บทที่ 693

ลี่มั่วเฉียนมองลี่เจียว สีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง “เจียวเจียว สิ่งที่ลูกทำ มันสมควรถูกตบไหม? ทำไมลูกถึงทำเรื่องแบบนี้ได้ลงคอ?”

ลี่มั่วเฉียนรู้ว่าลี่เจียวเป็นคนเอาแต่ใจและมีเล่ห์เหลี่ยมอยู่บ้าง แต่เมื่อฉือหว่านบอกเขาว่าลี่เจียวจ้างคนมาลักพาตัว เขาก็ยังไม่เชื่อ เขาไม่เชื่อว่าลูกสาวของเขาจะเลวร้ายถึงขนาดนั้น

ลี่มั่วเฉียนเป็นผู้นำตระกูลใหญ่ เจียงยิ่งเสวี่ยก็เป็นคุณหนูจากตระกูลขุนนาง การแต่งงานระหว่างทั้งสองถือเป็นการจับคู่ที่สมบูรณ์แบบ เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าลูกสาวของเขาจะกลายเป็นคนแบบนี้

เขาผิดหวังในตัวลี่เจียวอย่างมาก

แต่ลี่เจียวกลับไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย เธอพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ “พ่อจะมาตบหนูต่อหน้าคนอื่นได้ยังไงกัน แบบนี้มันจะไม่ทำให้ฉือหว่านหัวเราะเยาะหนูเหรอ หนูเป็นลูกแท้ๆ ของพ่อนะ ทำไมพ่อถึงเข้าข้างคนนอกอยู่เรื่อย!”

พูดจบลี่เจียวก็หันหลังจะวิ่งหนีออกไป

แต่บอดี้การ์ดในชุดดำขวางไว้ ฉือหว่านพูดจากข้างหลัง “คุณหนูลี่ ฉันอนุญาตให้คุณไปหรือยัง?”

ฮั่วซือหานพูดเสียงเย็น “ลี่เจียว เธอลักพาตัวเป่าเอ่อร์กับแม่ฉัน ตอนนี้ทั้งหลักฐานทั้งพยานครบ เธอคิดว่าเธอจะหนีรอดไปได้เหรอ?”

ลี่เจียวหันกลับมามองฉือหว่านกับฮั่วซือหาน อย่างชัดเจนว่า ทั้งสองคนไม่มีทางปล่อยเธอไป

เธอจึงหันไปมองคุณหญิงฮั่วอีกคน แต่ในสายตาของคุณหญิงฮั่วไม่มีแม้แต่ความอบอุ่น หลงเหลือเพียงความเย็นชาและผิดหวัง

ตอนนี้ คนเดียวที่เธอจะพึ่งได้ ก็คือลี่มั่วเฉียน

ลี่เจียวมองพ่อของเธอ “พ่อ หนูเป็นลูกคนเดียวของพ่อนะ พ่อจะปล่อยให้พวกเขาจับหนูไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้เหรอ?”

ลี่มั่วเฉียนเงียบไป

ลี่เจียวอ้อนวอน “พ่อ ต้องช่วยหนูนะ ชีวิตหนูพังไม่ได้!”

ลี่มั่วเฉียนหันไปมองฉือหว่านกับฮั่วซือหาน “ฉันต้องพาเจียวเจียวกลับบ้าน”

ในที่สุดลี่มั่วเฉียนก็เปิดปากปกป้องลี่เจียว