเขา

เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาอีกที ดวงตาของเขาก็อ่อนลงและอมทุกข์หม่นหมอง “แคธี่ ผมขอถามคุณหน่อย คุณสมัครใจยินยอมนอนกับเขาหรือเปล่า?”

"ไม่แน่นอนค่ะ" แคทเธอรีนปฏิเสธทันที

"ก็เท่านั้นเอง" เวสลีย์จับมือเธออย่างอ่อนโยน “แคธี่ผมเคยอ่านเจอมาก่อนว่า ถ้าภรรยาของคุณถูกพวกอันธพาลลักพาตัวไป ในฐานะผู้ชายคุณอยากให้ภรรยาของคุณขัดขืนด้วยชีวิตเธอหรือเชื่อฟังเพื่อให้ตัวเธอรอด? ถ้าเป็นผมผมจะเลือกอย่างหลัง ไม่มีอะไรสําคัญสําหรับผมมากไปกว่าความปลอดภัยและชีวิตของภรรยาครับ”

“เวสลีย์คะ...” หัวใจของแคทเธอรีนหวั่นไหวและดวงตาของเธอก็แดงขึ้นอย่างสุดจะกลั้นไว้ได้

“ผมไม่ใช่คนประเภทที่ยึดติดเกี่ยวกับครั้งแรกของผู้หญิง ผมรู้อยู่แล้วเมื่อผมเลือกที่จะแต่งงานกับคุณ”

เวสลีย์กล่าวต่อว่า “วันแต่งงานคุณถูกฌอนพาตัวไป ผมจะโทษคุณได้ยังไงล่ะ? ผมได้แต่โทษตัวเองที่เป็นสามีที่ไร้กำลัง ผมไม่กล้าแม้แต่จะโทรหาตํารวจเพื่อความปลอดภัยของครอบครัวผมด้วยซ้ำ ที่จริงช่วงนี้ผมไม่ค่อยสบายใจเลยเพราะผมกลัวว่าคุณจะดูถูกการไร้ความสามารถของผมหลังจากที่กลับมา”

"ไม่ค่ะ" แคทเธอรีนส่ายหัว “ฉันเข้าใจคุณ ถ้าเป็นฉันก็คงจะทำเช่นนั้นเหมือนกัน ฌอนเป็นคนที่น่ารังเกียจมากเหลือเกิน”

“ใช่ เขาน่ารังเกียจและใช้กำลังบังคับคุณ เขาคิดว่าถึงแม้ผมช่วยคุณ ผมก็คงดูถูกคุณอย่างแน่นอน แต่เขาประเมินผมต่ำไป ความรักของผมที่มีต่อคุณสําคัญกว่าสิ่งใดทั้งนั้น ในตอนนั้นผมสามารถยอมรับลูก ๆ ของคุณ และคราวนี้แค่ได้คุณกลับมาก็เพียงพอแล้วสําหรับผม”

ความเจ็บปวดในดวงตาของเวสลีย์ค่อยดีขึ้น “แคธี่ ทําไมเราถึงได้อยู่ด้วยกันยากจัง? หลังจากพลิกผันไปมาหลายครั้ง ผมรอแล้วรอเล่ากว่าคุณจะตอบตกลงแต่งงานกับผมในที่สุด แต่แล้วคุณเข้าไปพัวพันกับอีกเหตุการณ์ ถ้าคุณรู้สึกผิดจริงๆ ล่ะก็ต่อไปในอนาคตชดเชยให้ผมนะครับ”

ยิ่งได้ฟังเข้าไปมากเข้าก็เขย่าหัวใจของแคทเธอรีน

ก่อนหน้านี้ระหว่างเดินทางกลับ เธอได้ตัดสินใจจะแยกทางกับเวสลีย์แล้ว แต่หลังจากได้ยินถ้อยคําของเขา เธอก็หวั่นไหวอีกครั้ง

เวสลีย์มีความรู้สึกลึกซึ้งต่อเธอมากจนถ้าหากเธอทิ้งเขาไปมันคงจะทําร้ายเขา ในขณะเดียวกันแผนการของฌอนก็จะประสบความสําเร็จ

"หยุดคิดถึงมันน่า" เวสลีย์กอดเธอเบา ๆ “คืนนี้ผมจะไม่นอนที่นี่ คุณเพิ่งกลับมาดังนั้นบางทีจิตใจของคุณในตอนนี้ยังสับสนอยู่ ในช่วงสองสามวันนี้พักผ่อนให้สบายและจัดการภารกิจต่าง ๆ ของฮัดสัน คอร์ปอเรชั่นนะครับ ผมจะมารับคุณในอีกสองวันแล้วเราจะกลับไปที่วิลล่าของเรา”