บทที่ 177 รางวัลใหญ่หลังจากแต่งงานเสร็จ

"แก......"

วศินวางชามลงบนโต๊ะพร้อมกับกระแทก "แกมันคนโง่!"

"ถ้าแกไม่ชอบเหนือเมฆ งั้นเมื่อวานแกจะรีบกลับเมืองจันทราทำไม?" บุษบาไม่ค่อยเชื่อคำพูดของมณิกา

มณิกาอธิบายว่า: "เมื่อวานที่กลับเมืองจันทรา ก็เป็นเพราะว่านายหญิงเนตรเป็นย่าบุญธรรมของฉัน เขาให้ฉันรับผิดชอบในการวางแผนงานแต่งงานของวายุและคู่หมั้นของเขา มีบางเรื่องที่ยังจัดการไม่เสร็จ ฉันจึงรีบกลับไป เกรงว่าพวกคุณจะเป็นห่วง ก็เลยโกหก"

แม้ว่านี่คือคำโกหก แต่มณิกาก็แอบหงุดหงิด ทำไมเธอไม่นึกถึงเหตุผลนี้เมื่อวาน?

วายุที่นั่งอึ้งอยู่ข้างๆ ดวงตาลึกของเขาจับจ้องไปที่มณิกา และสิ่งที่เธอเพิ่งพูดสะท้อนอยู่ในใจของเธอ

เธอบอก......

ว่าเธอไม่ได้ชอบเหนือเมฆเลย

ทั้งหมดนั้น เป็นเพียงแค่การแสดง!

การแสดง......

"แกยัยเด็กบื้อ ฉันกับพ่อแกตามใจมากเกินไป ไม่ว่าเรื่องอะไรก็พูดไร้สาระออกมาได้!"

บุษบาเดือดดาล โยนชามทิ้งไป กลับไปที่ห้องนอนและปิดประตู

"แกดู แกทำให้แม่แกโกรธแล้ว"

วศินส่ายหน้า กดเสียงต่ำและพูดว่า: "พอแล้ว รีบกินข้าว กินข้าวเสร็จแล้วรีบไป แม่แกเดี๋ยวก็หายโกรธ ไม่โกรธแกแล้วล่ะ"

มณิกาก้มหน้าด้วยความน้อยใจและตำหนิตัวเอง เหมือนเด็กที่ทำเรื่องผิดมาเลย "พ่อ ขอโทษนะ ที่ทำให้พวกคุณผิดหวัง"

"อย่าพูดไร้สาระเลย รีบกิน กินเสร็จรีบไป ฉันจะไปดูแม่แก"

เขาโบกมือ และตามเข้าไปในห้องนอน

ครู่หนึ่ง มณิกาก็ไม่มีอารมณ์จะกินอาหารแล้ว

สายตาเย็นชาจ้องมองวายุอย่างดุเดือด เตะขาเขาอย่างแรง "มองอะไร ตอนนี้พอใจแล้วยัง? ไปซะ!"

วายุที่อารมณ์ดีเหมือนนั่งรถไฟเหาะอดทนต่อการเตะนั้น และลุกขึ้นตามมณิกาออกไป

ทั้งสองคนขึ้นรถและจากไป

มณิกาเงียบตลอดทาง

วายุกำลังคิดเกี่ยวกับสิ่งที่มณิกาพูดคำนั้น......

'หนูรู้ว่าคุณรู้สึกว่าตระกูลของเหนือเมฆยิ่งใหญ่ จะคอยหนุนหลังหนู สามารถปกป้องหนูได้' ปกป้องเธองั้นหรือ?

เป็นเพราะตระกูลธนัตถ์โชติ หรือเพราะวายุกันแน่?

คำถามนั้นหลอกหลอนผู้ชาย เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

มณิกาเงียบตลอดทาง

หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง มาถึงเมืองจันทราตอนเที่ยง

เขาพาเธอไปที่ประตูโฮมสเตย์ "ไปกินข้าวด้วยกันเถอะ"

น้ำเสียงของชายผู้นั้นอ่อนโยนอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน แม้จะมีร่องรอยของความระมัดระวังอยู่บ้าง

"ถ้าอยากกินคุณก็กินเองเลย!"

มณิกาพูดด้วยความหงุดหงิด เปิดประตูรถลงจากรถ ปิดประตูดังปัง

มองผ่านกระจกมองหลัง มองดูหลังผู้หญิงที่เดินออกไป ริมฝีปากบางๆของวายุก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้น

วันถัดไป ทั้งสองก็ไม่ได้เจอกันอีก

มณิกาเปลี่ยนชื่อบริษัทจัดงานแต่งงานใหม่ 'พบกับความงามของคุณ'

และหาผู้ช่วยคนใหม่มาแล้ว ออกแบบงานแต่งงานร่วมกับวิรามร ผู้อำนวยการออกแบบงานแต่งงานที่รับสมัครมา

วันๆยุ่งจนหัวหมุน ถึงขั้นว่าไม่ต้องเช่าห้องแล้ว อาศัยอยู่ในบริษัทจัดงานแต่งงานทุกวัน