บทที่ 158 พฤติกรรมของธิกานต์น่ากลัวมาก

กลุ่มสี่คนออกจากอพาร์ทเม้นท์ และขับรถไปที่ร้านชุดแต่งงานที่ใหญ่ที่สุดในเมืองจันทรา

สาขาของชุดแต่งงานแบรนด์ต่างประเทศ เป็นที่นิยมอย่างมาก การออกแบบชุดแต่งงานก็แปลกใหม่และสวยงาม ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบโปรดปรานมาก

ตอนที่พวกเขาไปที่ร้านชุดแต่งงาน นภัทรก็โทรศัพท์หาเจ้าของร้านชุดแต่งงานล่วงหน้าแล้ว และสั่งการให้พวกเขาเคลียร์สถานที่

ดังนั้นคนกลุ่มหนึ่งมาถึงในร้านชุดแต่งงาน ข้างในนอกเหนือจากพนักงาน ก็ไม่มีคนอื่นอีก

"คุณชายวายุหรือเปล่าคะ? ทุกท่านเชิญด้านในค่ะ"

คนใหญ่คนโตมาถึงที่ พนักงานของร้านชุดแต่งงานก็ยืนเข้าแถวทั้งสองข้างอยู่ในห้องโถง และรอรับการมาถึงของพวกเขา

เมื่อเห็นพวกเขาปรากฏตัว ผู้จัดการรีบก้าวไปข้างหน้าแล้วทักทาย"เตรียมน้ำชาให้ทุกท่านแล้ว เชิญตามฉันมาเถอะ"

"ไม่ต้อง พาเธอไปลองชุดแต่งงาน"

วายุไม่ต้องการเสียเวลาอยู่ในสถานที่แบบนี้ ก็พูดกับธิกานต์ว่า: "ไปดูสิว่า ชอบชุดแต่งงานแบบไหน"

"โอเคค่ะ"

ธิกานต์ตอบรับอย่างยินดี บนแก้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มยากที่จะปกปิดความสุขกับความปีติยินดีได้

มิลาย Wedding Salon ชุดแต่งงานแต่ละชุดได้รับการออกแบบโดยดีไซเนอร์ชั้นนำ สร้างแบรนด์ชุดแต่งงานระดับสากลออกมา และจะเปิดตัวชุดแต่งงานรุ่นพิเศษทุกเดือน ซึ่งหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วในโลก ดังนั้น มิลาย Wedding Salonกลายเป็นสถานที่ในฝันของผู้หญิงนับไม่ถ้วน

"คุณธิกานต์ คุณตามฉันมาก่อน คุณชายวายุ พวกคุณนั่งอยู่ในโซนที่พักสักครู่"

ผู้จัดการพูดกับพวกเขา

ธิกานต์ก็เดินตามผู้จัดการไปหยิบชุดแต่งงานที่ชั้นสอง วายุพวกเขาหลายคนก็นั่งดื่มชาอยู่ในบริเวณที่พักชั้นหนึ่ง

แม้ว่าวายุกำลังจะแต่งงานในไม่ช้านี้ แต่บนใบหน้าก็ไม่มีสีหน้าท่าทางที่มีความสุขให้เห็นแม้แต่น้อย

จตุพันธุ์และปัณณ์สบตากันแวบหนึ่ง เขาไม่สามารถยับยั้งความอยากรู้อยากเห็นในใจได้ และพุ่งไปตรงหน้าของวายุแล้วถาม: "พี่รอง การแต่งงานเป็นเรื่องราวของตลอดชีวิต พี่คิดดีแล้วเหรอ?"

ตัดสินใจไปแล้วก็ย่อมไม่สามารถถอยหลังกลับมาได้

เรื่องบางอย่าง ก็ไม่ควรที่จะประมาท

วายุยกน้ำชา มือที่เป็นข้อต่อราวกับหยกลูบไล้แก้วเบาๆ สีหน้าราวกับครุ่นคิด

"จัตวาพูดถูก"

ปัณณ์ที่ไม่ค่อยพูดเงียบขรึมตบไหล่ของวายุ และถอนหายใจอย่างไม่สบายใจ

คำพูดของทั้งสองคนไม่ได้รับคำตอบของวายุ จนกระทั่งเขาดื่มชาแก้วหนึ่งหมด วางแก้วลงแล้วลุกขึ้น: "ขึ้นไปเลือกชุดเพื่อนเจ้าบ่าวเถอะ"

เขาลุกขึ้น เดินไปที่ชั้นสอง จตุพันธุ์และปัณณ์ทั้งสองคนได้แต่มองดูกันไปมา ยักไหล่ และส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้

อยู่ที่มิลาย Wedding Salon ธิกานต์จมอยู่ในความสุขโดยตลอด ไม่สามารถสงบความตื่นเต้นได้เป็นเวลานาน

นี่ก็เป็นหลายสิบปีมา วันที่เธอดีใจที่สุดมีความสุขที่สุด

ยุ่งตั้งแต่เที่ยงวันถึงบ่ายสามโมง เลือกชุดแต่งงานอันเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงชุดนั้น ซึ่งเป็นรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นทั่วโลก

ธิกานต์จองชุดแต่งงานอย่างพึงพอใจ ถึงได้กลับไปพร้อมกับวายุ

เธอรู้ว่า เวลากำลังเร่งรีบ ถ้าหากตอนนี้จะไปสั่งตัดแต่งชุดแต่งงานไม่ทัน ก็ทำได้เพียงเลือกรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นชุดหนึ่งเท่านั้น

เรื่องเล็กไม่อดทนก็จะทำลายเรื่องใหญ่ได้

จะระงับทุกเพราะเรื่องของชุดงานแต่งงานไม่ได้อีก ถึงเวลานั้นเกิดวายุยกเลิกงานแต่งงาน เธอไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

กลับถึงที่คฤหาสน์ ธิกานต์บอกลาวายุแล้วถึงได้กลับบ้าน

วิมลและทัพทองไม่อยู่บ้าน ธิกานต์ตั้งใจรอพวกเขากลับมาค่อยบอกเรื่องเซอร์ไพรส์ให้พวกเขาฟัง ก็กลับไปพักผ่อนที่ห้องนอนก่อน

เธอฮัมเพลง และเดินขึ้นไปชั้นบนอย่างรวดเร็ว คนเพิ่งนอนอยู่บนเตียง โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา

หมายเลขโทรศัพท์คือหมายเลขที่เธอไปที่อพาร์ทเม้นท์ทิวกาล โทรหาให้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดอื่น

"ได้บันทึกวิดีโอกล้องวงจรมาแล้วเหรอ?"