บทที่ 250 มณิกาเธอรังแกคนมากเกินไปแล้วนะ

"ฮา ฮา ฮา มณิกาผู้หญิงคนนี้น่าสนใจมากเลย"

"เจิมขวัญพูดได้มีเหตุผล"

"คารมคมคายจริง ๆ"

"คารมคมคาย คุณมณิกานี่ฉลาดจริง ๆ นะ"

"นี่มันแอบ 'โจมตี'คุณอมลวัทน์อยู่ชัด ๆ!"

......

ผู้คนที่อยู่รอบข้างซุบซิบกันไปเสียงเบา กลับเป็นอมลวัทน์ที่สีหน้าดูย่ำแย่ไปกว่าปกติ

เธอคิดไม่ถึงเลยว่ามณิกาจะสามารถพูดได้เก่งขนาดนี้ในที่ที่มีผู้คนมากมายขนาดนี้!

"คุณเจิมขวัญเปิดปากพูดมาก็หนีไม่พ้นเรื่องเต้นรำ เป็นเพราะว่าตอนสอบเอ็นทรานซ์ความสามารถพิเศษของคุณคือการ 'เต้นรำ' ก็เลยได้บวกคะแนนเพิ่ม ทำให้สอบเข้ามหาลัยได้อย่างราบรื่น มาทดแทนส่วนที่ขาดของหลักภาษาไปใช่ไหมคะ?"

เรียวปากแดงของมณิกาคลี่ออกเล็กน้อย แล้วยิ้มจาง ๆ ขึ้น แล้วพูดต่อว่า "ยังคงเป็นคำเดิม'คนที่รู้จักตัวเองดีถึงจะเป็นคนฉลาด' เพราะฉะนั้นฉันมณิกาขอยอมรับว่าสู้คนอื่นไม่ได้"

"แต่ว่า คุณเจิมขวัญเอาแต่โอ้อวดเรื่องเต้นรำ ถ้าไม่ให้โอกาสคุณได้แสดงสักครั้งหนึ่ง งั้นก็เท่ากับบดบังความสามารถของคุณไปนะซิ? ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว โอกาสนี้ก็ควรเก็บไว้ให้คุณกับพี่สาวฉัน......ธิกานต์ เธอเป็นผู้หญิงอัจฉริยะที่เก่งทั้ง'บุ๋นและบู๊' มีแต่ทักษะการเต้นรำที่ยอดเยี่ยมของเธอถึงจะเหมาะสมกับคุณเจิมขวัญ"(บุ๋นและบู๊ที่นี้หมายถึงทั้งเรียนเก่งและเต้นรำได้ดีด้วย)

เธอพูดสองสามคำก็ดึงหัวข้อสนทนาไปที่ตัวธิกานต์แล้ว

เมื่อกี้ธิกานต์ช่วยเธอพูด'คำพูดดี ๆ'ไปชุดหนึ่ง เธอก็ยังจำได้อย่างแม่นยำทุกคำนะ

พูดแล้ว มณิกาก็พูดเสริมขึ้นมาอีกประโยค "อีกเดี๋ยวถ้าคุณชนะธิกานต์ขึ้นมา งั้นก็จะเต้นครั้งหนึ่งทำให้ตกตะลึงไปทั่วโลกแล้ว พอถึงตอนนั้นฉันมณิกาก็จะเอาเครื่องประดับลิมิเต็ดที่ได้มาจากรางวัล'ดาวนำโชค'ของฉันมอบให้กับคุณไปเลย เพื่อแสดงให้เห็นถึงความมีน้ำใจ! คุณคิดว่ายังไง?"

"โอ้โห ณิกานี่ใจกว้างจังเลยนะ"

นิอรที่กินอิ่มดื่มพอแล้วที่มุมหนึ่งไม่รู้ว่ามุดออกมาจากตรงไหน แล้วมายืนอยู่ข้าง ๆ มณิกา และชูนิ้วโป้งขึ้นมาอันหนึ่ง "ของรางวัลดาวนำโชคที่มาอยู่ในมือแล้วยังยอมมอบให้คุณเจิมขวัญได้อีก งั้นถ้าคุณเจิมขวัญไม่ยอมเต้นรำก็เท่ากับว่าไม่เห็นแก่น้ำใจของคนอื่นเลยนะคะ?"

