บทที่ 871

ลั่วเป่าเอ่อร์ดีใจมาก “ได้เหรอ?”

เย่ฮวนเอ่อร์ “แน่นอนว่าได้อยู่แล้ว เป่าเอ่อร์ไม่อยากนอนกับแม่ทูนหัวเหรอ?”

ลั่วเป่าเอ่อร์พยักหน้า “อยาก”

ฉือหว่านยิ้ม “ฮวนเอ่อร์ เป่าเอ่อร์กลับไปกับเธอจะไม่ลำบากเหรอ?”

เย่ฮวนเอ่อร์ “หวานหว่าน ไม่ลำบากเลย แต่ก่อนเป่าเอ่อร์ก็นอนกับฉันบ่อยนะ”

“แต่ก่อนก็คือแต่ก่อน ตอนนี้ก็คือตอนนี้ ตอนนี้เธออยู่กับประธานฟู่แล้ว ไม่รู้ว่าประธานฟู่จะสะดวกไหม?” ฉือหว่านหันไปมองฟู่อวิ๋นเซิน

ฟู่อวิ๋นเซินยิ้มบาง “ผมสะดวกมาก แล้วก็ชอบเป่าเอ่อร์มากเหมือนกัน”

ลั่วเป่าเอ่อร์ปรบมือ “งั้นคืนนี้เป่าเอ่อร์ได้นอนกับแม่ทูนหัวแล้ว”

ฉือหว่านไม่อยากขัดความดีใจของลูกสาว จึงยิ้ม “ฮวนเอ่อร์ งั้นฝากเป่าเอ่อร์ด้วยนะ ฉันขอตัวก่อน”

“เป่าเอ่อร์ บอกลาหม่ามี้ก่อน”

“หม่ามี้ บ๊ายบาย”

ฉือหว่านจากไป เย่ฮวนเอ่อร์อุ้มลั่วเป่าเอ่อร์ขึ้นรถหรูของฟู่อวิ๋นเซิน

ฟู่อวิ๋นเซินนั่งขับอยู่ด้านหน้า เย่ฮวนเอ่อร์กับลั่วเป่าเอ่อร์นั่งด้วยกันที่เบาะหลัง

ลั่วเป่าเอ่อร์ถาม “แม่ทูนหัว คืนนี้เราจะนอนที่ไหนเหรอ?”

“เป่าเอ่อร์ เราจะไปนอนที่บ้านพักตากอากาศของฉัน”

แต่ตอนนั้นเอง ฟู่อวิ๋นเซินที่อยู่ด้านหน้าเอ่ยขึ้น “ไปบ้านผมเถอะ”

เย่ฮวนเอ่อร์เงยหน้าขึ้น มองสบตากับฟู่อวิ๋นเซินผ่านกระจกมองหลัง

ฟู่อวิ๋นเซินก็มองเธออยู่เช่นกันผ่านกระจกนั้น

เขาต้องการให้เธอกับเป่าเอ่อร์ไปบ้านเขา

เย่ฮวนเอ่อร์ขนตาสั่นไหว “แบบนี้ไม่ดีมั้ง คืนนี้เป่าเอ่อร์อยู่ด้วย ฉันต้องอยู่กับเป่าเอ่อร์”

ฟู่อวิ๋นเซิน “ผมก็ชอบเป่าเอ่อร์เหมือนกัน ผมก็อยากอยู่กับเป่าเอ่อร์”

ลั่วเป่าเอ่อร์ “แม่ทูนหัว งั้นเราไปบ้านพ่อทูนหัวกันเถอะ”

ลั่วเป่าเอ่อร์ยังเป็นเด็ก ไม่เข้าใจอะไร สำหรับเธอแล้วจะไปบ้านพักตากอากาศของเย่ฮวนเอ่อร์หรือบ้านของฟู่อวิ๋นเซินก็ไม่ต่างกัน