บทที่ 293 ธิกานต์ขึ้นคำค้นหายอดฮิต

ข่าวนี้อยู่ในเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เธอไม่รู้ว่าดูแล้วกี่ครั้ง

แต่ว่า จำเป็นต้องยอมรับว่า ผลตอบรับนั้นดีมาก

เสียงวิจารณ์เชิงลบที่ไม่ดีต่อธิกานต์ก่อนหน้านี้ก็ได้เปลี่ยนไปทั้งหมด ดูเหมือนซื้อแอคหลุมที่สร้างขึ้นเพื่อปั่นกระแสแล้วควบคุมการแสดงความคิดเห็น ด้วยการขับเคลื่อนนี้ ก็ทำให้ชาวเน็ตจำนวนมากสนับสนุนเธอ และเริ่มชื่นชมเธออย่างต่อเนื่อง

มณิกาดูคำพูดที่ใจกว้างแบบนั้นของธิกานต์ตอนที่ถูกนักข่าวสัมภาษณ์ เพียงแค่ปิดข่าวด้วยรอยยิ้มจางๆ

เธอในตอนนี้ ไม่อยากสนใจสิ่งเหล่านี้

ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอ

เมื่อว่างไม่มีอะไรทำ มณิกาเดินออกจากห้องทำงาน และขึ้นลิฟต์ไปที่วาริธรE-sports มองดูผู้คนในบริษัทยุ่งมากอย่างไม่หยุดหย่อน เธอกลับรู้สึกว่าทุกอย่างที่ทุ่มเทไปคุ้มค่า

โชคดีที่เพียงแค่บอกกับคนในบริษัทว่าเธอเป็นเพื่อนเท่านั้น ไม่ใช่นักลงทุนของบริษัทแห่งนี้ ดังนั้นคนของบริษัทแค่คิดว่าเธอเป็นเพื่อนของเจ้านายวาริธรE-sports

ไปที่สำนักงาน หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ผู้รับผิดชอบก็เอารายงานทางการเงิน มณิกาดูรายงาน

ในที่สุดรายได้ของเดือนนี้เริ่มรักษาระดับเท่ากันสักที เมื่อเปรียบกับเดือนก่อน รายได้เพิ่มขึ้นสองเท่า เป็นการเริ่มต้นที่ใช้ได้มากทีเดียว

นั่งอยู่ที่วาริธรE-sportsสักพัก เธอเพิ่งจะกลับมาถึงที่พบรัก เวดดิ้ง

และในเวลานี้ Ivanโทรหาเธอ

มณิการับสาย"Ivan มีเรื่องอะไร?"

"น้องณิกา เอ่อ เจ้านายของฉันให้ฉันถามเธอดูว่า เธอยินดีที่จะเป็นพรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์ของบริษัทพวกเรามั้ย?"

อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ Ivanถามไถ่อย่างระมัดระวัง

กลัวว่าจะพูดอะไรตรงไหนไม่ถูกต้อง ทำให้มณิกาโกรธ

"พูดสิ เหตุผลอะไร?"

มณิกาสงสัย เหตุผลอะไรกันแน่ที่ทำให้เจ้านายของเครื่องประดับจอมรักต้องการให้เธอไปทำเป็นพรีเซนเตอร์บริษัทของพวกเขา?

จู่ๆเธอนึกถึงธิกานต์ที่ในช่วงนี้อยู่ในกระแสข่าวตลอด

รู้สึกอย่างคลุมเครือว่าจะต้องเกี่ยวข้องกับความนิยมของธิกานต์อย่างแน่นอน

เนื่องจากว่า เธอกับธิกานต์รูปร่างหน้าตาไม่ได้เหมือนกันทุกอย่าง แต่ก็มีความคล้ายคลึงกันเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์

คนทั่วไป ไม่สามารถบอกได้ว่าเธอสองคนใครเป็นใครในแวบแรก

"ฮ่าๆ......นี่......"

Ivanอ้ำๆอึ้งๆ ก็พูดเหตุผลไม่ออกชั่วขณะหนึ่ง เพียงแค่ยิ้มอย่างอึดอัดใจ"นักแสดงที่เจ้านายเชิญมาก่อนหน้านี้ ถูกเปิดเผยว่าทำตัวแย่ไม่สิ้นสุด ซึ่งส่งผลกระทบในแง่ลบมากมายให้กับบริษัท ตอนนี้เจ้านายก็จะต้องการเปลี่ยนพรีเซนเตอร์คนใหม่ ก็คิดถึงเธอคุณพอดี?"

พูดจาบ่ายเบี่ยง

อธิบายไปอธิบายมา ก็ไม่ได้พูดชัดเจนว่าทำไมถึงได้จะเซ็นสัญญากับเธอ

"ค่าพรีเซนเตอร์เท่าไหร่?"

ในเมื่อIvanไม่อยากพูด มณิกาก็ไม่อยากที่จะเซ้าซี้เรื่องนี้อีกต่อไป

ตอนนี้ใกล้จะสิ้นปีแล้ว ทั้งสองบริษัทก็ต้องการค่าใช้จ่ายจำนวนมาก และรับปากพนักงานว่าจะให้เงินเดือนสองเท่าในปีหน้า เธอย่อมทำให้ได้เป็นธรรมดา

แต่สิ่งเหล่านี้ก็จำเป็นต้องใช้เงิน ไม่มีเงินเดินไปอย่างยากลำบาก

"ยังคงเป็นสามแสน"

ราคานี้ ค่อนข้างถูก

"โอเค ก็ได้"

มณิกาไม่ได้ไตร่ตรองมากนัก รับปากอย่างง่ายดาย

ต่อมา Ivanได้พูดคุยรายละเอียดอื่นๆกับมณิกา ถึงได้วางสายไป

กลับมาถึงที่ห้องทำงาน มณิกานั่งบนเก้าอี้ผู้บริหาร ยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว รู้สึกเหนื่อยล้าเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม มณิกาเพิ่งวางโทรศัพท์ได้ไม่นาน เหนือเมฆก็โทรมาอีก

"เหนือเมฆ?"

"ยุ่งหรือเปล่า?"เหนือเมฆถาม

"กำลังนั่งว่างจนเบื่ออยู่ในบริษัท"เธอปัดจอนผม แล้วถาม: "โทรมามีเรื่องหรืออะไรรึเปล่า?"