มณิกาเหล่ตามองนิอรที่อยู่ข้าง ๆ ทีหนึ่ง แล้วรู้สึกว่าเธอช่างเข้าขากันได้ดีจริง ๆ

ในใจของเธอเกิดไอเดียขึ้นมา และขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วส่ายหน้าขึ้นมา "อย่าพูดอย่านี้ซิ ยังไงคุณเจิมขวัญเขาก็เป็นคุณหนูลูกผู้ดี ฉันกลัวว่าเธอจะดูถูกของขวัญ'ดาวนำโชค'ชิ้นนี้ต่างหากล่ะ"

พูดว่าดูถูกของขวัญ'ดาวนำโชค' แต่ว่า'ดาวนำโชค'นี่มันก็แทนหน้าตาของอมลวัทน์ไม่ใช่เหรอ?

มณิกาใช้เรี่ยวแรงเล็กน้อยก็สามารถเอาชนะมาได้ สามารถเอาความเสียหายโยนไปให้คนอื่นได้อย่างง่ายดาย และทำให้ระหว่างอมลวัทน์ เจิมขวัญ และธิกานต์พวกสามคนนี้ไม่ลงรอยกันอีก แถมยังทำให้พวกเธอสามคนกลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งงานไปในทันที

"คุณมณิกานี่แจกทีหนึ่งก็ใจกว้างมากเลยนะ"

"พูดได้มีเหตุผล ถ้าเจิมขวัญปฏิเสธการเต้นรำ มันไม่ใช่แค่ไม่ให้เกียรติธิกานต์ แต่ยังเท่ากับว่าหักหน้าคุณอมลวัทน์ไปด้วยเลย"

"มณิกาพูดเพียงไม่กี่คำก็สามารถนำความเสียหายโยนไปที่ตัวเจิมขวัญได้ ความสามารถนั้นชัดเจนจริง ๆ"

"ผู้หญิงคนนี้ ฉลาดมาก"

"ไม่ง่ายเลย ไม่ใช่คนง่าย ๆ เลย แต่ว่าผู้หญิงอย่างเจิมขวัญนี่มีแต่โตแต่นมแต่ไม่มีสมองเลยจริง ๆ ด้วย"

"ฮู้ นั่งมันนมโตเหรอ? นั่นมันอ้วนแล้วดูนมโตเท่านั้น"

"ฮา ฮา ฮา......"

......

มีคนมากมายมีท่าทางแบบว่า'ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ก็ไม่ต้องสนใจว่าจะเป็นยังไง' รอดูเรื่องสนุกรอเสือกอยู่ เพื่อให้ชีวิตที่น่าเบื่อของตัวเองเติมสีสันขึ้นมาบ้าง

ธิกานต์ที่โดนโจมตีอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ตอนนี้สีหน้าก็ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เธอเองก็นึกไม่ถึงว่ารอเสือกจะรอจนมาถึงตัวเองได้

ตอนนี้ดีเลย โดนผลักออกไปอยู่ในหน้าสุดของการปะทะแล้ว

อีกเดี๋ยวเธอจะเต้นก็ไม่ใช่ ไม่เต้นก็ไม่ใช่

ถ้าเต้นขึ้นมา ก็จะโดนคนหัวเราะเยาะ จะว่าเธอใช้ฐานะผู้หญิงอัจฉริยะที่เก่งทั้ง'บุ๋นและบู๊'ของเมืองจันทราไปแข่งเต้นกับเจิมขวัญ ทำให้คุณค่าในตัวเองลดลง หรือจะพูดว่าเธอรังแกเจิมขวัญที่เต้นไม่ได้เรื่อง ถ้าไม่เต้น ก็จะโดนผู้คนนินทาว่า ดูถูกเจิมขวัญ และก็มีแนวโน้มเพราะว่าของรางวัลในการเต้นอาจจะไปเชื่อมโยงกับหน้าตาของตระกูลกรภัควัฒน์ได้!

สถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดมากจริง ๆ