บทที่ 596

“แต่ว่าฉันรู้สึกเหมือน…หัวใจของนายไม่ได้อยู่กับฉันเลยนี่นา” สวี่เชี่ยนพูดพลางโอบกอดเฉินจิ้นแน่น “แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว พวกเราได้อยู่ด้วยกันจริงๆ สักที เฉินจิ้น เราจะไม่แยกจากกันอีกนะ”

เฉินจิ้นยืนให้อีกฝ่ายกอดด้วยสีหน้าสงบ แต่ไม่ได้พูดอะไร

เมื่อทั้งคู่เดินออกจากห้อง เถ้าแก่สวี่ก็เข้ามาทันที “เชี่ยนเชี่ยน เมื่อคืนกับเฉินจิ้นเป็นยังไงบ้าง?”

สวี่เชี่ยนยิ้มอย่างมีความสุข “คุณพ่อ ตอนนี้เฉินจิ้นเป็นคนในครอบครัวเราแล้วค่ะ”

เถ้าแก่สวี่หัวเราะออกมา “ดีมาก เฉินจิ้น ตอนนี้เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ฉันเพิ่งโทรคุยกับผู้ใหญ่คนนั้น เขากำลังมาที่ไห่เฉิงแล้ว”

เฉินจิ้นหรี่ตาเล็กน้อย “ผู้ใหญ่ที่ว่ากำลังจะมา?”

“ใช่ เขาจะมาร่วมงานแต่งงานของนายกับเชี่ยนเชี่ยนไงล่ะ”

“งานแต่งงาน?”

“ถูกต้อง เฉินจิ้น ฉันได้แจ้งเขาไปแล้วว่านายกับเชี่ยนเชี่ยนจะแต่งงานกันในอีกสามวัน ฉันได้สั่งให้คนจัดงานเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว”

อีกสามวันจะแต่งงาน?

เฉินจิ้นเม้มริมฝีปาก เถ้าแก่สวี่ไม่ต่างจากหมาป่าผู้เจนสนาม เมื่อวานยังเร่งให้เขาเข้าห้องกับสวี่เชี่ยน วันนี้ก็บีบให้แต่งงานทันที

เขาเคยคิดจะหาทางเลี่ยงหรือถ่วงเวลา แต่ตอนนี้เมื่อมีผู้มีอิทธิพลจะมาร่วมงาน เขาก็แทบไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธอีกต่อไป

สวี่เชี่ยนมองหน้าเขา “เฉินจิ้น… นายไม่อยากแต่งงานกับฉันเหรอ?”

สายตาของทั้งเถ้าแก่สวี่และสวี่เชี่ยนจับจ้องมาที่เขา เฉินจิ้นเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า “ทำไมจะไม่ล่ะ… ฉันแค่คิดว่าเวลาสามวันมันกระชั้นไปหน่อย เชี่ยนเชี่ยน เธอไม่อยากใส่ชุดแต่งงานที่สั่งตัดพิเศษเหรอ?”

สวี่เชี่ยนยิ้มหวาน “เฉินจิ้น ไม่ต้องห่วง ฉันสั่งชุดไว้ล่วงหน้าแล้วค่ะ คุณพ่อคะ งั้นสองสามวันนี้ให้เฉินจิ้นลางานหน่อยนะคะ จะได้ไปเลือกของกับหนู ฉันอยากเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในโลกเลย!”

เถ้าแก่สวี่หัวเราะ “ได้เลย ไปซื้อของกันให้สนุกเถอะ”

สวี่เชี่ยนยิ้มอย่างเบิกบาน

...