บทที่12

“สืออวี๋ คำบางคำพูดเยอะไป แม้แต่ตัวเองยังหลงเชื่อเลย”

คำว่าหนึ่งเดือน ก็เป็นแค่ข้ออ้างที่เธอหามาเพื่อช่วยให้ตัวเองออกจากสถานการณ์น่าอับอายเท่านั้นเอง ถ้าเขาเชื่อ ก็แปลว่าเขาโง่

เห็นว่าเขาไม่เชื่อสักที สืออวี๋ก็ไม่คิดจะอธิบายอีก

เพราะอย่างไรเขาก็ไม่มีทางตัดขัดกับเสินหลี เธอแค่ต้องทนผ่านเวลาที่เหลือ และชดใช้บุญคุณช่วยชีวิตของเซี่ยงชินเฟินเสร็จ ก็สามารถจากไปได้

ไม่นาน เสินหลีก็รู้เรื่องระยะเวลาหนึ่งเดือนของสืออวี๋กับเหลียงหยวนโจว

แต่เหลียงหยวนโจวเล่าเรื่องนี้ให้เสินหลีฟังขณะที่อุ้มเธออยู่ในอ้อมแขน เล่าเหมือนเล่าเรื่องตลกให้เธอฟัง

เสินหลีนั่งอยู่บนตักของเหลียงหยวนโจว ทำปากจู๋แล้วถาม “ประธานเหลียง ที่คุณหนูสือพูดมันจริงหรือเปล่าคะ?”

น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความคาดหวัง ถ้าสืออวี๋อยากจากไปเองจริงๆ เธอก็จะกลายเป็นแฟนของเหลียงหยวนโจวอย่างสมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่หรือ？

แม้ว่าเธอจะบอกกับเหลียงหยวนโจวว่า ขอแค่ได้อยู่กับเขา ต่อให้ไม่มีสถานะก็ไม่เป็นไร แต่ผู้หญิงคนไหนจะอยากเป็นรักซ้อนของผู้ชายที่ตัวเองรักไปตลอดชีวิตล่ะ?

“เป็นไปไม่ได้ ผมรู้จักเธอดี หลังรู้ว่าผมกับคุณอยู่ด้วยกันสามปีแล้วก็ยังไม่ยอมเลิกกัน และยังใช้แม่ผมมาบังคับให้ผมแต่งงานกับเธออีก จะจากไปได้ยังไง?”

มองดูท่าทางที่พูดเองเอ่ยเองของเหลียงหยวนโจว เสินหลีก็รู้สึกว่าเขายังไม่เข้าใจผู้หญิง

เธอเคยมีปฏิสัมพันธ์กับสืออวี๋มาหลายครั้ง และคิดว่าตัวเองพอจะเข้าใจสืออวี๋ดี

สืออวี๋ภายนอกดูอ่อนโยน แต่ลึกๆ ก็เป็นคนที่ทะนงตน

สามปีที่ผ่านมานี้ไม่ยอมเลิก ก็เพราะรักเหลียงหยวนโจวมากเกินไป

ตอนนี้ทั้งสองใกล้จะแต่งงานแล้ว สืออวี๋กลับบอกเลิกในตอนนี้ คิดเป็นเพราะผิดหวังในตัวเหลียงหยวนโจวมากแล้วจริง

เหลียงหยวนโจวยังไม่รู้ แต่เธอเข้าใจดีว่า สำหรับเธอแล้วนี่คือโอกาสหนึ่ง

โอกาสที่จะกำจัดสืออวี๋ออกจากชีวิตสืออวี๋โดยสิ้นเชิง และขึ้นแทนเธอ！

เธอต้องหาวิธีทำให้สืออวี๋ตายใจจากเหลียงหยวนโจวโดยสิ้นเชิงให้ได้！

……

ในสัปดาห์ถัดมา แม้เหลียงหยวนโจวยังคงกลับบ้านทุกวัน แต่จะโทรหาเสินหลีหรืออื่นๆต่างก็ทำต่อหน้าสืออวี๋โดยตรง ไม่ได้ปกปิดเหมือนก่อนหน้านี้

เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจจะให้เธอรู้ถึงอำนาจของเขาก่อนแต่งงาน เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาไม่มีทางตัดขัดกับเสินหลีเด็ดขาด

สืออวี๋ก็ไม่ได้สนใจ ทำเหมือนไม่ได้ยิน

แต่ในใจก็ยังคงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

เธอสามารถตัดใจจากเหลียงหยวนโจวได้ แต่ยังไม่สามารถถอนความรักของตัวเองกลับมาได้ทันที

บางทีอาจยังต้องใช้เวลาอักสักพัก หัวใจถึงจะไม่เจ็บเพราะเขาอีก

ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์อย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น ชุดแต่งงานที่สืออวี๋สั่งทำในร้านก็ส่งมาถึง

พนักงานส่งของนำชุดแต่งงานมาส่ง ให้สืออวี๋เซ็นชื่อรับของเสร็จแล้วจากไป

ชุดแต่งงานแขวนอยู่กลางห้องนั่งเล่น สวยสะดุดตาเหมือนตอนที่สืออวี๋ไปลองในร้านครั้งก่อนเลย แต่ตอนนี้เธอไม่ได้มีอารมณ์ตื่นเต้นหรือคาดหวังเหมือนตอนนั้นแล้ว

เธอยืนมองชุดแต่งงานสักพัก ชุดแต่งงานนี้ คงไม่มีโอกาสได้ใส่แล้ว

เอาชุดแต่งงานลงมา เตรียมจะพับแล้วใส่เข้าไปในถุง จู่ๆสืออวี๋ก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติ

ชายกระโปรงด้านหลังชุดแต่งงาน มีคราบขาวปนเหลืองหลายจุด เพราะมันจางมัน ถ้าไม่สังเกตดีๆก็มองไม่เห็น

สืออวี๋ขมวดคิ้ว กำลังจะโทรหาร้านชุดแต่งงาน มือถือก็มีข้อความเข้ามา

【คุณหนูสือ ฉันคือเสินหลี ฉันเห็นสถานะพัสดุขึ้นว่าถึงมือแล้ว คุณคงได้รับชุดแต่งงานแล้วสินะ?】

ม่านตาของสืออวี๋หดตัว มือที่ถือชุดแต่งงานกำแน่น

ชุดแต่งงานของเธอเสินหลีเป็นคนส่งมางั้นเหรอ?

เธอโทรไปที่ร้านชุดแต่งงาน แต่กลับพึ่งรู้ว่าเหลียงหยวนโจวได้เอาชุดแต่งงานไปตั้งสามวันก่อนแล้ว

สามวันก่อนก็เอาไปแล้ว วันนี้เธอพึ่งได้รับ

ใจของเสินหลีค่อย ๆ ร่วงหล่นลงไป

มือถือดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ส่งข้อความมาเมื่อกี้

เธอสไลด์รับสาย พูดด้วยน้ำเสียงที่เฉยชา “เสินหลี คุณทำอะไรกับชุดแต่งงานฉัน?”

เสินหลีหัวเราะเบา ๆ และพูดอย่างใจเย็นว่า “คุณไม่ควรถามว่าฉันทำอะไรไป แต่ควรถามว่าฉันกับประธานเหลียงทำอะไรไป ทำที่ไหน?”

“ฉันใส่ชุดของคุณ ทำกับเขาที่เตียงใหญ่ในห้องแต่งงานของคุณหลายครั้งเลย ทุกครั้งเขาก็ตื่นเต้นมาก ฉันก็เช่นกัน เพราะมันเร้าใจเกินไป”