บทที่ 279 รายงานเขาอย่างรุนแรง

"ไปไหน?"

เห็นมณิกาเดินมา นิ้วของวายุก็สั่น เขาทิ้งบุหรี่ที่ถืออยู่ในมือลงถังขยะข้างๆ

"คุณอยากกินอะไร?"

มณิกาถามพร้อมกับเดินไปฝั่งคนซ้อน เปิดประตูรถแล้วขึ้นไปนั่ง

"แล้วแต่เจ้าภาพครับ"

"งั้นก็ไปร้านโฮมสเตย์" มณิกาพูด

เพราะสถานะของวายุอยู่ตรงนี้ ถ้าชวนเขาไปกินข้าวที่อื่นคงจะไม่เหมาะสม

เพราะเธอได้เงินตอนอยู่ที่ลานสกีรุ่งอรุณ ฟุ่มเฟือยสักครั้งก็ได้ ชดใช้หนี้บุญคุณของเขาให้หมด

รถสตาร์ท จากนั้นก็ค่อยๆแล่นไปที่ร้านโฮมสเตย์

ระหว่างทาง วายุพูดว่า "คุณย่าไม่ได้เจอคุณหลายวันแล้ว หาเวลาไปเจอเธอบ้าง"

"อืม" มณิกาตอบกลับ จากนั้นก็หันหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างต่อ

ฤดูหนาวของปีนี้ เธอชอบหิมะเป็นอย่างมาก

เมื่อวานพึ่งจะมีแดด วันนี้หิมะก็เริ่มตกอีกแล้ว

แต่ต้องบอกว่า ในเมืองจันทราที่วุ่นวายแห่งนี้ มีแสงไฟที่งดงามทุกที่ แล้วยังมีเกล็ดหิมะล่องลอย มันคือการเพิ่มดอกไม้บนผ้าทอลาย สวยงามเป็นอย่างมาก

"คุณชอบหิมะมากเหรอ?" ผู้ชายที่ขับรถเห็นเธอมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่ตลอด เขาจึงถามขึ้นมา

แต่ใครจะรู้ว่า มณิกากลับตอบว่า......

"นอกจากคุณ ฉันชอบทุกอย่าง"

คิดดูแล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

นอกจากวายุ สิ่งที่เธอชอบมีมากมาย

ประโยคเดียวของเธอ ทำให้เขาพูดไม่ออก

เขาใช้มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย มืออีกข้างหนึ่งลูบผมสั้นสีดำของตัวเองด้วยสีหน้าที่เอือมระอา

ผู้หญิงคนนี้ ต้องจัดการเธออย่างไร?

"เกลียดผมขนาดนี้เลยเหรอ?" เขาเงียบไปพักหนึ่งแล้วถาม

มณิกาตกใจ หันหน้ามามองเขาราวกับมองคนโง่ "ฉันยังแสดงออกไม่ชัดเจนพอเหรอ?"

วายุ "......"

การสนทนานี้สิ้นสุดลง

ผ่านไปไม่นาน รถเก๋งก็มาถึงที่ร้านโฮมสเตย์

พวกเขาลงจากรถและเดินเข้าไปในห้องอาหารของร้านโฮมสเตย์

เพราะที่นี่คือระบบสมาชิก และวายุก็เป็นสมาชิกของที่นี่ จึงไม่จำเป็นต้องต่อคิว

นั่งอยู่ในห้องอาหาร มณิการับเมนูมาจากพนักงาน พนักงานก็ถามว่า "สวัสดีครับ ต้องการสั่งอะไรครับ"

มณิกาเงยหน้าขึ้น ชี้ไปที่ชายที่อยู่ตรงข้าม "ถามเขา"

"ตามสบาย" วายุยกแก้วน้ำขึ้นมาจิบแล้วพูดเบาๆ

จากนั้นก็ได้ยินมณิกาพูดกับพนักงาน "ก็ได้ เอาของที่ถูกที่สุดในร้านของพวกคุณสองสามอย่าง"

พนักงานตกใจ "สวัสดีครับคุณผู้หญิง ของที่ถูกที่สุดในร้านคือน้ำเปล่าครับ"

ปากของมณิกากระตุกอย่างรุนแรง จู่ๆเธอก็รู้สึกว่าพนักงานที่ยืนอยู่ข้างหน้าเธอคนนี้ปัญญาอ่อน เธอจึงพูดด้วยความอดทน "ข้าวสองที่ อาหารสองที่และซุปหนึ่งที่ เอาที่ถูกที่สุด"

"เลี้ยงข้าวผม พวกนี้เหรอ?" วายุอดไม่ได้ที่จะถาม