ตอนที่8 ไยเจ้าทำเช่นนี้

“ท่านพ่อ ท่านแม่ มิต้องกังวลไปเจ้าค่ะ ข้าปลอดภัยดี”

แม้ปากจะพูดอย่างนั้น ทว่าภายในใจนั้นมันเจ็บจุกเหลือเกิน เพราะเจ้าของร่างน่ะหรือ มิอาจอยู่เอ่ยคำพูดนี้ต่อคนที่รักได้

“เจ้าเจ็บที่ใดมากหรือไม่ พ่อแม่ร้อนใจนัก นี่หากมิใช่ว่าต้องออกไปร่วมงานที่จวนท่านเจ้าเมือง มีหรือพ่อแม่จะยอมห่างจากเจ้า”

ท่านแม่ทัพหลิน วางมือบนแก้มของบุตรสาวอย่างถนอม ดวงใจของเขาช่างน่าสงสารนัก ใบหน้าหรือก็ซูบซีดจนไร้สีเลือด ใจของพวกเขาราวถูกควักออกจากอกก็มิปาน เมือ่เห็นความเจ็บป่วยของบุตรสาว

“ท่านพ่อ ท่านแม่ หลีกทางก่อนดีหรือไม่ขอรับ ให้ท่านหมอชูได้ตรวจอาการน้องหญิงก่อนนะขอรับ”

ชายหนุ่มขยับเข้าประครองมารดา แม้จะเป็นเพียงมารดาเลี้ยง แต่เขาก็รักเคารพนางเยี่ยงมารดาโดยสายเลือด หลินฮูหยินลุกขึ้นตามการประคองของบุตรชาย ขยับถอยฉากให้ท่านหมอ ได้ทำการตรวจอาการของบุตรสาว

“คุณหนู ข้าน้อยอภัยขอรับ”

ชายชราเอ่ยกับหญิงสาว ก่อนที่จะเอื้อมมือไปจับชีพจรของนาง คิ้วเข้มขมวดจนชิด ด้วยไม่อยากที่จะเชื่อ ว่าจะได้เห็นสิ่งที่แปลกประหลาดเช่นนี้ คุณหนูหลินมีโรคเกี่ยวกับหัวใจมาตั้งแต่กำเนิด ทว่าเวลานี้นางกลับไร้ซึ่งอาการเหล่านั้น

“แค่กๆ”

จวิ๋นมู่ แสร้งไอถี่ๆ เพราะรู้ดีถึงความสงสัย ที่หมอชรากำลังมีอยู่ในตอนนี้ นี่ก็นับเป็นเรื่องแปลกอยู่ ที่พอเธอตื่นมาอาการโรคหัวใจก็หายไปเสียดื้อๆ แต่ก็ดีที่เธอจะได้ไม่ต้องมานั่งพะวง ว่าตัวเองจะตายแบบกะทันหันเหมือนเจ้าของร่าง

“ลูกพ่อ”

ท่านแม่ทัพหลินรีบหันรีหันขวาง ก่อนจะวิ่งไปที่โต๊ะกลางห้อง เพื่อที่จะรินน้ำมาให้แก่บุตรสาว นี่หาใช่ครั้งแรกที่เขาเสียอาการ ยามที่บุตรสาวเจ็บป่วย เขากลัวเหลือเกินว่านางจะเป็นอันตราย

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพ่อ” หญิงสาวยื่นมืออันสั่นเทาไปรับน้ำจากมือของบิดา

“มิเป็นไรลูก พ่อจะป้อนเจ้าเอง”

เมื่อเห็นอาการของคนเป็นลูก ท่านแม่ทัพจึงรีบที่จะเป็นคนป้อนน้ำให้แก่บุตรสาว ท่านหมอชูจึงได้ขยับถอยออกห่างจากเตียงนอน พร้อมกับเก็บความสงสัยนั้นเอาไว้ภายในใจ ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดถึงเรื่องเจ็บป่วยนั้นออกมา

“ท่านหมอลูกข้าเป็นเช่นไรบ้าง” ท่านแม่ทัพหันกลับไปถามหมอชรา พร้อมสายตาที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวล

“คุณหนูปลอดภัยดีขอรับ ช่วงนี้เพียงต้องพักผ่อน และดื่มยาบำรุงให้ตรงตามเวลาขอรับ”

“ขอบคุณท่านหมอชูมากนะเจ้าคะ”

หญิงสาวเอ่ยกับหมอชรา ก่อนจะลดสายตามองที่มือของมารดา ที่ยื่นมาคว้ามือนางไปกุมเอาไว้

“เช่นนั้นข้าน้อยจะเขียนเทียบยาให้นะขอรับ คุณหนูพักผ่อนให้มาก”