บทที่ 234

เธออาจจะหาทางออกได้โดยไปหาลู่หนานเฉิง

...

ฉือหว่านมาถึงวิลล่าของลู่หนานเฉิง ก็เห็นผู้ช่วยของเขากำลังเก็บกระเป๋า

ฉือหว่านถามอย่างแปลกใจ “คุณลู่ นี่คุณ?”

ลู่หนานเฉิงยกมุมปากยิ้ม “หวานหว่าน เมื่อกี้พ่อฉันโทรมา บอกว่าบริษัทที่ต่างประเทศมีปัญหานิดหน่อย ฉันต้องบินกลับไป”

ตระกูลลู่ในช่วงหลายปีมานี้ย้ายไปทำธุรกิจต่างประเทศแล้ว ทั้งบริษัทและทรัพย์สินก็อยู่ต่างประเทศ การกลับมาครั้งนี้ของลู่หนานเฉิงก็แค่พักผ่อนและเที่ยวเล่น

แต่การกลับไปของลู่หนานเฉิงครั้งนี้เร็วเกินไป และเกิดขึ้นในช่วงจังหวะนี้ ทำให้ฉือหว่านอดสงสัยไม่ได้ว่าเกี่ยวข้องกับฮั่วซือหานหรือเปล่า

ฮั่วซือหานแอบทำอะไรลับหลังเขาหรือเปล่าถึงทำให้ลู่หนานเฉิงต้องออกไป?

“หวานหว่าน เธอมาหาฉันมีเรื่องอะไรหรือเปล่า?” ลู่หนานเฉิงถาม

ฉือหว่านส่ายหน้า “ไม่มีอะไรหรอก”

“หวานหว่าน” ลู่หนานเฉิงมองเธออย่างอ่อนโยน “เธออยากให้ฉันอยู่ต่อไหม?”

ฉือหว่านรู้ว่านี่คือการทดสอบสุดท้ายของลู่หนานเฉิง ถ้าเธอพยักหน้า เขาก็จะไม่ไป

“คุณลู่ ฉันไม่คุ้มค่าขนาดนั้นหรอก อนาคตคุณจะได้เจอผู้หญิงที่ดีกว่าฉันแน่นอน”

ฉือหว่านไม่ได้ให้ความหวังเขาเลย

ลู่หนานเฉิงก็ไม่ได้แปลกใจ เขาชอบฉือหว่านจริงๆ แต่เธอปฏิเสธเขาตั้งแต่ต้น เขาก็ทำได้แค่ถอยออกมา

“งั้นก็ได้ หวานหว่าน ฉันไปล่ะนะ”

“คุณลู่ ฉันจะไปส่งคุณที่สนามบิน”

“ไม่ต้องหรอก หวานหว่าน ถ้าเธอไปส่ง ฉันคงไม่อยากไปแล้ว”

ฉือหว่านหยุดเท้าทันที “คุณลู่ ลาก่อน”

ลู่หนานเฉิงหัวเราะออกมา เขายื่นมือมากอดฉือหว่านเบาๆ “หวานหว่าน ต่อไปเราก็ยังเป็นเพื่อนกันนะ ติดต่อกันได้เสมอ”

“ได้สิ”