บทที่ 84

แต่เขาจำได้ว่า ตอนที่ฉือเจียวเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ เธอหมายตากระเป๋าชาแนลรุ่นหนึ่ง เขาจึงให้ เลขาจ้าว ไปซื้อมา เลขาจ้าวนำกระเป๋านั้นไปส่งที่ซีย่วน และฉือหว่านเห็นเข้า

ฉือหว่านมองกระเป๋าใบนั้นด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเธอเป็นประกาย ก่อนจะหันมายิ้มให้เขา "กระเป๋าใบนี้สวยมากเลย"

เธอดูเหมือนจะชอบมันมาก

ฮั่วซือหานกล่าวเรียบๆ “เธอชอบกระเป๋าชาแนล”

ลู่หนานเฉิงยกมุมปากขึ้น “ชอบกระเป๋าก็ง่ายเลย ขอบใจมาก”

ขณะนั้นเอง กู้เป่ยเฉินเดินเข้ามา “พี่รอง พี่หนานเฉิง พวกพี่อยู่ที่นี่กันหมดเลย”

ลู่หนานเฉิงมองไปทางกู้เป่ยเฉิน “เป่ยเฉิน นายไปเล่นที่บ้านตระกูลฉือไม่ใช่เหรอ?”

“ใช่แล้ว! ฉันยังเจอฉือหว่านกับพ่อบุญธรรมของเธอด้วย พี่รอง พี่หนานเฉิง พวกพี่รู้ไหม ฉือหว่านถึงกับรังเกียจพ่อบุญธรรมของตัวเอง! เธอปฏิเสธที่จะยอมรับเขา!” กู้เป่ยเฉินเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่บ้านตระกูลฉือให้ฟังอย่างละเอียด

“พี่หนานเฉิง พี่ยังจะชอบฉือหว่านอีกเหรอ หวังดีกับผู้หญิงแบบนั้นไปก็เสียเปล่า! ตอนนี้พี่คงได้เห็นธาตุแท้ของเธอแล้วใช่ไหม? เธอมันก็แค่ผู้หญิงหน้าเงิน รักแต่คนรวย ดูถูกคนจน!”

ลู่หนานเฉิงขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะหันไปมองฮั่วซือหาน “ซือหาน เรื่องของฉือหว่านกับพ่อบุญธรรมเธอ มันเป็นมายังไงกันแน่?”

ฮั่วซือหานตอบเรียบๆ “ฉันเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเหมือนกัน”

ลู่หนานเฉิงกล่าวขึ้น “เป่ยเฉิน บางครั้งสิ่งที่นายเห็นกับตา อาจจะไม่ใช่ความจริงก็ได้ ฉันไม่เชื่อว่าฉือหว่านเป็นคนแบบนั้น เรื่องระหว่างเธอกับพ่อบุญธรรมต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่”

“ไม่เอาน่า พี่หนานเฉิง! นี่มันก็ขนาดนี้แล้ว พี่ยังเข้าข้างฉือหว่านอีกเหรอ?” กู้เป่ยเฉินโมโหจนแทบกระอัก เขาคิดว่าพอหนานเฉิงรู้เรื่องนี้แล้วจะเลิกสนใจฉือหว่าน “พี่หนานเฉิง พี่คงถูกฉือหว่านปั่นหัวจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว! พี่รอง พี่ช่วยเตือนสติเขาหน่อยสิ!”

ฮั่วซือหานมองนิ่งด้วยดวงตาคมกริบ เย็นยะเยือกและลึกลับ ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา

…

ฉือหว่านกลับมาถึง คฤหาสน์ตระกูลฮั่ว คุณนายใหญ่ฮั่วนั่งอยู่บนโซฟารอเธออยู่ “หวานหว่าน กลับมาแล้วเหรอ? ลุงฝู เร็วเข้า เอารังนกมาให้หวานหว่านดื่มหน่อย”