บทที่ 495

คุณนายใหญ่ฮั่วและท่านหลินมาถึงแล้ว!

เย่ฮวนเอ่อร์ถึงกับร้องไห้ด้วยความดีใจ ไม่มีใครรู้ว่าพวกเธอเพิ่งผ่านอะไรมา ถ้ามาช้าอีกเพียงวินาทีเดียว เด็กในท้องของฉือหว่านคงไม่รอด เย่ฮวนเอ่อร์คิดแล้วยังใจหาย ร่างแทบทรุด

“คุณนายใหญ่! คุณพ่อ!”

คุณนายใหญ่ฮั่วรีบก้าวเข้าไปในห้องผ่าตัดทันที เธอจับมือฉือหว่านไว้ด้วยความตื่นเต้น “หวานหว่าน ย่ามาแล้ว ย่าอยู่นี่แล้ว!”

สีหน้าของฉือหว่านซีดจนเหมือนกระดาษ ขาดเลือดอย่างเห็นได้ชัด เธออาศัยเพียงความตั้งใจประคองตัวไว้ พอเห็นคุณนายใหญ่ฮั่วมาถึง เธอก็คลายความกังวล ดวงตาแดงเรื่อ ริมฝีปากซีดสั่นเบาๆ “ย่า...”

“จ้า!” คุณนายใหญ่ฮั่วจับมือเย็นเฉียบของเธอไว้แน่น “ไม่เป็นไรแล้ว ไม่ต้องกลัว มีย่าอยู่ตรงนี้ ไม่มีใครกล้าแตะต้องหนูหรือเหลนของตระกูลฮั่วแน่นอน!”

ฉือหว่านพยักหน้าเบาๆ แล้วค่อยๆ หลับตาลงหมดสติไป

ท่านหลินจับชีพจรของฉือหว่านไว้ ตรวจอยู่นานสองสามวินาที ก่อนเอ่ยว่า “ยังดี ทุกอย่างยังปลอดภัย เทพ C กับเด็กในท้องยังปลอดภัยดี”

คุณนายใหญ่ฮั่วหันไปมองพวกหมอกับชายชุดดำบนพื้น สายตาเฉียบคมราวกับมีด “จับคนพวกนี้ให้หมด! สอบสวนให้หมดทุกคน ฉันต้องรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง ถ้าใครไม่ยอมพูด ก็ไม่ต้องพูดไปตลอดชีวิต!”

เธอเป็นคนดูแลบ้านตระกูลฮั่วมาหลายปี แม้จะวางมือไปแล้ว แต่เมื่อกลับมาสั่งการอีกครั้ง อำนาจและบารมีของเธอก็ราวกับภูเขาใหญ่กดทับจนคนพวกนั้นตัวสั่นไปหมด

“คุณนายใหญ่ฮั่ว พวกเรา...ก็แค่รับงานมาเท่านั้นเอง...”

ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกลากตัวออกไป ไม่มีโอกาสแม้แต่จะอธิบาย

ฉือหว่านถูกย้ายไปพักในห้องวีไอพี เธออ่อนล้ามาก หลับสนิทไม่รู้สึกตัวเลย

คุณนายใหญ่ฮั่วนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง ไม่นาน เลขาจ้าวก็รีบเข้ามา “คุณนายใหญ่ครับ!”