บทที่ 178 ตีฉันได้ แต่อย่าลดราคา

วายุจดจ่อกับเอกสารบนโต๊ะทำงาน สายตาจ้องไปที่เอกสารบนโต๊ะ พูดอย่างส่งเดชว่า: "จัดสถานที่งานแต่งงานไปถึงไหนแล้ว?"

"บริษัทจัดงานแต่งงานที่คุณมณิการับช่วงต่อ ทำสุดฝีมือมาตลอด ประสิทธิภาพ ......เหนือจินตนาการ"

ตอนแรกเมื่อส่งมอบงานจัดเลี้ยงงานแต่งงานให้มณิกา นภัทรรู้สึกกังวลเล็กน้อย แอบคอยสอดส่องติดตาม เดิมทีก็เตรียมทีมจัดงานแต่งงานฉุกเฉิน แต่ต่อมาพบว่าเมื่อมณิการับช่วงต่อจากบริษัทจัดงานแต่งงาน ก็ได้มอบแผนการแต่งงานให้เขา

เมื่อดูจบแล้ว นภัทรรู้สึกว่าแผนนี้สมบูรณ์แบบมาก จนกระทั่งไม่กี่ชั่วโมงก่อนได้เห็นงานแต่งงานสำเร็จรูปแล้ว น่าทึ่งมากจริงๆ

วายุถือปากกาเซ็นชื่อ ปิดฝา เลิกคิ้ว มองนภัทร "อ๋อ? งั้นเหรอ?"

"ดูออกว่า คุณมณิกาขยันมากๆ"

"ได้เงินของฉัน เมื่อไหร่บ้างล่ะที่เธอไม่ขยัน?"

ผู้ชายยิ้ม และรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นในดวงตา

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ จู่ ๆ วายุก็นึกอะไรออก และถามว่า: "เธอเสนอราคาเท่าไหร่?"

"เสนอราคา......"

นภัทรพูดครู่หนึ่ง ยกมือขึ้นแตะจมูก "300ล้าน"

ต้องบอกเลยว่า งานแต่งงานระดับหรูหรา ราคาก็ย่อมไม่ถูก

วายุขมวดคิ้ว ยิ้มโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เมื่อเห็นว่าBossไม่พูดอะไร นภัทรก็พูดต่อ: "ตอนนี้สำรองจ่ายไป 150 ล้านแล้ว หลังจากงานแต่งงานสิ้นสุดก็จะคิดบัญชีครั้งสุดท้าย

"อืม"

วายุพยักหน้าเล็กน้อย

ลุกขึ้น เดินไปที่ระเบียงรินไวน์แดงแก้วหนึ่ง และส่งให้นภัทรอีกแก้วหนึ่ง

เขาเดินสบายๆ ไปที่หน้าต่างจากเพดานถึงพื้น มองเห็นทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองจันทรา และเงียบไป

นภัทรที่อยู่ข้างๆขมวดคิ้วเล็กน้อย มองไปที่วายุ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง รวบรวมความกล้าพูดว่า: "หลังจากที่Bossแต่งงานกับคุณธิกานต์เสร็จ ต้องการส่งคุณมณิกาออกไปไหม?"

ความหมายของนภัทรชัดเจนมาก ว่ากำลังเตือนวายุอยู่ บอกว่าหลังจากที่เขาแต่งงานกับธิกานต์เสร็จ ก็ไม่ควรเป็นห่วงเป็นใยมณิกาอีก

คำพูดของเขา เป็นสิ่งที่วายุกำลังคิดอยู่ในตอนนี้

"คุณมณิกามีนิสัยแข็งกร้าว หยิ่งในศักดิ์ศรี หลังจากคุณและคุณธิกานต์แต่งงานแล้ว ระหว่างBossและเธอก็จะไม่มีทางเกิดผลลัพธ์อะไรขึ้น"

นภัทรไม่ค่อยกล่าวถึงมณิกาต่อหน้าวายุ แต่ตราบใดที่กล่าวถึง ก็จะวิเคราะห์ความสัมพันธ์ที่เป็นคุณและโทษ

สีหน้าของวายุหนักแน่น นัยน์ตาคล้ายหินดำแสดงความเย็นชาเล็กน้อย

แม้จะไม่ค่อยชอบคำพูดของนภัทรก็ตาม แต่ก็ต้องยอมรับ ว่านภัทรพูดถูก

ผู้ชายยกแก้วขึ้น เงยหน้าและดื่มไวน์ในแก้ว วางแก้วลง ถอดเสื้อสูทออกจากไม้แขวนเสื้อ แล้วก้าวออกจากห้องทำงานและพูดว่า "ไม่ต้องตามฉันมา"

นภัทรที่เพิ่งเดินตามไปไม่กี่ก้าวก็หยุดทันที

วายุลงมาจากตึก ขับรถไปยังบริษัทจัดงานแต่งงานเพื่อความงามของคุณ

มองบริษัทจัดงานแต่งงานที่มีเพียงสามชั้น ตั้งอยู่ห่างไกลความเจริญ ประตูดูทรุดโทรม ตกแต่งเรียบง่าย ผู้ชายอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว

ผู้หญิงที่สมควรตายคนนี้ อะไรที่ประหยัดได้ก็ใช้อันนั้น

คิดราคา 300ล้าน เธอจะได้กำไรเท่าไหร่?

วายุผลักประตูรถออกและลงจากรถ ยกมือขึ้นติดกระดุมเสื้อ และเดินเข้าไปในบริษัทจัดงานแต่งงาน

"ขอโทษนะคะคุณผู้ชาย บริษัทเรา......โธ่เอ๋ย คุณ......คุณคือคุณชายวายุใช่ไหม?"

ที่ล๊อบบี้ชั้น 1 พนักงานพลุกพล่านเห็นมีคนเดินเข้ามากำลังจะไล่คนออก เมื่อมองใกล้ๆ ถึงได้รู้ว่าคนที่เพิ่งเดินเข้ามาคือวายุ

ชายในชุดสูทสั่งตัด หุ่นเป๊ะสุดๆ ทุกอิริยาบถแสดงอารมณ์ของผู้ดีไฮโซอย่างเต็มที่ หน้าตาหล่อเหลาเหมือนประติมากรรมกรีก ไร้ที่ติ รูปงาม สะดุดตาผู้คน

"คุณพระ ประธานวายุหล่อมาก"

"เรียกอะไรประธานวายุ ต้องเรียกว่าคุณชายวายุ คุณพระ เทพบุตรชัดๆเลย"