บทที่ 593

เย่ฮวนเอ่อร์มองเฉินจิ้นด้วยความเป็นห่วง “เฉินจิ้น นายเป็นอะไรไป?”

พูดจบ เธอก็ยื่นมือแตะไปที่แขนเขา “ตัวนายร้อนมากเลยนะ เหมือนเตาไฟเลย”

ในดวงตาของเฉินจิ้นมีแววแดงเรื่อปะปนคล้ายเปลวไฟ แต่เขายังคงพยายามควบคุมตัวเอง ที่จริงเขาไม่ควรมาหาเธอในคืนนี้เลย…แต่เขาห้ามใจไม่ไหว

“ฉันโดนวางยา” เขาพูดเสียงแผ่ว

อะไรนะ?

เย่ฮวนเอ่อร์เบิกตากว้าง ขนตาสั่นระริก “โดนยาอีกแล้วเหรอ?”

คำว่า “อีก” ของเธอชัดเจน เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาโดนแบบนี้

“ใครเป็นคนทำ? หรือจะเป็นพ่อของสวี่เชี่ยน?” เย่ฮวนเอ่อร์เดา

เฉินจิ้นพยักหน้าเบาๆ “อืม”

“เขาวางยานายทำไม? หรือเขาอยากให้นายกับสวี่เชี่ยนมีอะไรกัน?”

เฉินจิ้นเงียบ ไม่ตอบอะไร

เย่ฮวนเอ่อร์ถอนหายใจอย่างหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “เฉินจิ้น ดูตัวนายสิ คนที่ชอบนายมีแต่สาวไฮโซกับเศรษฐีนี ไม่มีใครยอมแพ้กันเลย ถึงขนาดต้องใช้วิธีแบบนี้กับนายเลยนะ”

ไม่ทันที่เธอจะพูดต่อ เฉินจิ้นก็ก้มลงจูบริมฝีปากเธอแน่น จนคำพูดทั้งหมดของเธอถูกกลืนหายไป

เย่ฮวนเอ่อร์รู้สึกหวานในใจ เธอโอบรอบคอเขาไว้ แล้วตอบรับจูบนั้นอย่างอ่อนโยน

ตอนนี้...คนตรงหน้า คือผู้หญิงที่เขารัก เฉินจิ้นรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว ทุกอณูในร่างแทบจะปะทุ เขากอดเธอไว้แน่น ซบใบหน้าร้อนผ่าวลงกับไหล่บางของเธอ

เย่ฮวนเอ่อร์กระซิบถามเบาๆ “เฉินจิ้น แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงดี?”

เฉินจิ้นกลืนน้ำลายลงคอ “ฉันอยากอาบน้ำเย็น”

“งั้นไปห้องฉันเลย”

เย่ฮวนเอ่อร์พาเฉินจิ้นขึ้นไปชั้นบน เข้ามาในห้องนอนสีชมพูอ่อนหวานที่ตกแต่งแบบเจ้าหญิง แสนจะน่ารักตามสไตล์เธอ

“ห้องน้ำอยู่ตรงนี้ นายเข้าไปอาบเถอะ”

“โอเค” เฉินจิ้นเข้าไปด้านใน